De Delegationibus &> Cejßonibus Nominum .Alii hoc remedio utuntur, uti
201
m
ti°*f a n e ex P r itnant, eandem pro integro pre-tii p Q n. an ? e ^ e .’ ^ tamen, ut ejus pars pre-e. g victoriam causae demum numeranda,Gesi Er j t fokbct nomen halb vor haarkotiern c au f Credit überlasen; quam ces-J°han f a & am validam esse, dicit
Ve ri ,' ? Sande de Cejs. a£t. cap. n. num. 13.siop 111 cautela non sufficit, cumd.L. 23.üiQ c ° nce dat ceffionario ulterius actionem,to n T?°u qua P arte revera pecunia soluta, An-v end> aber ' in C - Arö. 4. tit. 21. des. 4. Ut hinclit Qltl ° Nominis fide habita valida quidemqu’ 0a ^ u ? a d substantiam actionis, non veroC, a , a ^ns exercitium. Dn.Brunnem, in Comm.Aefyi ‘A-23. Mandati. Conf. Difp. Dn. HoppiiiprJ ° a bita. cap. 3. n. 2 6.feqq. qua extat Vol. III.nostrar,
rum.
p ot; r Pariter quoque parum operarisutela, ubi quidem pretium inte-ftivjjjj ‘°lvitur cedenti etiam in praesentia te-postea vero pars pretii clam restituitur.c 3Ut i Ci 25. inpr. n. 21. tales enim & simileShy omnes elidi possunt per juramenti de-an fcA- pecuniam revera solverittu n)] 0riar i u s, an non vero dicis gratia illa tan-fit /^rvenerit. Quamvis enim alias certumsola cedentis confessione, sed & te-tat e ae Positione constare debere de quanti-%o' ' et ü P ro debitore cesso soluti. Sande dee °Co ^■ C,II< n ' l2, Quia tamentestibus de^rit ^ are nequit, an non simulate inter ve-dei ah P ec unia, & postea clam restituta, hinc<■ . -- '
sit, 1» si deferens de calumnia jurare paratus\ JVinet huc sequens Responsum d. 24.s>t; 1676. conceptum: Qusestio propo-E' s^um Cajus, probata sussicienter\ ^5 juramento confirmare teneatur, quan-^d e e s Us intuitu dederit, & cui superfluum%j ? ^neatur? Ad quam ita respondemus:j>Ij^ issi'a ex cessione minori pretio facta am-ki*» summam, quam qua? data fuit, ex-spresse prohibent, L. 22. 23. C.
\ e ' a deo, ut & judici ex officio incumbat,N r n ° n opponente indagare, annon cessio\ a Legem Anast. sit facta. Mev. P. 3.Itaque & Cajo hac de re juramentumdeferri poterit, ut Cajus alia ratione3 se tantundem solvisse, adquodcon-% gentis non sufficit. Carpzov. Lib.$,n ' 9' Ö 2 16. Residuum autem & su-1 ^ 4h 1 non cedenti, nec ceffionario , per^ na ft a fi°- 23. verp. omne superfluum. C.^ hoc ’ Led debitori cesso adjudicandum est,^rito r nim defraudando actum, ergo huict u Uis .Perfluum assignatur, qua? uti com-o?^Nem^ Equissima est sententia, Dn. D.J;. r . 17, ’^ n Comm. Cod. ad d. L. 23. n 5. Finde.y&ft.tit ^'4- Ant. Gabriel. Lib. 2. Commun.s r o. p.“ e -d£t. Conci. 5. num. 1. vers. contradtums^ a djudi siuanquam alii superfluum Magistra-f ar pz 0v Car ivelint. Mev.P-3.Dec. 1. num. 3.lb e btia' 5- RtfP 33* num - 35- Lia tamentb ^dinen, 1 ^ P er Statuta vel cpntrariam con-sw’ liquid introducta non est, merito rejici-pr$ c - ein . non tantum in poenam cedentis,favorem debitoris cessi, tale
juramentum declinare nequit cessi o-
beneficium concessum, unde eidem non im-merito commodum relinquitur.
§. XIII. Optima vero in hac materia &praesens cautela est, ut si quis miriori pretionomen sibi cedi velit, curet, ut vocetur de-bitor, vel etiam citetur ad judicium; & abeo quaeratur, an debitum hoc pro liquido ha-beat, an vero legitimis exceptionibus sit in-structus? Si debitum certum & liquidum essefateatur, tunc cessio pro qualicunque pretiofieri potest. Sande de Ceßon. adt. c. 11. /, 25.Lumsic cessetratioLegis Anastafianae, nequislites alienas redimat, & postea debitorem ve-xet. Consentit Lenz. de Cejs. att. c. 25.pr. n. .4.& quos-ibi citat, vide infra Responsum tz.XIX.adductum. Ob quem vexandi animum cessan-tem, licitam quoque esse cessionem, dicimus,si debitum in remotiori loco viliori pretio ce-datur, cujus petitio cedenti incommoda; velsi quis mediis destitutus, jus suum persequinon possit, Joh. Philippi ad Dec. Sax. 28. obf. 2.num. 10. 6? 11. Carpzov. Lib. 5. R. 34. n. 4.
fen-
§. XIV. Haec quoque cautela adhiberiposset, ut cessio fiat pro debito praecedente,& ita nomen quasi in solutum detur. Hacenim ratione etiam nomen majoris quantitatispro debito minori in solutum dari posset, cumexcuset necessitas in solutum accipiendi.Quodsi tamen quis fingeret, praecessisse debi-tum, illa fraus iterum mediante juramentoexplorari posset, vid. Sande d. cap. 11. §. 20.Ha?c vero utilissima cautela, ut curet ille, quialterius nomina redempturus est, quo ex cer-to quodam debito immissionem in bona con-sequatur. Nam omnino certum est, si quisprius possessionem praedii nactus sit , postea ipsipermissum esse ad conservandam poflessionem,a reliquis hypothecariis creditoribus minoripretio nomina redimere, per d. L. 22. C. Man-dati. ibi: qui res aliquas pojjidet. Sande d. I. jf. 21.Lenz. cap. 25. n. 15. Di flent. Mev. P. 9. Dec 53.vide Responsum adductum §> XIX. In here-ditatis quoque divisione nomina minori pre-tio assignare licet, per d. L. 22. C. Mandati.Lenz. d. L n. 25.
§. XV. In Saxonia per Dec. Eledt. 28.licitum est pro minori pretio cedere nomen,modo (1.) pretium non sit infra dimidium,(2.) Cessio fiat judicialiter, ubi nihil interest,in quocunque judicio fiat. (3.) Insertaquan-tjtate nominis cessi, & (4.) addita causa de-bendi, (5.) expressa quantitate pretii pro no-mine cesso numerati: haec enim si omissa,cessio pro vitiosa habetur. Joh. Philippi adDec.EI. 28. Obf 3. n. 12.
§. XVI. Hoc adhuc in genere circa Le-gem Anastasianam subjicimus, quantitatempretii, pro quo cessio facta, non ex fe aesti-mandam, sed simul rationem impdnsarum,quas in exigendo debito facere, & incommo-di, quod sustinere debet ceffionarius, ante-quam debitum cessum consequatur, haben-dam, pariterque interusurium medii temporiscomputandum esse. Joh. a Sande d.c.11. n.9.Frantzk. L. 1. Res, g. num. 71. Philippi d. Obf.3. num. 3.
C c §. XVIL