446 NOTiE IN CARMEN TERTIUM

que quid Domitiano cum hoc templo ? Ego censeo per Pacem hic in-telligi debere statuam hujus Dea;, quam in templo a patre exstructo fortereposuit Domitianus.

19. Sancit limina , Flaviumque culmen. Haec per editiones regnat le-ctio ; et quasi nulla esset diversitas in libris, ab omnibus transmittiturhic locus. Atqui Domitius in codicibus suis invenit et edidit, « Sancitlimina, Flaviumque calvum; >1 quod ita exponit: « Alludit ad Domitia-num qui calvus erat : immo et calvitio offendebatur, quamvis librumscripsit de Cura Capillorum ad amicum. Illum seque consolans Juvena-lis , Et calvo serviret Roma Neroni. » Vix vidi quidquam magis ridicu-lum. Hanc etiam lectionem in prima edit. Farm, inveni, calvum, nonculmen ; unde patet diversorum codicum hanc esse scripturam ; undeetiam patet Statium scripsisse,

Qui genti patriae futura semper

Sancit limina , Flaviumque caelum :

ita alibi vocat hoc templum Flavia; gentis ; Pietat. Abasc.

.... est hic, agnosco, ministerIllius, teternée modo qui sacraria gentiCondidit, inque alio posuit sua sidera cado.

Et ita Martialis, Epigr. IX, 11, de eodem templo,

Manebit altum Flaviae decus gentis

Cum Sole et astris, cumque luce Romana.

Invicta quidquid condidit manus, cadum est;

et iv ejusdem lib. de operibus Domitiani,

Quid loquar Alciden , Phcebumque , piosque Laconas ?

Addita quid Latio Flavia templa polo ?

et ita forte capiendum istud Eq. Max. v. p 4 , " huc et sub nocte silentiQuum Superis terrena placent, tua turba relicto Labetur caelo : » nemperelicto suo cailo , seu isto quod tu illis fecisti. Ne dubites de hac restitu-tione : et ita in Turnebi exemplari adnotatum erat, Morello teste.

20. Hic scenis populi vias gravatas Et campis iter omne detinentesLongos eximit ambitus. In scriptis veterum vix locum vidi hoc inquina-tiorem ; ex decem enim vocibus qua; duos priores versiculos efficiunt,sex, et in nonnullis editionibus septem depravatas puto. Historiam etrationem hujus carminis paucis habe, ut de iirayopdaau nostra meliusjudicium feras. Via publica ad Cumas, sinum Gauranum, et llaias,pessime affecta erat ; quippe obsessa profunda et gravi arena ; adeo ut« piger axe vectus udo nutaret cruce pendula viator, sorberetque rotasmaligna tellus. » Nec quidquam proficeres, si viam publicam evitarevelles, et per campos circumjacentes iter facere : quippe Vulturnus am-nis eos tenebat ; adeo ut « plebs in mediis Latina campis horreret malanavigationis. » Duplici huic incommodo occurrebat Domitianus; nam-