1603 . 1604 .

757

Ad 6: Non plane contemnendum. Quid potius mirer? Stuporcmne meum,qui patefacta mihi naturae penetralia his literis, cum illas accepissem, intro-spicere contemsi adeoque oblivione, sepelivi, ut ne postea quidem, cumelavem eandem ad haec penetralia quaererem et invenissem, literarum harumfuerim recordatus ? An potius mirer vim veritatis, quae duobus sese non unavia aperuit? An naturae ingenium, quae quod Brutio dedit occulto instinctua priori, mihi methodo et numeris et oculis eruendum concessit? Ilis literisapparet compendium quoddam meae physicae coelestis, in Marte proditae.

1604. Opticam Astronomiae partem Cal. Januariis obtuli (impe-ratori), jam laboro ut recipiam; nisi hoc me impedierit, lucem videbit adnundinas.

Absolutum opus inscripsit Keplerus imperatori Itudolpho (data est epistola de-dicatoria die 5. Augusti 1604), refert summam eorum, quae insunt libro, et haec deorigine libri narrat: Mihi, qui opticis contemplationibus nonnihil temporis im-penderam, occasionem suppeditavit astronomia Tychonica, cujus me partici-pem vivo etiamnum auctore fecit splendidissima haec Majestatis Tuae aula,ut quaedam optices theoremata, specie exigua, sed rerum maximarum semi-naria, percolenda et penitius enucleanda censerem. Quod meum institutumpostquam C. M. Tua probavit, summa cum industria persequi coepi, compor-tatis et in formam libri redactis, quae vel olim in Styria, Provincialium stipendia

merens, inveneram, vel inventis erant supperaddenda. Ut vero hunc meum

libellum in conspectum S. C. M. Tuae adducerem cumque sub hujus augustinominis tutelam commendarem, omnia summa suadebant officia: ut quia hoctempore M. Tua, bello contra Tureas omnium maximo et sumtuosissimo dis-tricta, non tamen indonatam praetermittit astronomiam meque Tychonicaeastronomiae devotum liberali salario, cujus ope ista perfeci, hactenus sustentat,ego vicissim quacumque possem ratione gratitudinem meam, imo et justissi-mum obsequium ostenderem et regiam hanc in liberales artes affectionemvenerarer proque mea virili parte ad posteritatem commendarem.

Quodsi quid est in hoc opere, quod mihi fiduciam addere debeat coramM. Tua loquendi, hoc profecto est. . . . quod cum haec, tum quae plurahujusmodi etiamnum sub manibus habeo, suscepi ad ornandam professionemmeam, quam hactenus M. Tuae jussu et stipendiis sequor cum dispendio non tan-tum valetudinis, sed studiorum etiam aliorum, quibus meae senectae, si qua futuraest, et familiae praesidium comparare et poteram et amicorum judicio planedebebam. Qua ex re si quid ad me redundat incommodi, id omne mihi levereddit et jucundum una haec homine Germano digna cogitatio: quod pulch-rum sit in tanti principis tam honestis obsequiis etiam mori neque hic vincivirtute a militibus, sed munus demandatum ceu castellum quodpiam strenuepropugnare. Quam meam subjectissimam affectionem si M. Tua clementissimeprobaverit, sat ego me felicem existimabo, .... felicissimum vero, si quamhactenus expertus sum eadem me clementia prosequi pergat. Sic enim metuen-dum mihi nequaquam erit, ne ab hoc meo munere, ceu ab arce meae fideicreditae, perniciosissimus artium hostis, indigentia, me fame expugnatumdejiciat, neque dubitandum, quin M. Tua eas mihi suppetias et commeatummissura sit in tempore, quo recepto obsidionem tolerare tandemque, omnibussuperatis difficultatibus, reliqua mea studia ad gloriam Dei, ad celebrationemMajestatis Tuae et humani generis utilitatem spectantia, absolvere felici-ter possim.

Monitione, quam satis modeste Keplerus sub finem movet, factum est ut pro