992
Vita Joannis Kepleri.
que perpetuum amicitiae commercium habuit. Ziegleri deiude nomen semelapud Keplerum invenitur, qui quum anno 1600. per Maestlinum mandata daret(I. 56), inter hos homines interiorem familiaritatis societatem interfuisse veri-simile est. Scripsit idem disputationem physicam de Visu anno 1596. minoriHohenfelderorum fratri Marco.
Transeuntes ad theologiae professores, Herbrandi et Sigwarti nominaa Keplero nullo loco relata videmus. Quorum alter, qui erat Tubingensiscoenobii inspector (antea a Wiirtcmbergia ad Concilium Tridentinum delega-tus) et a. 1598. 77 annos natus a munere recessit, in Kepleri eruditionemtheologicam minus valuisse videtur, alterum contra, Sigwartum, aetate integra,qui et theologicis disputationibus concionandique exercitationibus praeesset etipse in urbis prima ecclesia sacerdotium teneret, in adolescentis studia theo-logica majus momentum habuisse verisimile est. Gerlachius Tubingensiscoenobii primus erat custos, postquam ab anno 1573. usque ad annum 1578.et Constantinopoli et in compluribus Graeciae oppidis commoratus est, de quoCellius haec: .... „multo Patriarchis junctus ab usu, hic cum multa agitansreligione super .... Augustae Carolo data quae confessio, Graece conversamdictos fecit habere patres.“ Ex epistola a Keplero ad Gerlachium missa (Vol. I,p. 295) videre licet, hunc virum de adolescente literarum studiosissimo patrioamore curavisse.
Theologorum denique Tubingensium natu minimus erat Matthias Ilafen-reffcrus, qui vix decem annis Kepleri aetatem superaret, 31 annos natuscoenobii factus ephorus, cujus officium praecipuum prophetarum erat inter-pretatio. Quo cum viro usque ad ejus mortem (a. 1619) perpetuam eandem-que intimam Keplerus habuit amicitiam. Ex literarum autem commercio,quod inter illos interfuit, de quo incunte (quum inde ab anno 1594. usquead annum 1607. Kepleri desint responsa) alterius tantum epistolae traditaesunt, clarissime elucet, hoc falsum esse, quod a rcccntioribus dictum est, inWürttembergs Keplerum haud dubie nullum sacerdotium obtenturum fuisse,quum in ipsa academia a doctrina illic recepta dissensisset. HafenrdTerusquidem, toto animo fidei suae addictus, sic ut scripsit ad discipulum suumscribere non potuisset, si etiam tum de Kepleri opinionibus haereticis suspi-catus esset. (Cfr. vol. I. p. 23 seq) Quod etiam magis apparebit, si episto-las virorum priores cum illis ab anno 1618. et datis et acceptis contulerimus,in quibus de rebus sacris maxima cum gravitate agitur. Immo vero Kep-lerus sic Tubinga Gratium discessit, ut cum illis viris, qui ipsum theologiaestudiis imbuissent, et summam concordiam et amicitiam non mutatam teneret.Ipse quidem, suscepto munere quod ipsi Gratii oblatum erat, scripsit, ad ob-eundam functionem illam astronomicam „extrusum“ se esse auctoritate prae-ceptorum, adiisse hanc multum protestatum, „se ad aliud vitae genus, quodsplendidius videretur, nequaquam cedere“. Quae idem confecto Prodromo adMaestlinum scripsit p. 974 legantur.
Quibus ex dictis et bonis illis testimoniis, quae Keplero de „condo-nando“ data jam supra attulimus, hoc sequitur non dubitandum, in Württem-bergs Keplerum academia derelicta sacerdotium sine ulla dubitatione obten-turum fuisse, nisi tum juveni egentissimo opportuna occasio esset oblata, ingymnasio Gratiensi modicum munus adipiscendi.
Aliter utique res se habet de iis, quae de ratione Copernicana judica-verit. Sed haec opinio Kepleriana tum demum in lucem prodiit, quum