trigido rigantur, memorare, non quæ in feruenti decoquuntur, afferre debebat.

DE SIM PL. MED IG. EACVLIT.

re effieit, atque ita ad tuſſim animal prouocat. Nam vt alias quoqʒ multas natura hominibus ſalutis Egratia ingenitas indidit paſſiones ad eundem modum& ſternutationem,& tuſſim: S ternutationẽquidem, vti ea que in naribus infeſta moleſtaqjʒ ſunt, propelleret: Tuſſim verò, vt quæ in gutture.Porrò duplex ea affectio eſtaut reſiccata exaſperata Ve, quæ in arteria eſt membranat: aut inęqualiin ea corpore delato, ſiue id liquidum ſit, ſiue ſolidum. Hinc ſeu panis micula, aut alterius cuiuſpiãedulij nobis inuitis in ſpiritus meatum decidat, tuſſire adigimur: ſeu bibentibus affatim, ipſius po-tus cuippiam ed inlluat, ſimiliter iritamur, atque ad tuſſim compellimur. Percolatur enim perpe-tuo per algeram arteriam in pulmonem ipſius potus tam exile quippiam, vt protinus ab inſtru-mentis raptum perfacile quocunque diſtribuatur, nec tamen vſpiam aceruatim in ſpiritus ſemitacõſiſtat, neqʒ animal ad tuſſim iritet: At vbi vel id ipſum pluſculum vel aliud quodpiã ſeu liquidſeu ſolidum corpus, in aſpera defertur arteria, iam inde tuſſire neceſſe eſt, donec d ſpiritus vehemẽ-tia quod moleſtat propulſatum eijciatur. Proportionale quippiam huic accidit, vbi in membranãipſam arteriæ exaſperatam ſpiritus impingit niſi ꝙ hæc affectio alia à iam dicta eſt. Nunc enim abarteriæ membrana aufertur abraditurq;ʒ quippiam: intus vero adhæret aliquid, in priore affectu.Porrò vtriqʒ communis eſt ſpiritalis viæ inæqualitas. De quibus fuſiusĩ cauſis ſymptomatum diſ-ſeruimus. Cæterum in præſentia cognouiſſe ſufficit, ꝙ mordacia gutturis exaſperatione: oleoſa Fverò& pinguia illitu, inæqualitatem& ad tuſſim impetum efficiant. Quicquid enim etra natu-ram in arteriæ incidit tunicam, tenaciterqʒ illi inhæret tum organis ipſis,& qui per ea defertur ſpi-ritui, inſolens eſt, tum animanti quoqʒ moleſtum. Nec id nunc dico, quin ple raq; ex oleis qualitatemordicantia ſint. Nam& quæ admiſtum habent ſalem,& prorſus recentia ſunt, ea omnino mor-dacia quoqʒ ſunt, nõ propria ſua eſſentia, ſed quoniam omnibus plantarum ſuccis geminum infitexcrementum(quod abunde indicauit I heophraſtus,& nos poſtea commonſtrabimus) alterumcraſſius ac velut terreſtrius, alterum tenuius& velut aquoſius. Sanè& oleo ambo hæc inſunt, adconcoctionem& diſcretionem tempus poſtulantia. Porrò tempore quidem, alterum reſidet, alterũverd conſumitur: Ac primum quidem, quod videlicet& terreſtre eſt& craſſum, ſubſidit, amurcanuncupatum: alterum verò tenuius ac velut aquoſius, quodammodo& ipſum compoſitum eſt, exaerea ſcilicet eſſentia,& tenui ſeroſa. 5 121 15Quol Hodis Aqucum C tenus Evcrementum ab Oles gcparari queal. GAP. TF.Aeterum ſeroſum iſtud rufi coloris eſt, à craſſo illo terreſtriqʒ ſubſidète ſcilicet qualitate ab-ſterſa. At oleum ipſum tũ minime mordax, tum cãdidum ſua natura exiſtit. Quapropter vbitene hoc excrementum ſeparatum fuerit, candidius etiam dulciusq efficitur. Separat verò mul Gtis modis. Aut enim in Sole feruente lati oris vaſculo olei pleno depoſito, conchis in altum ſubla-tis, ſubinde id cũ ſtrepitu deſuper conturbant. Aut calidos vaſculis oleum continentibus cineresſubijciunt, ſolarem q; fieri poſſit maximè calorem imitati: maiorem enim idcirco vitant, ꝙ ipſumin qualitate tranſmutet, prompteq; nidorem excitet. Aut nucleos oliuarum, aut frumentũ circũcircaapponunt. Aut medicamenta quædam vaſis ipſis inijciunt. In ſumma, quod aqueum eſt, exigũtatqʒ conſumunt, reliquum at ſeruant. Itaqʒ ſi tam dulce candidumq; acceptũ oleum, cuiq; necabinitio ſal inditus eſt, ipſum inſuper, Vt ante poſitum eſt, laues, id tibi medicamentorum omni mi-nimè mordax erit. Ac nos quidem perſæpe oleum eiuſmodi bibendum non nullis exhibuimus,nosq;ʒ ipſi experimenti gratia ſumpſimus, prorſumqʒ nullam inteſtinis mordacitatem attulit, gut-turiq; minime ad tuſſim impetũ commouit: cumq;ʒ oculis eſſet infuſum, ſenſum mouit exiguum,ipſa potius nouitate, atqʒ inſolentia, q; acrimonia moleſtũ. Atqʒ eiuſmodi ſanè oleum, ad vnguemoleum exiſtens, cuncta tum humectat, tũ emollit, vbi nec ſummè(vt monuimus) frigidũ, nec cali-dum applicet᷑. Porrò cui iniectus ſal eſt, non nulla quoqʒ ineſt neceſſario mordacitas. Verũ mirerſanè, ſiquis tm̃ indat ſalis, vt oleoſam pinguemq;ʒ ſubſtantiam exuperet: vtqʒ Archidamũ. referat,qui ait cutem aduri ijs qui in oleo fricãtur: qñquidem& id ſæpenumero factum vidi, cum aliorũ Elnon nullorũ gratia, tum podagræ& arthriditis. Ericant. n. partes affectas trito in pauculo oleo ſalemulio, id que ꝑ intermilſiones, haudquaq; in paroxyſmis tum vt ſuperfſuum oę᷑ exicct̃t atq;ʒ diſcutiant, tum vt partibus inſirmis bonã comparent habitudinem ac robur. Atqʒ in hoc quidẽ fal exu-

: 7*„ 4 5 7 5—perat, in oleo verò ſuperatur. Potius que eorum quæ in oleo rigata ſunt. facienda comparatio eſt,&qu in eo decocta, vtpotè qui hominè feruenti nequaq́; oleo decocturi ſumus, verũ temp ełato vn-

cturi. Præſtat. n.(id quod aliquoties ſupra monuimus) ipſum rei euentum ſenſu perceptilẽ& exa

cte manifeſtum inſpicere: neqʒ enim ſanè extrinſecus quæſitis opus exemplis eſt, in r ebus nimirtt,

quæ: tam clare cognoſci poſſunt. Quin ſi qñ forte ohſcurum ſit quod quæritur, adeo Vt ex alijs ſibificdẽ poſcat, neqʒ illic ſane remotiſſima diſſimillimaq;, propinquis præteritis, accerſenda ſunt quæ-rend ſacultatis teſtimonia. Sanè euidens luceq́; clarius omnibus hominibus eſt. ꝙ fricio ex oleomagis q; ſicca laſſitudinem aufert, corpora que emollit, cohibẽs occludẽs que quiequid è nobis ſo-ras effluere eſt natũ, haudquacq; digerens& exiccans. Id ipſum& Diocles confeſſus eſt, vt qui obli-nere poros oleum dixerit, quæ que effluunt cohibere, tum coria emollire. Quod ſi rerum euidẽtiailli no ſufficiebat, ac proinde extrinſecus adducere coniecturas potius illi viſum eſt, ea quæ in oleo

8 5 f