12

P R O L E G © M E N A.

veiccmpendii faciendi caufa, numeri paragrapho*rum, qui fundamenta praxeos continent, adfcriban-tur. Vid. Weic-eui Tract. de demonjlrationcAnjlotelito Euclidea Secl. 111.

XXII. In fine theorematum veteres addere fole-bant formulam: quod erat demonjlrandum. Et poflproblemata epilogium ponebant: quod erat facien-dum. Vt nempe propofitiones theoreticas et praeli-tas inter fc nota quadam distinguerent; at fi fubinitium llatim nomen theorematis vel problematislegatur, claufulae illas merito omittuntur.

XXIII. Prater hos argumentorum tradationisniathefeos titulos, occurrit quandoque nomen lem-matis, quod defignat propofitionem fubfidiariamdemonflrabilem, quae in gratiam vnius vel pluriumfequentium alfumitur. Ex quo apparet, quod incoinpoifitione fcientiae pleraeque veritates praece-dentes fint lemmata fubfequentium; interim tamenlemmatis titulus non inepte illi propofitioni tribuitur,quae ad praetentem locum non pertinet, fed aliunderepetitur, et ad intelligenda quaedam theorematavel problemata transfertur. De vfu lemmatumapud veteres Froclvs agit p.j'S-

XXIV. Quae adhuc de methodo mathematico-rum diflerui, inprimis in mathefi pura valent, cuiusQuidem argumentum eam prae fe fert claritatem, vtleges ordinis accuratioris perfediorisque in eodemtractando pofiint feruari. Verum in mathefi mixtavel applicata ab illo demonstrationum rigore haudraro nonnihil remittendum elt, quando ex rebusipfis exoriunda oblcurttas definitiones et axiomataperipieua negat. Itaque, etfi ibi ordinem eundem,