kijkers van dertig en meer voeten lengte vervaardigd. Dochin weerwil van alle pogingen was het niet gelukt aan dereeds bekende ligchamen van het planetenstelsel een enkeltoe te voegen. Wel is waar had eenige jaren vroe-ger (1643) een Capucyner monnik, Antonius Maria deRheita, niet minder dan zes wachters aan de planeet Satur-nus toegekend, maar het naauwkeuriger onderzoek van He-velius had geleerd, dat deze slechts in zijne verbeeldingbestonden.

En ziedaar, — vijfenveertig jaren na de ontdekking derJupiter-manen of der Medicéische sterren , gelijk Galilei dezenoemde, valt aan onzen Huygens het geluk ten deel voorhet eerst wederom eene dergelijke ontdekking te doen 15 ).Hij haast zich echter niet haar bekend te maken, maar driemaanden lang beschouwt hij op eiken helderen avond de pla-neet en teekent de door den nieuw gevonden wachteringenomen plaats aan. Toen, het vroeger door Galileigegeven voorbeeld volgende, deelde hij zijne ontdekkingaan eenige sterrekundigen in den vorm van een raadselmede. Het luidde:

Admovere oculis distantia sidera nostris mvvvvv eee rrr

h n b q x.

Door omzetting der letters wordt dit:

Saturmis luna ma circumducitur sexdecim diebus horisquatuor , d. i. »Saturnus heeft een maan, die in zestiendagen en vier uren om hem rondloopt.”

Naauwkeuriger onderzoekingen, gedurende een langertijdsbestek, hebben naderhand aan Huygens zelven geleerd ,dat deze eerste door hem aangegeven omloopstijd iets telang is. Toen hij een jaar later in een afzonderlijk gedruktgeschrift verslag van zijne ontdekking gaf, schreef hij aan

2