§. XIX

Multitudo eorum, quae quantitatem determinatamuel magnitudinem ingrediuntur , determinata, uocaturNumerus numeratus , quem probe distinguimus a Nu-mero numerante , qui nobis est quantitas , quae exprimi-tur per rationem , quam habet ad Vnitatem uel categori-cam uel hypotheticam.

ScboL I. Fundamentum , quo hocce nititur discrimen , de quoparagraph. anteced. Joquuti sumus , i am Aristoteles appre-hendens STTSi Z' dqÄixöq , aiebat, eqi ( ml

yctq ro dqi^ßovjxsm , ml ro dqibusrov dqidtxovhsyoixev , ml w dqityxovixsv ) o N Xqovoq eql t<jdqß'xovtxsjo'j' , 'holi ov% w ’'Eqt Zs

srsqov w dqifyxcvixsv ml ro dqityxcvixswj : h, e.Quoniam’autem numerus est duplex (e ltn\m quod nume-ratur et numerabilem numerum dicimus , et quo nume-ramus ) tempus autem est, quod numeratur et non quanumeramus. Aliud autem est, quo numeramus et quod nu-meratur. uid. Aristot. cap. XI. Lib. III. Physicorum.

Schol. 11. Vocabula , siue termini, quibus Germani in hacmateria utuntur utramque notionem fatis accurate distin-guunt. Numerum enim numeratum , quem uocamus ,ope uocabuli: eine Anzahl : numerum autem numeran-tem ope termini eine Zahl pronunciare solent.

§. XX

Cum numerus numeratus multitudine determinata,siue quantitate , siue magnitudine absoluatur (§. XIX.)haec autem sit aut absoluta aut hypothetica ( H.VII. et VI.)sequitur, ut numerus numeratus sit etiam uel absolutus uelrespeStiuus.

B z ScboL