221

Qtfa i

De Statuis Rolandinis .

itf'

. qu amNn asion e positae hae Statuae, non minus^ ae ndi. Q m ! n '. S ^positionem involutam depre-di° a ‘ P^ionumvarietatem, utincompen-flieanf Jr* ac * duo capita revocabo, deinde^ rLtb jun Pa 10r n mtamen i udici0 P er omnia salvo,ter Um q‘ Penium communiorem sistet. Al-bit, p fyphiandri magis singularem contine-si°n is m rirn ^ capitis Assertores tria hujus occa-lium yr 0rnenl:a ponunt; Caroli in Sororis fi-helig^opensam gratiam, ipsius in Saxonicoeritum, & favorem quo is Rolandus

Auto r ' US Cu Pi er i t - In Exemplum aliquotIta en j lni Ve rba propria fidem conciliabunt.Wj. ® Spangenberg in Chron. Saxon, c. 74. derhh tv ' iarc ke Held Pfaltzgraff Roland , ist ihm/e», und seiner Schwester Sohn gewe-

h [ t j* er zum Gedächtniß hernach in Sach-se rus . °ttdniß groß von Stein gehauen. Dres-^ tf a goge Historica p. 5. Carolus M. Annoc % t j g atlimn Rolandi Herois ingentis, perpetues re-\ Cau fa, in Northufia collocavit. Guiliel-%o g lC ^' * n Chron. Brem. fol. 39. Rolandus in^kor ax ° n ^ C0 Ducum primarius & Urbium Van-Utn ac Saxonicarum fautor singularis. Eo-«tltj^odo D. Jfolffgang Jobst von ErbauungHy narn hafften Städte : Brandenburg bat einenj ^rypi. v °w Kaiser Carolo aufgerichtet , &c.^^'ander vero c. 69. n. 3. & seqq. opinatur :^itic' ' n honorem Caesarum vel aliorumIW 1PUI » statuas has fuisse collocatas, non^aw° 5 Utn secf Saxonum; initium in SaxoniaSdat r g Um icisse, quae ab Ottone M.

JUre municipali aucta, in ejusdemc Uju s ttoris stli gloriam statuam posuisset;'d f u eXe mplum aliae deinde civitates secutas,*ilT e r Um Principum memoriam statuas ere-jPto ’^as postea errore vel simulatione ductae° St. er ^ ru m privilegiorum indicibus adoras-Pe hdiu^ erum utrarumque sententiarum corn-vero, fi fontem respiciamus, nons ^Urn^ 0llve nit. Nam quantum ad primumSem 1 opmionurn assertum; Neutrum fun-at Wm Uln , quibus nititur, subsistit. Ro-• Ul h ia qui PP e non fuisse Caroli ex Sorore fi-Vr/apit e primo ventilatum, & pluribusSg 2 ;, UC it Crypbiander d. tractatu c. 3. & seq.. a ^ u m agere videar. Imo is Ro-°W 9 ui maris Britannici praefectus , nonc °, q^Ppiniarius, sed secundo vel tertio lo-S'ioj.g Troius eundem in edicto E Vindica-a |iq\j a Risset; Nec unquam primo loco fuisse

dum alio-

Srf. alatinus audierit. Cui accedit, quod' ll "i intg °^’ co eundem interfuisse,

Pe n >ar el D o Ucum nomina, posterit

f' 1 ui u ? lla ^ scunc l ue etiam sit, extitit memo-^°iti es ssf minus ullum extat vestigium, quo

H ^

c>1 erti a ^ r 1 J r ,Ucui n nomina, posteritati summae bY)it; ta e hcta, non reperiatur, credere nonruerer c ^ ec P otuic interesse, cum oc-r ^dern Pecun dum intemeratam Historico-8 q'° dq ra 7’ Saxonico bello, nondum sexen-S ^ e Xe rc te ’ ^ praefecturam littoris Britan-L V j A c contra alios hostes testibus

f* lo cj s ^ Jst° r icis pugnaret. Duobus itaquePrVr 1 ^ v hia penitus virtute, corporeP111' e idem nS e ^ e non valuit. Nisi quis ubifert Cat ‘ aver ipsius distinctis locis se-& eadem arma pluribus locis' v ivum etiam pluri praesentem

fuisse credere malit., Nec praesumtu facile, 1»licet contra Saxones ex aliorum opinione pu-gnasset, quod Carolus, gloris Heroicae omniumFrancicorum Impp. tenacissimus, Duci suoquam sibi, Statuam fieri maluisset; cum utisub Romanis Imperatoribus, sic GermanorumRegibus, aliis, quam ipsis principibus Statuasfuisse collocatas nullius jussu vel concessionefacile appareat. Multo minus Rolandi in ci- irvitates, si jam eo aevo, fuerint, favor hancapudCarolum gratiam promeruisset; quoniamuti paulo ante, & capite primo adstructum,Rolandus inter belli Saxoniae initium, longe aCarolo remotus occubuit, cum Saxones non-dum vel parum essent devicti, adeoque adhuchostes; Quare suspicionem eo in hostes affe-ctu incurrere potuisset citius. Posse quidem 12belli Ducem in devictos molliori affectu esse,qua superioris Imperium non refragetur, nul-lus inficias eo; sed genuino Rolandi temporeSaxonesmondumerant devicti; in tantum ea-propter sententia haec patrocinio ubique niti-tur inani! Antiquitatis non vilem autoritatem,eamque non facile convellendam memini; Sedid temeritati verendum est. Haec si abest, er- 13roris patronam nutrire, nullibi praecipitur. Si 14quod Sacrae paginae habent, probandum Apo-stolus voluit, cur sine examine omnia majorumdicta, ex tripode veluti, custodiamus? Innu-mera quae majoribus principii loco fuerunt,fallere nos novimus ; Si inexplorata ad nostransmissa, eodem ignorantiae involucro sub-essent hodie. Majorem veritatis speciem Gry- 15phiandri opinio continet, initio vero inde su-specta, quod nullo fundamento muniverit as-sertionem. Si testi scientiae suae causa desti-tuto non credimus, cur in Autoris privati sen-tentiam ferremur sine ratione? Saxonicas Ur-bes primo ex sua gente imperatoribus, & qui-dem initio Magdeburgum ideo posuisse, quoda servitute Francia liberassent Saxones, ipfas-que Urbes dotassent privilegiis, volunt. Im-peratores Urbes illas maximam partem fun-dasse & privilegiis exornasse non nego; quodvero Saxones primo his Imperatoribus erexe-rint statuas, quas hodie Rolandinas vocamus,inde non fatis video. Visus mihi, nisi fallor 16idem ex glojs. veteri ad Weichb. art. 10. opinionemfulcire, Diß ist eine gemeine Bestätigung allerihrer Freyheit, die ihnen dieser Kayser Otto derRothe gethan bat , darum ziehen sich alle Magde-burgisebe Rechte nach IVeichbilds Recht an densel-ben Kayser, und zu einer llhrkundt haben fieseinLeib-Zeichen stehn auff den Marckt mit dem Chur-fürsten, &c. Per vocem Leib - Zeichen , nihilaliud denotari, dicit, quam Statuam Rolandi-nam ; Quod si jam civitaä Rolandinam Sta-tuam a Carolo habuisset, immerito Otton.II.posuisset, ceu a quo nihil novi accepisset.

Verum cur idem putem ex verbis Gryphiandri, 17consequentia non urget; dicitur ibi esse ima-go, s. sein Leib Zeichen, Ergo ista imago est ista,quam ducunt, Rolandina? Vel si Magdebur-genses jam aliam Statuam habuerunt in me-moriam aliquorum jurium, E. Ottoni imme-rito aliam posuerunt, ceu a quo nihil novi?

Sed ob quae jura, glossa ibidem asserit, nempenach JVeichbilds Recht , quod antea non ha-E e 3 buerunt,