( 4 < > )

(lies impelravil : sed tandem nihil egit aliud, nisi utPoutificem et inquisitionem deluderel. Fere igilurbiennio post, quam hic in Inquisitionem devenil,nupera die nona Februarii in Supremi InquisitorisPalatio præsentibus illustrissimis Cardinalibus S. officiiInquisitionis (qui et senio et rerum usu et TheologiæJurisque scienlia reliquis præstant), et consulloribusTheologis, et seculari Magistratu, Urbis Gubernatore :luit Brunusille in locum Inquisitionis introductus ibi-(jue genibus flexis sententiam contra se pronunciari au-diit. Ea autem fuitbuius modi : Narrata fuit eius vita ,studia et dogmata, et qualem inquisitio diligentiamin convertendo illo et fraterne monendo adbibuerit,qualemque ille pertinaciam et impietatçm ostenderit :inde eum degradarunt, ut, dicimus, prorsusque ex-communicarunt, et seculari Magistratui eum tradide-runt punicndum rogantes, ut quam clemenlissime etsine sanguinis effusione punirej,ur. Hœc cum ita essentperaeta, nihil ille respondit aliud, nisi minabundus :Maiori forsan tum timoré sententiau» in me feriis,quam ego accipiam. Sic a lictoribus Gubernatoris incarcerem deductus, ibique assiduo asservatus fuit, sivel nunc errores suos revocare vellet, sed frustra.Hodie igitur ad rogum sive piram deductus, cum Sal-vatoris crucifixi imago ei iatn morituro ostenderetur,torvo eam vultu aspernatus rejecit, sicque ustulatusmisere periit, renunciaturus credo in reliquis illis,quos finxit, mundis quonam pacto bomines blasphemiet impii a Romanis tractari soleant. liic itaque, miUiltershusi, modus est, quo contra homines, imomonstra huiusmodi a nobis procedi solel. Scire nunc