1618 .
867
gineo incarnationis opns perfectum sit; ita quoque finita caro non facta est omni-praesens, licet infinito assumenti Xoym in unam et infinitam ejusdem vxooxaaiv sit per-sonaliter unita. Jurem, si faciem tuam in polito speculo contemplans non erubescas.Ipse fassus es, inter uterum virgineum, in quo mysterium incarnationis perfectum est,et inter ipsum mysterium, quo finita caro infinito Aoym personaliter unita est, infini-tam differentiam esse: quae igitur amentia (ne dicam furor) est, ex rebus infinitismodis differentibus similitudinem concludere! Quis tandem dicat esse rationem: sicutvirgineus uterus non factus est omnipraesens, licet omnipraesens Aoyog in illo carnemassumserit, et sicut crux Hierosolymitana non omnipraesens facta est, licet omniprae-sens Aoyog pro totius humani generis salute in ea suspensus pependerit, ita quoquefinita caro non facta est omnipraesens, licet ab infinito Aoya in vnuaraasme infinitaeunitatem personaliter sit suscepta? Quae illationis ratio nullam verisimilitudinemprius habitura est, quam rerum infinitis modis differentium eandem rationem esse tibifueris imaginatus. Quod spero nunquam conabere, licet in quaestionibus theologicismultas tibi res, quarum nulla tamen unquam vel fuit, vel futura est veritas, fortis-'sime tibi imaginari possis! Sed quam graviter hallucinatus fueris, hactenus satisplanum atque perspicuum tibi factum esse arbitror.
Jam propius rem aggrediemur. Si cogitationes tuas ad contemplationem my-sterii, quod Johannes tribus verbis complexus est, dirigere velis: <> Aoyog oapl iysveto,verbum caro factum est, nihil opus est, ut uterum virgineum, in quo Incarnationismysterium inceptum et perfectum est, aut crucem Golgathanam, in qua Aoyog, vitaaeterna, exaltatus pependit, dimetiare; crassae istae et erroneae geometricae sunt imagi-nationes , ad quas ipse tu oculos claudendos esse sponte fateris, sed in medio medi-tationum cursu itentidem tui ipsius oblivisceris; quin potius triverbii istius mysterii(verbum caro factum) D. Apostolum Paulum interpretem audis, ita de illo commen-tantem: ofioX.oyH/isvas ftsya eau to rr/s evaefieiag ftvOTr/Qiov. 0eog igiavegaO-i/ ev oapxi, Deusmanifestatus est in carne. Quibus verbis mysterium illud, quomodo verbum carofactum sit, nonnihil depingitur. Non ita videlicet, ut falso tibi imaginari posses, itaXoyov assumsisse carnem, ut illam quidem in infinitae vnaoxaami unitatem susceperit,illa vero infinitae personae ejusdemque proprietatum nullatenus facta sit particeps;inde tibi imaginaris, sed falsissime, Xoyov quidem ut ab aeterno infinitum, in omnibusquidem locis ubique praesentem esse, carnem vero, licet cum infinito Aoym persona-liter unita sit, nonnisi in unico semper loco praesentem fuisse, esse, futuram. Phy-sica tibi imaginaris et geometrica. Magnum illud citra controversiam mysterium, car-nem assumtam non ita adsumsit, ut et extra illam esse velit, quod tuae imaginationessomniant: in uno quidem loco esse in carne, ut in utero virgineo, in cruce, in Ga-lilaea, Judaea, in ceteris infinitis locis (quia Aoyog infinitus) esse extra carnem. Ergonenon totus Aoyog erit incarnatus? Ergo Aoyog partem habebit extra partem? Ergoalicubi Xoyov monstrare licebit incarnatum, alicubi non incarnatum? omnia absurda,axoita, a&eoXoya ! Quin ergo mysterium adoras, carnem sua naturae proprietate essein uno'loco, sed respectu unionis personalis, qua Aoyog extra suam carnem nuuquamet nullibi est, esse omnipraesentem. Lutherus ait: wo du mir Christum Gott hin-setzest, da mustu mir auch Christum den Menschen hinsetzen. Haec n. caro ipsiusi» Xoyo caro est, et ubi Aoyog, ibidem ejusdem est caro. Nec soluta est unio perso-nalis et divisus Christus. Sed age sis! Ex universa scriptura S. unicum produclocum, quo probare possis, Xoyov post incarnationis mysterium vel semel extra carnemsuam fuisse! Id quod citius praestare non poteris, quam unionem personalem semelfuisse solutam probaveris: quam probationem nulla unquam visura est aeternitas 1Quoniam igitur hac imaginativa tua opinione (quod Aoyog carnem humanam in infinitaesuae inootaoeas personalem unionem assumens, nihilominus ille, pro essentiae suae
56 *