40

quod daret Concludendum ergo aliud esse dnp quam dc di>>,

aliudque d~ quam Sit primus gradus

a + b.v + cy — o; 1 )n = 0, AB = x, BC= y,

TH =/'; ordinando et accommodando ad tan-gentes, fiet: hi = — cy, et 1 — Eodem

modo 0 = — b — .

Sit JFC = w et WS = ß,

palet esse: —y

modo fi =

fi c...*. ... _ -fi/'c

Secundus gradus:

-, ct fiet: w = —- Eodemw c

o; ordi-

ri + bx + cy + dx 2 + cy 2 + fyxnando ad tangentes fiet: bi -(- 2 dxt + fyi ——cy — 2ey 2

adeoque f = — b-\-i “dx-f-fy** ' ^ Tn ^ e facile patet, semper f per y

(ct 0 per .r) dividi posse et quoniam tv — ideo fiet hic

= f>t, + 2dx + /.7 adc fict; = 3 «* +fe,_T

— c — 2ey—fx’ ^ y f + 2e ’

at

paulo ante y =

— rf.r 2

c +- e// -|- fx

et fiet :

y —

— w, c + fr,

^ c-f + f + 2e''« + J®+ rf» 2

■ w c fx, — /3 b -\- 2 dx, ^ — e

_ — w c -f- fx, — /3 b + 2 dx

f+2e

Habemus ergo aequationem, in qua nulla est amplius y. Et om-nes figurae, quarum aequatio ex hac aequatione pro varia expli-catione literarum constantium formari potest, quadrari possunt; illaeitem, quae ipsi per methodos alias ostendi possunt avyvoatoi.