Band 
Tome premier.
Seite
362
JPEG-Download
 

POMPÉE, ACTE

EPITAPHIUM.

POMPEII MAGNI.

CATO, APÜD LUCANUM, I.1R. IX ».

Civis obit, inquit, multum majoribus imparNosse modum juris, sed in hoc tamen ulilis ævo,

Cui non ulla fuit justi reverentia : salvaLibertate potens, et solus plebe parataPrivatus servire sibi, rectorque senatus,

Sed regnantis, erat. Nil belli jure poposcit :

Quæque dari voluit, voluit sibi posse negari.Immodicas possedit opes , sed plura retentisIntulit : invasif ferrum ; sed ponere norat.

Prætulit arma togæ, sed pacem armatus amavit.

Juvit sumpta ducem, juvit dimissa potestas.

Casta domus, iuxuque carens, corruptaque nunquamFortuna domini. Clarum et venerabile nomenGentibus, et multum nostræ quod proderat urbi.Olim vera iides, Sylla Marioque receptis,

Libertatis obit : Pompeio rebus ademptoNunc et iicta périt. Non jam regnare pudebit :

Nec color imperii, nec Irons erit ulla senatus.

O felix, cui summa dies fuit obvia victo,

Et cui quærendos Pbarium scelus obtulit enses !Forsitan in soceri potuisset vivere regno.

Scire mori, sors prima viris, sed proxima cogi.

Et mihi, si fatis aliéna in jura venimus,

Da talem, Fortuna, Juliam : non deprecor hostiServari, dum me servet cervice recisa.

ICON POMPEII MAGNI.

VELLEIUS PATERCULUS, us. II, c. xxix.

Fuit hic genitus matre Lucilia, stirpis senatoriæ, formaexcellens, non ea qua flos commendatur ætatis, sed digni-tate et constantia : quæ in illam conveniens amplitudinem,fortunam quoque ejus ad ultimum vitæ comitata est diem :innocenlia eximius, sanctitate præcipuus, eloquentia mé-dius; potentiæ quæ honoris causa ad eum deferretur, nonut ad eo occuparetur, cupidissimus : dux bello peritissi-mus : civis in toga (nisi ubi vereretur ne quem haberetparem ) modestissimus, amicitiarum tenax, in offensisexorabilis, in reconcilianda gratia iidelissimus, in acci-pienda satisfactione facillimus, potentia sua nunquam autraro ad impolentiam usus, pene omnium votorum expers,nisi numeraretur inter maxima, in civitate libéra domina-que gentium, indignari, cum omnes cives jure liaberetpares, queroquam æqualem dignitate conspicere.

1 V. 190 etseqq.

I, SCENE I.

ICON C. J. CAESARIS.

VELLEIUS PATERCULUS, lie. II, c. xli.

Hic nobilissima Juliorum genitus familia, et, quod in-ter omnes antiquissimos constabat, ab Ancliise ac Venerededucens genus, forma omnium civium excellentissimus,vigore animi acerrimus, munificentia effusissimus, animosuper humanam et naturam et fidem evectus, magnitudinecogitationum, celeritate bellandi, patienlia periculorum,Magno illi Aiexandro, sed sobrio, neque iracundo, simil-limus : qui denique semper et somno et cibo in vitam, no»,in voluptatem uteretur.

PERSONNAGES.

JULES-CÉSAR.

MARC-ANTOINE.

LÉPIDE.

CORNÉLIE, femme de Pompée.

PTOLOMÉE 1 , roi d’Égypte.

CLÉOPÂTRE, sueur de Ptolomée.

PHOTIN, chef du conseil d’Égypte.

ACHILLAS, lieutenant général des armées du roi d’Égypte.SEPTIME, tribun romain, à la solde du roi d’Égypte.CHARM10N , dame d’honneur de Cléopâtre.

ACHORÉE, écuyer de Cléopâtre.

PHILIPPE, affranchi de Pompée.

Troupe de Romains.

Troupe d’égyptiens.

La scène est en Alexandrie, dans le palais de Ptolomée.

ACTE PREMIER.

SCÈNE PREMIÈRE.

PTOLOMÉE, PHOTIN, ACHILLAS, SEPTIME.

PTOLOMÉE.

Le destin se déclare, et nous venons d’entendreCe qu’il a résolu du beau-père et du gendre.

Quand les dieux étonnés semblaient se partager a ,

1 Ptolémée eût été plus conforme à l’étymologie. Voltaire aécrit l’un et l’autre.

2 Que devant Troie en flamme Hécube désoléeNe vienne point pousser une plainte ampoulée ,

Ni sans raison décrire en quels affreux paysFar sept bouches l’Euxin reçoit le Tanaïs.

Boileau, Art poéHque.

A plus forte raison un roi d’Égvpte, qui n’a point vu Pharsale,el à qui celte guerre est étrangère, ne doit point dire que lesdieux étaient élonnés en se partageant, qu’il n’osaient juger, etque la bataille a jugépour eux. Dès qu’on re' w,, 'n;uldcs di“"v *