942
Vita' Joannis Kepleri.
tembergia inimicos nullam aliam ob rem usque ad annum 1619 causamdistulisse, quam quod imperatorii astronomi auctoritate rem suam minus pros-pere successuram esse sperarent, eosdemque tum demum omnibus viribus inmulierem subito ex accusante ream factam aggressos esse, cum acerrimusmulieris defensor ad simpliciorem Austriacorum ordinum astronomi gradumdescendisset.
Brevi postquam Lincium Fraga demigravit, alia ei accidit calamitas.Jam anno 1608. dum Stuttgartiae esset a Duce petierat, ut sibi, quondampecunia publica in Württembergs instituto, cui ob id beneficium in patriamunus aliquod sibi oblatum esset obeundum, liceret alibi munus inire, cumin tali rerum Pragensium statu probabile esset, imperatoris officium sesc de-positurum. Si quidem ipsi in patria idoneum munus traderent, libenter illudse esse suscepturum; aliter alio loco conditionem sibi patere. Quum igiturDux ipse ejusque consiliarii viro eo tempore jam clarissimo Tubingae munuspromtissimo animo promisissent, Keplerus haud ignorans, minus libere de sacrisrebus cogitare Stuttgartiae consistorium et Tubingae collegium theologicum,honestum putavit, dissensiones suas non celare easque libello ad Ducem scriptopluribus exposuit. Qui cum a consistorio sententiam postulasset, iniquissimumde re Kepleriana judicium factum est et Keplerus, spe sua deposita patriaeinservire, Pragam rediit. (Cfr. p. 784 ss.
Praecipua Kepleri dissensio erat de sacra coena, maximae autem offen-sioni fuerat, quod et theologos Lutheranae fidei confessores cum causae Cal-vinianac sectatoribus benignius habere commercium postularet, et ConcordiaeFormulae sese „sine exceptione“ subscripturum negaret. Qui cum Linciumvenisset, Lincii sacerdos Hi tzl er, et ipse Wiirttcmbergia natus atque sinedubio a collegis Wiirttembergicis de Kepleri falsis opinionibus certior factus,ab eo postulaverat, ut Concordiae Formulae simpliciter subscriberet et re-vocaret, quae de Sacra Coena dubitavisset, aliter illam ei interdictum iri.Qua de re cum astronomus ad consistorium Wiirttembergicum querelas detu-lisset, inde, quod minime mirandum, repulsam retulit. Lincii itaque a SacraCoena prohibitus et quasi nota haeretici affectus erat, quod quidem inprimisfamiliae causa aegerrime tulit, quam ob rem postea quoque iterum iterumquenitebatur, ut hanc interdictionem a se decuteret. Qua de re quas epistolasKeplerus ad Ilafenreflferum et scripserit et ab eodem acceperit, jam supra(p. 854 ss.) traditum est; ex quibus apparet, eundem quam maxime poteratveriori, quam habere se putabant Württembergici theologi, Lutheranae legi pro-pius accedere studuisse, suae ipsius autem sententiae minime oblitum dissen-sionem suam palam pronuuciavissc. Calvinianos enim causamque Calvinia-nam Lutheranorum in morem simpliciter condemnare procul aberat a virihonestate, Concordiae autem formulae se subscripturum esse profitebatur, sisibi liceret, subscripto nomini ea addere, in quibus ipse dissentiret. Qua derc quid Stuttgartiae consistorium judicaverit, clare apparet ox insolentibus hisverbis, quae de causa Kepleriana e consistorio unus ad professorem Tubingen-sein scripsit: Betreffend Kepplerum hat man nunmehr mit selbigem Schwin-delhirnlin lang geliandlet, aber vergebenlich, und lasst er ihm nit sagen.Man kann doch keiner anderen meinung vmb seines letzküpflins willen werden.
Dum Lincii erat, Kepleri praecipua opera edita sunt: Astronomiae Co-pernicanae Epitome, Harmonia, libri chronologici, Ephemerides, Stereometriadoliorum, Logarithmi. Tabulae Kudolphinae ibidem editionis causa prae-paratae sunt. Quibus tabulis (quarum typos numerales sua pecunia ipse Lincii