592
Unmöglichkeit.
ihn halte ich Nichts für u. nihil est quod abeo effici non posse credam, is inibi vide-tur nihil non effecturus, es ist nicht u. fferipotest. Bisweilen durch verwandte Adjectiva:das U. erzwingen inexsuperabilibus vim af-ferre. — II. adv. nequaquam, nullo mo-do, nunquam, ich kann n. glauben adducinon possum ut credam, mich dazu überredena me impetrare non possum ut id laciam,er kann u. dort sein fferi non potest ut ibisit.
Unmöglichkeit, die, 1) als Eigenschaft,nach Vorb. I. 1. A. 2) eine unmögliche Sacheres quae fferi nequit.
Unmoralisch, I.adj. inhonestus, tur-pis. — II. adv. inhoneste.
Unmündig, adj. nondum sui juris (suaepotestatis); in weiterer Bedeutung nondumadultus, parvus.
Unmündigkeit, die, aetas inffrina.
Unmnth, der, Unmuthig, siehe.Unwille,-willig.
U n m u t h s v 0 l l, adj. stomachosus.
Unnachahmbar,-lich, I.adj. inimita-bilis; quem nemo imitando assequi po-test; in weiterer Bedeutung divinus. — II.adv. divine.
Unnatürlich, I. adj. 1) eigtl. naturaerepugnans; non naturalis, qui contra na-turam est. 2) uneigtl. a) grausam immanis,ferus, b) gottlos impius, c) siehe Affeetirt,Gezwungen. — II. adv. contra od. praeternaturam.
Unnatiirlichkeit, die, nach Vorb. 1.1. A.
Unnennbar, adj. qui verbis exprimi, nondici potest; in weiterer Bedeutung infinitus,immensus.
Unn ö thig, I. adj. non necessarius;supervacaneus, es ist u. opus non est. —II. adv. praeter rem, praeter necessitatem;sine causa.
Unnöthigkeik, die, nach Vorb. I. 1. A.
Unnütz, I. adj. inutilis (alicui rei od.ad aliquid); nullius usus; = nnnöthig su-pervacaneus. ein ganz u. Mensch homo adnullam rem utilis. — II. adv. inutiliter,seine Mühe u. verschwenden operam perdere.
Unordentlich, I. adj. 1) bes. von Sachen,nicht geordnet inordinatus; confusus; in-compositus (agmen), inconditus (turba).2) von Personen, keine Ordnung haltend or-dinem non servans; — nachlässig negli-gens, = liederlich dissolutus, intempe-rans. — II. adv. 1) sine ordine; incom-posite, incondite, confuse. 2) negligen-ter; dissolute.
Unordnung, die, 1) Verwirrung pertur-batio, confusio (rei alicujus), ordo turba-tus. Etwas in U. bringen turbare od. per-turbare, miscere aliquid, in U. gerathen
Unregelmäßigkeit.
perturbari.. 2) itu plur. a) U-en im Staateturbae, seditiones, tumultus, b) liederlichesLeben vita dissoluta.
Unparteiisch, I. adj. aequus, incor-ruptus (judex, judicium); = neutral neu-trius partis studiosus, a partium studioalienus, u. sein neutri favore, ira et studiovacare. — II. adv. aeque, incorrupte,integre; sine partium studio, sine amoreet cupiditate.
Unparteilichkeit, die, aequitas; animusab omni partium studio (ab ira et studio jalienus.
Unp assend, I. adj. non aptus, nonidoneus; incommodus; alienus (bes. tempus,locus). — II. adv. non apte; incom- jmode.
Unpäßlich, siehe Kränklich,zKrank. ».seinleviter aegrotare.
Unpäßlichkeit, die, valetudo, siehe Krank-heit ; eine kleine 11. commotiuncula. '
Unp olitisch, adj. alienus a prudentia icivili; haud callidus.
Unrath, der, siehe Schmutz. ,
Unrecht, I.adj. 1) nicht walir, falsch sal-sus. 2) dem Zwecke nicht gemäß alienus,non rectus, auf u. Wege sein a recta viaaberrasse, die u. Person non is quem volui(petii) ; das u. Buch non is liber quem vo-lui. 3) unbillig iniquus, injustus. — II. adv.
1) nicht richtig falso; perperam, secus. 2)ungerecht inique, injuste.
Unrecht , das, 1) Nichtübereinstimmung mitder Wahrheit: U. haben salso judicare, avero aberrare; errare; du hast 11. dieses zusagen non recte (salso, sine causa) hoc di-cis. Jmd. U. geben judicare aliquem aliquidsalso dixisse. 2) ungerechte Handlung, in-juria. Jmd. U. thun injuriam inferre od.facere alicui; injuria afficere aliquem, darii:thust du mir U. hoc inique in me lacis.
Unrechtmäßig, I. a-H'. non justus, in-justus ; — gesetzwidrig non legitimus. — II.adv. injuria, per injuriam; injuste.
Unrechtmäßigkeit, die, nach Verb. I. 1. A.
Unredlich, 1. adj. malus, improbus;betrügerisch fraudulentus, perfidus. — II.adv. improbe; perside.
Unredlichkeit, die, improbitas; per-fidia.
Unregelmäßig, I. adj. 1) — ungewöhn-lich inusitatus, = sich nicht gleich bleibendinconstans. 2) ^ verwirrt, unordentlich in-conditus, incompositus, ein u. Haufe manustumultuaria. 3) schlecht pravus, — liederlichdissolutus (vita). — II. adv. 1) non con-stanter. 2) incondite, incomposite. 3) prave,dissolute.
Unregelmäßigkeit, die, nach Vorb. I-
1. A.