Band 
Deutsch - Lateinischer Teil.
Seite
544
JPEG-Download
 

544 Studirende.

f Studirende, der, literarum studio-sus.

fStudirt, adj. 1) aci. der studirt Hat,litcratus; eruditus, doctus; doctrinis arti-busque politus. 2) pass. worauf studirt wor-den ist meditatus, commentatus; elabo-ratus. zu f. operosus, putidus.

fStudium, das, studium; s. Studien.

Stufe, die, gradus (eigtl. und uneigtl.z. B. bonoris, dignitatis, aetatis), die höchsteS. des Ansehens summa auctoritas, derWürde summa dignitas (Vorb .1. 3.).

Stufenfolge, die, gradus ( plur .); series,ordo.

Stufengang, der, -leiter, die, gradus( plur .).

Stufenweise, adv. gradatim; gradibusob. per gradus; Schritt für Schritt, vor-sichtig pedetentim.

Stuhl, der, sella; sedes (Sitz).

Stumm, adj. 1) eigtl., der Fähigkeit zureden beraubt mutus; voce carens, s. seinusu vocis carere. 2) nicht redend mutus,tacitus, s. sein tacere, silere, werden obmu-tescere, conticescere.

Stummheit, die, os mutum; Borb.I. 1. A.

Stümper, der, homo imperitus, in artesua parum versatus; ein S. von Arzt me-dicus malus od. imperitus.

Stümperei, die, 1) als Eigenschaft, Un-geschicktheit inscitia. 2) schlechte Arbeit opusmalum.

Stümperhaft, I. adj. von Personen im-peritus (artifex), malus (poeta); von Sachenmalus. — II. adv. imperite; male.

Stümperhaftigkeit, die, nach Vorb. I.1. A.

Stümpern, intrans., in Etwas, imperi-tum esse rei alicujus, imperite tractare ali-quid.

Stumpf, adj. hebes (telum); obtu-sus; auch trop. von dem Geiste, hebes, ob-tusus, retusus (ingenium, homo), s. machenhebetare (hastam), retundere (gladios), dieSchärfe der Augen, des Verstandes praestrin-gere aciem oculorum, mentis, s. sein hebere,werden hebescere.

Stumpf, der, truncus, mit S. und Stielradicitus.

Stumpfheit, die, nach Vorb. I. 1. A.;auch stupor.

Stumpfn a se, die, nares simae.

Stumpfnasig, adj. simus.

Stumpfsinn, der, ingenium hebes od.tardum; acies animi obtusior.

Stumpssinnig, adj. ingenii tardi,animo hebete od. obtuso; tardus.

Stündchen, das. horae momentum; pau-lulum temporis.

St ü r ni i' n.

Stunde, die, 1) eigtl. hora, eine HalbeS. semihora, in einer S. in hora; dreiS-en lang tres horas od. per tres horas;zur bestimmten S. ad horam; es war einespäte S. des Tages serum erat diei. Uneigtl.:zu jeder S. nullo tempore non, omni tem-pore; zur guten S. in tempore; bis zu die-ser S. adhuc; zur S. momento; alle S-ensingulis horis. 2) Leetion schola.

Stundenlang, I. adj. durch das adv.-.ich Hatte eine s. Unterredung mit ihm horamod. hora amplius cum eo collocutus sum.— II. adv. horam, hora amplius.

Stund enuhr, die, horologium.

Stundenweise, adv. in horas, singulishoris.

Stündlich, adv. 1) zu jeder einzelnenStunde singulis horis; zu allen Stundenomnibus horis. 2) von Stunde zu Stundein horas singulas.

Sturm, der, 1) eigtl., Heftiger Wind pro-cella, ventus procellosus; oft durch vis od.impetus venti; tempestas, ein S. erhebtsich tempestas oritur, wüthet saevit od. surit.2) uneigtl. A) unruhiger Zustand, PolitischerS. procella, tempestas civilis ; fluctus (civi-lis), impetus, der S. des Schicksals violen-tia fortunae, fluctus rerum adversarum; derLeidenschaft effrenata vis cupiditatum, einvom S. der Leidenschaft erregtes Gemüth ani-mus perturbatus et incitatus. B) gewalt-samer Angriff im Kriege oppugnatio, visultima; impetus. S. laufen urbem vi op-pugnare, impetum facere, den S. abschlagenimpetum hostium propulsare od. reprimere,aushalten sustinere, dic Soldaten zum S.anrücken lassen milites ad urbem oppugnan-dam admovere.

Sturmangriff, -anfall, -anlauf, der,stehe Sturni 2. B.

Sturmbock, der, aries.

Sturmdach, das, testudo; vinea.

Stürmen, I. intrans, l) eigtl., vom Winde,saevire, furere; meist impers. es stürmt ven-tus od. tempestas saevit, auf dem Meereinure ventorum vi agitatur et turbatur. 2)uneigtl. a) trop. die Begierde u. bergt, stürmtlibido exardescit, furit, b) mit Heftigkeitsich bewegen: in einen Ort s. irruere in lo-cum aliquem, nach einem Orte s. properare,volare aliquo; aus einem Orte s. se pro-ripere, effundi ex loco aliquo; auf Jmd.los s. irruere in aliquem, tumultuose in-vadere aliquem; an die Thür f. pulsaroostium. — II. transit, vi oppugnare od.adoriri (urbem, domum); impetum facerein urbem; — erobern vi expugnare (ur-bem).

Stürmen , das, 1) (nach Stürmen I.)

Heftigkeit impetus, vis; tumultus. 2) (nach