89
und seine Befreiung.
das Geschlecht der Rote bis zum Jahr 1335 im Besitze des Kelleramleswar (s. §. 2, N. 53), so beziehen sieh die Worte ,, der kellner “ wohlohne Zweifel noch auf Walt. Rote, der vielleicht den Beinamen „Haller“trug. — 6 ) Ein wappengenössiges Geschlecht.
VI.
Urkunde von 1288 ‘).
Die Aebtissin von Seckingen belehnt die Herzoge von Oesterreichmit dem Meieramte zu Glarus.
Anna Dei Gratia Abbatissa Seconiensis Universis praesenteslitteras inspecturis notitiam subscriptorum. Illustratur splen-didius et sublimius suscipit incrementa decoris cujuslibet statusEcclesie, si ad sua infeudationis homagia magnifici et genero-siores viri prosapie feliciter collocentur 5 ). Quapropter nossevolumus universos, quod nos vacantia nobis et Ecclesie nostrefeuda, ex morte strenui viri quondam dicti Villici de Windeck,sive sint castra, sive judicia, sive officia dicta Meierambt, sitain Valle Clarona, quocunque nomine censeantur, IllustribusDominis Alberto et Rudolpbo Austrie et Styrie Ducibus, Sere-nissimi Domini nostri Rudolphi Bohemie et Romanorum Regisfiliis contulimus et conferimus, ac ipsos de eisdem investivimus,et legitime praesentibus investimus. In cujus collationis et in-vestiture testimonium praesens scriptum exinde conscribi etnostri sigilli munimine fecimus roborari. Datum Ensisheim. Non.April. Anno Domini MCCLXXX. Octo.
Q Nach van der Meer, dem eine Abschrift des seckingischen Stifts-archives vorlag, welche mit folgender Beglaubigung versehen war:
„Copiam hanc cum suo originali, quod in Archivio Austriaco hicOeniponti reperitur, de verbo ad verbum omnimodo concordare, egoinfra scriptus apposito sigillo meo annulari et propriae manus sub-scriptione attestor. Actum Oeniponti die 29. Mensis Maij. Anno 1681.
Franc. Lacheraayr,
Consil. Caes. &c. <{
Der Verf. forschte dem Original im Archive zu Innsbruck nach,fand es aber nicht mehr vor. Dagegen enthält das dortige ältere Re-pertorium folgende, die Aechtheil dieser Abschrift bestätigende Angabe: