LIBHI SECUNDI SILVARUM. ai 5

„ latore ducimus udo; » Ovid. Met. VIII, 175 : « comitemque su;un cru-delis in udo Litore deseruit; » ita ex Codice Leideusi restituit Ilninsitispro illo Litore. Hppat. carm. I, 3 2 ; Nemesian. Eclog. II, 21; Prudent.Prajfat. lib. I, contra Symmachum, v. i3. I’assim exempla invenies. Ibovero voces unus et udus saepe invicem commutantur; ita via Domit.

V. 27, pro axe vectus uno , Heiusius restituit udo; et udo frigore pro uno,Ovid. Ponticor. II, g. Vide eum ad Valer. Elaee. VII, v. 229. Sic Pleiasuda Ovidio restitutum vult genticius, ad Ilorat. carm. I, 10; u In vulgolegitur una.

16. Et, in terras scopulis pendentibus exit. Gronoviu,, loco citato, aithanc esse verissimam Statii scripturam. Et ferri forte potest : suspicio-nem tamen mendi incutit versus abhinc secundus, « et e terris occurritdulcis amaro Nympha mari. >1 Et sensus aliud quid postulare videtur;vix enim dici potuit, litus exire in terras, quum inter terras ct litus sco-puli intermedii essent; distinguit, enim Statius litus a terris; per istududum solum, per has, siccum intelligens. Voluit poeta dicere « litus in-tervenire monti, et longius exire, scopulis impendentibus.» Scripsit,credo, >> et ulterius, scopulis pendentibus, exit; » longius excurrere di-ceret Cicero, ut de Orat. III, 49; Senec. Nat. Qpa?st. III, 28 : « Deindeubi litus bis terque prolatum est, ct pelagus in alieno constitit. » Optimeexplicat Festus Avienus, Peser. Orh. v. 685. Ita litora in portum rece-dentia, Senec. Consul, ad Marciam, cap. 18; quando nempe tcstns etaqua» marina; longius evehuntur, et recedunt terne. Rarum vero diffe-renti* inter scripturam toi/ ulterius et in terras. Èxit litus, ut Thebaid.

VI, 256. Scopulis pendentibus est ex Virgilio, iF.ncid. I, 170.

30, Cymodoce. H*c est prirclara. illa cor.cionalrix virgiliana,doctissima , », ill 9 nil, yEneid. X, 225; ubi loqyitur de Nymphis qme enavibus faette fuerant :

Quarum, qua* faudi doctissima CymodoceaPone sequens dextra puppim tenet, ipsaque dorsoEminet, ac laeva tacitis subremigat undis.

Sed pace tua, magna Dea Cymodoce, et nisi molestus sim, libenter a tequaererem (ita tamen ut nc marinam luam eloquentiam in me acuam)quid tibi cum fando? an ut in Concionibus Squammeis douiineris, ctpiscibus silentium indicas, phocarum cymbalum? Sed serio : scripsitVirgilius, «Quarum, qu* nandi doctissima Cymodocea.» Jam videsquare « dextra puppim tenet et dorso eminet, et Leva undis subremigat ; »sctlie. «peritia natantis ostenditur,» ut ait Servius; unde palet, illumquoque ita legisse. Suaviter in hanc rem Sil. Italie. III, 410:

Non aliter, quoties perbibitur tequora curruF.xlremamque petit, Pberhea cubilia, TcthynFrenatis Neptunus equis, fluit omnis ab antrisNereidum eliorus; ct, spreto certamine nandi,

Candida perspicuo connectum brarhia ponto.