A. U. C. 434. A . C. 320.

363

advocari jussit. Ceterum sicut ingenti alacritate ad prae-torium concursum est, ita prae clamore poscentium pug-nam nulla adhortatio imperatoris audita est. Suus cuique 2animus memor ignominiae adhortator aderat. Vadunt igi-tur in proelium urgentes signiferos: et, ne mora in con-cursu pilis emittendis stringendisque inde gladiis esset,pila, velut dato ad id signo, abjiciunt, slrictisque gladiiscursu in hostem feruntur. Nihil illic imperatoriae artisordinibus aut subsidiis locandis fuit: omnia ira militarisprope vesano impetu egit. Itaque non fusi modo hostes 3sunt; sed, ne castris quidem suis fugam impedire ausi,Apuliam dissipati petiere : Luceriam tamen, coacto rursusin unum agmine, est perventum. Romanos ira eadem,quae per mediam aciem hostium tulerat, et in castra per-tulit. Ibi plus , quam in acie, sanguinis ac caedis factum,praedaeque pars major ira corrupta. Exercitus alter cum 4Papirio consule locis maritimis pervenerat Arpos per om-nia pacata, Samnitium magis injuriis et odio, quam bene-ficio ullo populi Romani. Nam Samnites, ea tempestatein montibus vicatim habitantes, campestria et maritimaloca, contempto cultorum molliore atque, ut evenit fere,locis simili genere, ipsi montani atque agrestes depopula-bantur. Ouae regio si fida Samnitibus fuisset, aut perve- 5nire Arpos exercitus Romanus nequisset, aut interjectainter Romam et Arpos, penuria rerum omnium, exclusosa commeatibus absumpsisset. Tum quoque profectos indead Luceriam, juxta obsidentes obsessosque, inopia vexavit.Omnia ab Arpis Romanis suppeditabantur; ceterum adeo 6exigue, ut militi, occupato stationibus vigiliisque et opere,eques folliculis in castra ab Arpis frumentum veheret; in-terdum occursu hostium cogeretur, abjecto ex equo fru-mento, pugnare. Obsessis prius, quam alter consul victoreexercitu advenit, et commeatus ex montibus Samnitiuminvecti erant, et auxilia intromissa. Artiora oimnia ad- 7ventus Publilii fecit; qui, obsidione delegata in curamcollegae, vacuus per agros cuncta infesta commeatibushostium fecerat. Itaque quum spes nulla esset, diutiusobsessos inopiam laturos, coacti Samnites, qui ad Luce-riam castra habebant, undique contractis viribus, signacum Papirio conferre.

XIV. Per id tempus, parantibus utrisqne se ad proe-lium, legati Tarentini interveniunt, denunciantes Samniti-bus Romanisque, ut bellum omitterent. Per utros stetis-set, quo minus discederetur ab armis, adversus eos se proalteris pugnaturos. Ea legatione Papirius audita, perinde 2ac motus dictis eorum, cum collega se communicaturumrespondit: accitoque eo, quum tempus omne in apparatupugnae consumpsisset, collocutus de re haud dubia, sig-num pugnae proposuit. Agentibus divina humanaque, quae 3