LIBRI TEIITII SILVARUM. 3 ot)

luti non Ant(iiaf^«7a vel Aixamp^U' lege igitur, Tecta Dicarchea;pariter: et infra, v. no ,Aula, Dicarcheique sinus : non Dicarcbœique.Vide qua: supra notavi ad II, 2, v. g5. Sed quid sequentibus faciemus,juvenemque replesti Parthenopen? infra enim, Silv. IV, 8, v. 55, hanceamdem Parthenopen vocat fessam avo. Quomodo igitur ha:c conci-lianda? nullo modo : sed sanari possunt, si legas, mitemque replestiParthenopen, pro juvenemque replesti. Ductus calami in vocibus mitemet juvenem non adeo dissident : epitheton vero mitis Neapoli optimecongruit : ita infra carm. V hujus libri, vers. 79:

Parthenope, cui mite solum trans aequora vecta:

Ipse I)iona*a monstravit Apollo columba.

Silius [Italicus, XII, 27 : «Prima instaurantem sensit certamina mitisParthenope. » Dulcem vocat Virgilius, Gcorg. IV, ad finem : benignam.Noster, infra, hoc carmine, v. t5l : Campaniam , in qua Neapolis, mi-tem appellat idem Silius, VI, 651. Dicarcheam, id est, Puteolos in Cam-pania, Noster, IV, 8 : « et socii portus dilectaque mitis Terra Dicar-che»: » ubi etiam male legitur Terra Dicarchei. Florus,!, 16: » Omniumnon modo Italia, sed toto orbe terrarum pulcherrima Campani» plagaest. Nihil mollius caelo : denique bis floribus vernat. » Mitis Taras, id est,Tarentum, in Equo Max. v. 102 : mitem Corinthon, Thebaid. I : mitisHybla, Achilleid. I, 557.

110. Nec te quod solidus contra riget umbo maligni Montis, et immensonon unquam exesus ab œvo. Pro quod non male legas qui : « umbo mon-tis qui solidus, et ab immenso tevo non unquam exesus, contra riget. »Pro JVec te etiam non male Neu te : « neve te terreat mons rigidus, ipseadero. » Sed non opus est; ut perspicere potes ex loco Properi. IV, 6:

Nec le, quod classis centenis remiget alis,

Terreat : invito labitur illa mari.

Deinde, non unquam exesus; vox unquam nihil ad rem; non enim bisaut ter exedi œvo potuit mons; quare igitur non unquam exesus ? prae-terea , dixisse debuit avo exesus, non ab œvo : diversas enim notionesexprimunt hae dua: phrases: quum enim dicimus, « aliquid aivo immensonon exeditur, » vox œvo instrumentum seu causam denotat : quum verodicimus, ab œvo immenso non exeditur, non instrumentum, sed dura-tionem longi temporis ex quo aliquid non exeditur, exprimimus ; utquum dicimus, «a viginti annis hoc non accidit. » Lucanus, III, 399 :« Lucus erat longo nunquam violatus ab asvo : » recte ; vult enim dicere,« per longum aevum ab hominibus non caesus ; » (Ovid. dixisset, « Silvafrequens trabibus, quam nulla ceciderat stas » ) vitiose, si idem expri-mere voluisset omissa praepositione ab ; « longo arvo nunquam violatus : »saltem, aliam rem dixisset : quippe, in priori loquendi modo, hominessunt instrumentum per quod lucus'ui'ofatur, posteriori, œvum : quamdistinctionem servat, Achilleid. I, de monte.loquens, « Pars exhaustanianu, psrtein sua ruperat petas. *1 Hanc observetioiiuiu sil Iiimc Statii