Otiti Wickel.
von großer W. maximus, gravissimus, Miez;,,,momenti ; von einiger W. gravior. ein Mannvon großer W. vir magnae auctoritatis.
Wickel, der, glomus.
Wickeln, transit.-, in Etwas w. involverealiquid re aliqua; den Mantel um den Armw. brachium pallio involvere; sich aus Et-was w. expedire se ex re aliqua.
Widder, der, aries.
Wider, praepos., siehe Gegen 2.
Widerbelfern, -bellen, intrans, obla-trare (alicui).
Widerfahren, intrans, accidere, eve-nire, contingere, usu venire (alicui) ; folgtdaß, steht im Lateinischen ut. Jmd. Gerech-tigkeit w. lassen, vor Gericht jus alicui red-dere; überhaupt, in seinem Urtheile recte od.juste de aliquo judicare, in der That justumtribuere alicui.
Widerhaken, der, uncus.
Widerhall, der, siehe Wiederhast.
Widerhalten, siehe Zurückhalten.
Widerlegen, transit., eine Einwendungrefellere (durch Gründe), refutare (zurück-weisen), confutare (aliquem und aliquid),eine Anklage diluere, amoliri, repellere(crimen); — eines Irrthums überführen con-vincere (aliquem, errores illorum); durchBeweise w. redarguere (crimen, aliquid).
Widerlegen, das,-ung, die, refutatio;
Borb. I. l. B. D. E.
Widerlich, I. <rck/. odiosus; molestus,putidus, ingratus, w. sein taedio esse, tae-dium creare; sordere.—II. adv. moleste,ingrate, putide.
Widerlichkeit, die, molestia; taedium;nach Vorb. I. 1. A.
Widern , intrans, fastidium creare alicui;taedet me rei alicujus.
Widernatürlich, I. adj. naturae re-pugnans, a natura abhorrens.— II. adv.praeter od. contra naturam.
Widerpart, der, siehe Gegner, Widersacher.
Widerrathen, transit, dissuadere (ali-quid od. de re aliqua). Jmd. Etwas w. dis-suadere ne quis faciat aliquid, monere ali-quem ne faciat aliquid, avocare aliquem are aliqua.
Widerrathen, das, dissuasio.
Widerrather, der, dissuasor.
Widerrechtlich, I. adj. injuriosus;injustus; iniquus. — II. adv. injurioso;injuste.
Wid errechtlichkeit, die, injustitia;Vorb. I. l. A.
Widerrede, die, fast nur in der Verbind,»ohne W.» a) ohne Etwas einzuwenden nonrepugnans ; sine retractatione, b) willigprompte, libenter, c) ohne Zweifel sine du-bio, haud dubie.
Wider st a n d.
Widerruf, der, nach Vorb. I. I. B. 11. E.
Widerrufen, transit, revocare (ali-quid); irritum esse jubere (promis-sum), rescindere (testamentum), mutare(sententiam).
Widerrufen, das, -ung, die, nach Vorb.I. I. B. 0. E.
Widerruflich, adj. qui revocari potest.
Widers« cher, der, adversarius.
Widersacherinn, die, adversaria.
Widersetzen, sich, refl. resistere, ob-sistere (alicui); repugnare, adversari (ali-cui). Folgt i in Deutschen daß, steht ne, gehteine Negation voran, auch quin od. quominus,heftig sich w. tendere adversus aliquid.
Widersetzlich, -keit, die, siehe Wider-spenstig, -keit.
Widersinnig, I. adj. absurdus; in-eptus. — II. adv. absurde; inepte.
Widersinnigkeit, die, absurditas; Vorb.I. 1. A.
Widerspenstig, I. adj. contumax, w.sein, von Soldaten und Unterthanen, impe-rium (alicujus) detrectare. — XI. adv. con-tumaciter.
Widerspenstigkeit, die, contumacia.
Widersprechen, intrans. 1) eigtl. oblo-qui, resistere, repugnare (alicui od. reialicui); disputare contra (aliquem), dicerecontra (aliquid). 2) nneigtl. repugnare(veritati od. contra ve»itatem); non conve-nire (rei alicui), sich einander w. pugnareinter se, sibi non constare.
Widersprechen, das, siehe Widerspruch 1.
Widersprechend, adj. pugnans od.repugnans; non conveniens, w. Dingepugnantia; contrarie dicta, ein w. Charakteringenium sibi non constans (secum pug-nans). das ist w. haec inter se pugnant.
Widerspruch, der, 1) das Widersprechen,nach Vorb. I. 1. B. v. E.; lauter W. recla-matio. der Geist des W. obloquendi et re-pugnandi libido. W. erfahren, finden im-pugnari, non omnibus probari; vielen mul-tos habere impugnantes od. adversantes, amultis improbari; keinen omnibus probari,aequis animis accipi. W. vertragen, sich ge-fallen lassen pati se impugnari, ohne W. a)ohne Jmds Weigerung nullo obloquente,nullo repugnante, b) — willig prompte, c)ohne Zweifel sine dubio, sine controversia.2) nneigtl., Mangel an Uebereinstimmung re-pugnantia, pugna; discrepantia, mitsich im W. sein secum pugnare, sibi nonconstare; von mehreren Dingen inter sepugnare, in W. mit Etwas stehen repugnarerei alicui, esse contra aliquid, discreparecum re aliqua, sich in W. verwickeln secumpugnare, a se dissentire.
Widerstand, der, pugna, certamen; ge-