LIBER SECVN DVS 413

ARurſumq;ʒ diutiſſime contundito, donec qualitatem ſuam in aquam deponat: idaũt guſtanti daturcognoſcere: Mox verò& tertio,& quarto,& ſæpius deinceps idem faciendum, donecaqua nullaetiam ex abluto medicamento qualitatem recipiat. Atqʒ hunc in modum omnia quæ excalfieri&fundi ſuſtinent, lauabis. At, ſi qua ſint lapidoſa& dura, velut cadmia,& æris ſquama,& æs vſtũ,ea exacte in tenuia comminuentem, plurimum in aqua terere fontali puriſſimaqʒ oportet, ſubin-de priore effuſa, quoad nihil in aqua innatet, maneatq́; aqua prorſum à contriti medicaminis qua-litate immunis. Na quandiu aut qualitatis eius quippiam in guſtu appareat, aut aliquid innatet, tã-diu terendum atque effundendum eſt: nam, ſi hoc pacto quiduis eorum ꝗᷓ lauari poſſunt, abluas,mordacitatis expers euadet. Et fan oleum non tantum mordacitatem exuit ſed etiam candidiusinterea efficitur. Oportet verò ipſum nõ perinde vehementer verberare vt picem, aut ceram, autreſinam, ne videlicetadeo aquæ miſceatur, vt ægre Poſtea ſeparari poſſit, ſed ita, vt vbi quieſcerepauliſper ſiueris, facile poſſis innatans detraherè. S unt& alij modi, quibus oleum efficere poſſiscandidum, quos ſcriptos inuenies apud eos qui præparationum libros conſcripſere,& qui de ma-teria prodidere, vt& apud Dioſcoridem in primo. Verum pleriqʒ eorum conſumentes quod inoleo aqueumacrufum eſt, reliquum candidum efficiunt: At hic abluendo, veluti i pſum abſter-

B gendo ac detergendo, candidum efficit.

Qubid. Nos coll gatur Oleum em eo, qubel Tuſſim citat, Hroinde eſſe Mordaa: Nec; enim omueNubod lfm ciet, Nordea gb: Nec ſolum uod mordam eli,5 Tuſſim mouet, Sed G que Pinguia ſunt. CAP. 10.E medicaminum, queæ lauari candida que effici ſolèt, diſpoſitione, rurſus t dicet᷑. Nunc adpPropoſitũ reuertor. Oleum quod non ſit omphacinũ vocatii, hoc eſt crudum(id. n. adſtrin-git) neq; cum ſale Præparatum, neqʒ recens, ac velut etiamnum feruens, ad hæc omnia accurate lo-tum, id neqʒ epotum, neqʒ infuſum, mordicationem exercebit. Quodd ſi guttur ad tuſſis impetumProuocet, non idcircò mordax dicendum erit. Nam quicquid mordax eſt& acre, ad tuſſim impe-tum prouocat: non tñ quicquid impetum ad tuſſim prouocat, mordax eſt& acre. Hoc enim dun-tacat pacto mordax eſſe oleum conuiceris, ſi quicquid ad tuſſim impetum mouet, mordax eſſe cõeſſum fuerit. Occurrit itaque denuo hic error non leuis ſed pernicioſus in concluſi cõuerſione cõmiſſus. Confeſſum enim eſt omne mordax impetum ad tuſſim mouere,& confeſſum eſt, oleumomne ad tuſſim mouere impetum: verum his ſuppoſitis non conficitur oleum eſſe mordax nequei categoricas, neque ſi hypotheticas efficſamus ꝙꝓpoſitiones: ꝙ ſcilicet ex duabus vniuerſalibus afC firmatiuis nihil concludi in ſecunda figura poſſit neque concluſio ex neceſſitate ſit vera. Fientau-tem in ſyllogiſmo categorico duæ propoſitiones iſtæ: Omne mordax ad tuſsim impetum ciet: ſed&, Omne oleum ad tuſsim impetum ciet: quibus confeſsis nihil concludi poterit. Hypotheticamverò propoſitionem, quam Chryſippus ci, II Ikvor nuncupat, veram accipere non licet,neque a ſenſu, neque ex ſenſu, neque ex cõſequẽtia ronali. A ſenſu enim, aut ger ſenſum aut ex ſenſu aut vtcunqʒ nominare placebit, id genus dH deſumpta ſunt, nempè, Omne mordax adtuſſim impetum ciet:&, Siquid mordax eſt, itidem& ad tuſſim impetum ciet:& non, Si oẽ mor-dax ad tuſſim ciet impetum, protinus quiequid ad tuſſim ciet impetum, mordax erit. Neqʒ omni-no ad hoc, Si quid mordax eſt, hoc& ad tullim impetum ciet ſequitur in vniuerſum iſtud, Siquidacl tufsim impetum ciet, ipſum& mordax eſſe: ſedid quidem, S i non ciet ad tuſsim impetũ, haud-quach mordax eſſe, id inquam verum eſt quippe cum mutuo conuertantur. Non tñ̃ ſi quid ad tuſun impetum ciet, continuo& mordax eſt: ſimpliciter enim hoc conuertitur,& non mutuo. De-monitratum aũt in methodis logicis eſt, quæ ex mutuo veris conuertũtur orationes ipſas quoqueveras eſſe: at quæ ſimpliciter conuertuntur, non perpetuo eſſe veras: Illas quidem dpvocant, has verè aeg f vg. Igitur ſi non ex neceſsitate verum eſt, Si quid ad tuſsim impetum

Dmouet, idem ſtatim mordax elle, nec; ſane oleum proinde q ad tuſsim impetum moueat, mordaxeſſe concludi poterit. Hocenim duntaxat pacto, nempe ſi in confeſſo eſſet, Omne quod ad tuſsimimpetum moueat, itidem mordax eſſe verè talem confici concluſionem inueniretur, Si ad tuſsimimpetum mouet oleum, vtique& mordax eſt:quò videlicet ad hanc ſequatur orationem, facta taliaſſumptione, Atqui ad tuſsim mouet impetum oleũ:ſequitur ergo iuxta primam orationem inde-monſtratam concluſio, Mordaxigitur oleum eſt. Verum enimmero non hoc pacto colligendũ il-lis fuerat, ꝙ ſi quid mordax eſſet, continuo& ad tuſsim moueret:ſed q ſola mordacia ad tuſsim im-Petum prouocant ita enim concluderetur, quicquid ad tuſsim moueret impetum, eſſe mordax. Athoc ipſum, Sola videlicet mordacia ad tuſsim im pet ciere videri,& alienè a ſenſu dicitur, quip-pe cim& pinguia mouere ad tuſim impetum appareant:& quod quæritur, prompte aſſumptũeſt neqʒ ex ſenſu neq; ex demonſtratione. Præterea hominum id eſt ignorantium, quæ nam ſit adtuſsim impetum mouendi affectio, quam fortaſsis ipſis exponere præſtiterit. a

17 75 Quomodo 655 Her quæ ad T uſſim Iimpetum cieri contingat. CAP. 27.Ontingit autem ad tufsim impetum cieri inæqualitate quadam in gutture præter naturamö proueniente:quippe cum ſpiritus Per puram leuẽ que ſemꝑ ferri via conſuetus, ſi qñ in emi-nentia quædam impingat, quaſſationem quandam ac veluti inæqualem concuſsionem in guttu-Gone a re