348 P. P. STATII SILVARUM

Cui tua non humiles dedit indulgentia mores. ,Zc>Hunc siquidem amplexu semper revocante tenebasBlandus, et imperio nunquam pater : hujus honoriPronior ipse etiam gaudebat cedere frater.

Quas tibi devoti juvenes pro patre renato,Summeducum, grates,aut quae pia vota rependant? >55' Tu ( seu tarda situ, rebusque exhausta senectusErravit ; seu blanda diu Fortuna regressumMaluit) attonitum et venturi fulminis ictusHorrentem, tonitru tantum lenique procellaContentus monuisse senem : quumque horrida supra > 60^Equora, curarum socius procul Itala ruraLinqueret, hic molles Campani litoris oras,

Et Diomedeas concedere jussus in arces,

Atque hospes, non exsul erat. Nec plura moratusRomuleum reseras iterum, Germanice, limen, >65

Mcerentemque foves, inclinatosque penatesErigis. Haud mirum, ductor placidissime ; quandoIlaec est quae victis parcentia foedera Cattis,

Quaeque suum Dacis donat clementia montem : >6g

Quae modo Marcomanos post horrida bella, vagosqueSauromatas Latio non est dignata triumpho.

Jamque in fine dies, et inexorabile pensumDeficit. Hic mœsti pietas me poscit EtrusciQualia nec Siculae moderantur carmina rupes,

Nec fati jam certus olor, saevique marita 176

Tereos. Heu quantis lassantem brachia vidi

150. Pro Cui, quod probum est,multa; editt. habent Cum; Parm.Cui. — Cod. Paris, a manu prima,Cui, a secunda, Cum; ed. pr. Cui.Mox h.-cc et ille, humilis pro hu-miles. A.

1 5 1 . Pro Hunc , Parm. Nunc. —

Cod. Paris, ed. prine. Hunc. Videnot. A.

1 64- Erat. Sic edit. pr. et cod.Paris, qui a secunda manu scribit,eras. Mox idem cod. nec plura mo-ratur, et ad marg. longa moratus.Ed. pr. moratur. A.