führten Verse Virgils, Ovids, Horazens, Lucans vnd Jucenals. Also mich hier, wie das gewcehnlich undmeist nicht anders mceglich war, eine blofs abgeleitete Gelehrsamkeit: da dürfen wir gegen die Über-setzungs- und sonstigen Fehler solcher Art, die dem Verfafser manchmal entschlüpft sind, etwas nach-sichtiger sein.
Wer aber ist der Verfafser? Die Handschrift selbst scheint genügend Auskunft zu geben. Auf derRückseite eines Vorgesetzten Vergamentblattes (die vordere Seite enthält ein Verzeichniss der 48 Rubrikendes Wörterbuchs') ist der scholastischen Einleitung von etwas spaterer Hand noch folgender Zueignungs-brief vorausgeschickt, man könnte meinen, aus einem andern vollständigem Exemplare nachgetragen.Slluftri (lomino. Friclerico. dei gracia Auftrie Styrie et Karinthie duci Magifter. Ioliannes dic-tus Kotman de Lucia doctor puerorum in Conftancia Scruitorum eius liuinillinuis virum oftcn-dere principatu. Quoniam circa vocabula latina fimplicia quorum vos cum veftris familiaribus cx-poficionem vulgarem inaltero dominatus veftri termino Auftria fcilicet didiciftis, in altero vcroveftre dominacionis conlinio Sweuia fcilicct ad vfum redigitis publicum et ciuilem varietas accentuset pronunciacionis, ex dii'tancia locorum i'umens ortum diducit intelligcncie claritatem. et l'ubinducitfrequenter execueionis mandatorum errorem. Igitur ego Magifter Ioliannes vobis et veftris fami-liaribus vocabularium puerorum ideft paruiilum libellum vocabula fimplicia plura latina vulgarizataet iuxta modum loquendi fueuorum in ydioma laycorum tranflata in fpocie doni trado gracia dil—crecionis facilioris habende, Magifter pauper ex artificio meo munus exile quod fi vobis et litera-tis veftris adultis parum placet, quod parum prodeft. At tarnen quod filiis et nepotulis veftrisprodeffe poterit quos liabetis et habebitis literaliter inftruendis, Igitur illorum intuitu placere debetet velut gratuni munufculum acceptari. Et ex lioc fequitur, quod et vos debeatis ex honel’tatis arbi-trio reddere donatori gratitudinis vices pias, pro filiis fuis aliquibus ad Eccleiiaftica ofticia promouen-dis concedere primarias precos veftras, vel pocius ex liberalitate principatus ipfc benelicia con-cedere. et eaufas iplius et fdiorum l'uorum fecundum iufticiam deffendere et foucre, vt 11c virumideft vrilem (so) aninium demonftretis, viriliter principando, et mereamini expectare mercedem aprincipe principum in cuius dicione non eft honuin pluralitas principatuum. fcd eft vnus folus prin-ceps deus benedictus in fecula feculorum.
Und von eben derselben Hand steht am Schlufse des Wörterbuches Bl. xxiij b.
Veniam petit editor fuper eo. quod non omnes dicciones prefcripte latinc. lunt ad theutonicuinvulgare tranl'late (er meint die 42 sle und die ihr folgenden Rubriken) nam caul'a fubtuit. quia uel resfignificate per eas, non funt vulgaribus bene note uel non funt conucnientcr ad ydioma Sueuorumtranflate
Somit wäre Vocabularius puerorum der echte Titel, und der Verfafser hätte Johannes Kotmanvon Lucia oder vielleicht noch richtiger Lucela geheißen: denn jenes scheint ein Unwort, diefs aberoder auch Lueelach '(Kleinwafser) ist der altdeutsche, wie Lucella der latinisierte Name des heutigenLützel im Elsäfsischen Sundgau. Aber die ganze Zueignung ist lediglich erdichtet: ein Herzog Friedrich