A. U. C, 538 - A. C. 216.

141

XII. Hic major solito apparatas praecipue conterruitCampanos, ne ab obsidione Capuae belluin ejus anni Ro-mani inciperent. Itaque legatos ad Hannibalem oratummiserunt, ut Capuam exercitum admoveret. Ad eam op-pugnandam novos exercitus scribi Romae ; nec ullius urbisdefectioni magis infensos eorum animos esse. Id quia tam 2trepidi nunciabant, maturandum Hannibal ratus, ne prae-venirent Romani, profectus Arpis, ad Tifata in veteribuscastris super Capuam consedit. Inde, Numidis Hispanis-que ad praesidium simul castrorum simul Capuae relictis,cum cetero exercitu ad lacum Averni per speciem sacri-ficandi, re ipsa ut tentaret Puteolos, quodque ibi prae-sidii erat, descendit. Maximus, postquam Hannibalem 3Arpis profectum, et regredi in Campaniam, allatum est,nec die nec nocte intermisso itinere, ad exercitum redit:et Ti. Gracchum ab Luceria Beneventum copias admo-vere, O. Fabium praetorem (is filius consulis erat) Luce-riam Graccho succedere jubet. In Siciliam eodem tem- 4pore duo praetores profecti, P. Cornelius ad exercitum,Otacilins, qui maritimae orae reiqne navali praeesset;et ceteri in suas quisque provincias profecti: et, quibusprorogatum imperium erat, easdem, quas priore anno,regiones obtinuerunt.

XIII. Ad Hannibalem, quum ad lacum Averni esset,quinque nobiles juvenes ab Tarento venerunt, partim adTrasimenum lacnm, partim ad Cannas capti, dimissiquedomos cum eadem comitate, qua usus adversus omnesRomanorum socios Poenus fuerat. Ii, memores beneficio - 2rum ejus perpulisse magnam partem se juventutis Taren-tinae , referunt, ut Hannibalis amicitiam ac societatem ,quam populi Romani , mallent; legatosque ab suis missosrogare Hannibalem, ut exercitum propius Tarentum admo-veat. Si signa ejus , si castra conspecta a Tarento sint ,haud ullam intercessuram moram, quin urbs dedatur. Inpotestate juniorum plebem , in manu plebis rem Tarentinamesse. Hannibal collaudatos eos, oneratosque ingentibus 3promissis, domum ad coepta maturanda redire jubet: sein tempore affuturum esse. Hac cum spe dimissi Taren-tini. Ipsum ingens cupido incesserat Tarenti potiundi.Urbem esse videbat, quum opulentam nobilemque, tummaritimam, et in Macedoniam opportune versam: regem-que Philippum hunc portum, si transiret in Italiam, quumBrundisium Romani haberent, petiturum. Sacro inde 4perpetrato, ad quod venerat, et, dum ibi moratur, per-vastato agro Cumano usque ad Miseni promontorium,Puteolos repente agmen convertit, ad opprimendum prae-sidium Romanum. Sex millia hominum erant, et locusmunimento quoque, non natura modo, tutus. Triduum 5ibi moratus Poenus, ab omni parte tentato praesidio,