LIBRI SECUNDI SILVARUM. 2ZZ

vestibus: » Nostra, cum veste. Sueton. Claudio, c. 34 : « Induxit et unumex nomenculatoribus suis, sicut erat togatum. » Plura exempla ad ma-num sunt, si haec non sufficiant.

38. Immitem Bromium , etc. Gronov. Diatr. cap. 20: «Auctor sumedituris Statium, ut sine ulla haesitatione in textum recipiant palmariamillustrissimi viri conjecturam, Invitam Brimo. » Is est Scaliger, Not. adPropcrt. 11, 3,12 : « Virgineum Brimo composuisse latus. - Quod vero Sta-tius Dianam vocat Brimo, in diversum abeunt ceteri scriptores, quiCererem , non Dianam, Brimo appellant; causam hujusce appellationisnarrat Arnobius, lib. V,p. 170, Jupiter enim incestis libidinibus in ma-trem Cererem aestuans, quum non auderet, vi petere quod procaci ap-petitione conceperat, fit taurus, ei ita cupita potitur, « ardescit furiisatque indignationibus mater (verba sunt Arnobii), spumat, anhelat,exaestuat, nec fremitum continere tempestatemque irarum valens, excontinua passione Brimo deinceps ut appelletur, assumsit. » Et ita quo-que Clem. Alexandrin. Admonit. ad Gentes, pag. 11, ed. Paris. A»o ut ItpLVffWplA XCU L»Sk npH AtyOJT^CtV dtyo/lfflO» CU/Uir\OKeLt y t xet) fAXVK (or!x

oicf’ otj Xotfroy, /wrpòc j yutettx cç ) A«oLe' «c <hi BPIMO

fiuBheu : « Cereris vero mysteria, et Jovis cum matre venereae

conjunctiones, et ira Cereris (nescio an dicam matris vel uxoris), obquam iram Brimo appellatam esse dicitur. » Est enim idem

quod Qi/fjtQurQctt y ipyiftfremere, irasci. Hesychius: Jtyi/uf, et tuxn* xol)yvymMíet dpjS»T09rod«i* quae ultima verba explicanda sunt ex istis Hesychii :

èpyS. <rvvovaUi y Kwrfioi. Sed haec obiter. Nequaquam igiturStatio et auctoribus citatis convenit: nisi dicas Cererem seu Brimo, etDianam seu Lunam, easdem esse: de qua re vide Macrobium, Satura.I, 18 ad finem. Sed tota Veterum Mi/floXoyiet tenebris et contradictioni-bus obvoluta. Memoriae vero falsus fuit Gronovius, quum Invitam BrimoSealigero imputaret: ille enim non Invitam sed Immitem Brimo , ut invulgatis est, legebat.

4 l * Deposuit juxta. I<ì est, plantavit : ex Vir g. Georg. II, a3 : «Hicplantas tenerp abscidens de corpore matrum Deposuit sulcis. » Senec.Consol. ad Marciam, cap. 16: «Agricola, eversis arboribus, quas autventus radicitus evulsit, aut contortus repentino impetu turbo perfre-git, subolem ex illis residuam fovet, et amissarum semina statim plan-tasqtie deponit;» ita legendum; vulgo disponit, male; quum de 71/anta-tione non ordinatione et dispositione ex sensu liqueat eum agere. VideGronovium ad Epist. 86, ubi simile mendum sustulit. Plinius, Hist- Nat.XIX, 6, de caepis : «Ascaloniarum propria natura: etenim velut steri-les sunt ab radice; et ob id semine seri illas, non deponi, jussere Grmci. »

5a. Stupeant tua germina; id est, colant, venerentur, cum stuporequodam seu admiratione- Acbilleid. 1, v . 14, ad Domitianum : « At tu,quem primum longe stupet Itala virtus;» Claudian. in Prob. et Olybr.