58
CATALOGUE
Ses sermons et ses autres écrits théologiques ontété souvent réimprimés à Paris et à Lyon pendantles quarante premières années du seizième siècle.Nous citerons seulement une édition de chacun deces ouvrages qui avaient tous paru avant la publi-cation du Pantagruel : « Expositio in Genesim.Parisiis, CL Chevalon, 1528, in-8 goth. — Expo-sitio in Exodum. Parisiis, J oh. Par vus, 1528, in-8goth. — Sermones dominicales totius anni. Pari-siis , Joh. Parvus, 1527, in-8 goth. —Sermonesde Sanctis. Parisiis, Joh. Parvus, 1528, in-8 goth.— Sermones quadragesimales. Parisiis, 1519, in-8goth. — Sermones de Adventu Domini. Parisiis,1520, in-8 goth. — Expositio Epistolarum quadra-gesimaliuin. Parisiis, Thomas Kees, 1511, in-8goth. —- Rosarium beatæ Mariæ, seu LX sermones.Parisiif, Cl. Chevalon, 1519, in-8 goth. — Par-vum Rosarium seu parvum Mariale. Parisiis, 1513,in-16 goth. — Spéculum aureurn super A lt Psal-mos pœnitentiæ. Parisiis, Joh. Parvus , 1519, in-8goth. — Destructio Ninive seu sermones XI. Pari-siis, Joh. Parvus, 1518, in-8 goth. — Opuscu-lum super Confîteor, seu de confessione. Parisiis,Ægid, Gourmont, 1524, in-8 goth. »
C’est la réunion de ces sermons que Rabelais ap-pelle le Vistempenard (c’est-à-dire la trousse) desPrescheurs. Guillaume Pépin, moine d’Evreux,était mort, lorsque Rabelais l’a mis en cause, et ilfaut constater que les ecclésiastiques ne faisaient pasgrand cas de ses ouvrages qui sont rares et mêmeintrouvables, parce qu’ils ont été détruits systéma-tiquement.