, u ----- — - *■***■*-* '1 i O ? 4 “'«wiujuiUMilJ pi V

er e(T e ° a . Quam error, ubi quis rem ali- negotio mere humano habent, & quod ab hoN&teir 2 ^ 5 ^ uara e ^’ ^ itarem, uti est, minum dependet arbitrio,porro, notandum,Ä ..Unde matrimonia errore con- quamvis matrimonium supra dixerimus huma-num & civile, non tamen mere humanum dixi-mus, quod plene in hominum potestate est,siquidem illud ab aliis negotiis multum differt.Ut vero eo accuratius natura matrimonii in-telligatur, vel tribus verbis mentem nostramdeclarabimus. Scilicet obligat quidem ma-trimonium non minus ac omnes alii contra-ctus ex solo consensu, sed hoc peculiare hicest, quod hoc negotium non ita dependeat asolo arbitrio & voluntate contrahentium, utalii contractus, sed formam habeat a Deo ip-so praescriptam, ita, ut contrahentium con-sensus ad leges divinas restringendus, neceapropter determinatio negotii, uti quidemin ceteris contractibus soli partium arbitrio sitrelinquenda. Itaque ex solo consensu quidemnascitur obligatio, scilicet quousque faculta-tem consentiendi contrahentes habent : inqua nullus esse potest consensus, jis nempe casibus, ubi jure divino nihil re-

peritur, specialiter dispositum.

§. XXVI. Hoc ipsum vero facile ad-modum probari potest. Si enim considere-

__. o _ , j mus, Deum ipsum esse auctorem matrimonii,

^ obligatio ex consensu nascitur, idque solenniffime ab eo introductum & di-

- ^ liberum erat non consentire, & vina sua benedictione coronatum esse, nonubere consentit, etiam obligatur ad possumus non justa ratione concludere, ho-mines obligari, ad mentem Dei, & non prosuo arbitrio, illud contrahere. Ut enimomnes actiones nostras ad voluntatem Dei,tanquam supremam normam, componere te-nemur, ita multo magis idem fieri debet innegotio a Deo ipso instituto. Accedit,quodDeus voluntatem suam in quibusdam fatisperspicue, sive facto ipso institutionis, siveverbis expresserit,a quibus hominibus ex pro-prio arbitrio recedere nulla ratione permis-sum est. Vid. Dn, Praeses Dissertat, de matrirn,jure&Inflit.c.i. §.24.^30 ;&cap.2. § : 6 U7.

§. XXVII. Quod ut exemplis declare-tur, vix dubium est, posse negotium aliquodmere humanum ad determinatum quoddamtemporis spatium iniri, & illud ipsum, licetsecundum primam contrahentium intentio-nem in perpetuum initum sit, libera utrius-que voluntate iterum dissolui. At enim ve-

De naturMatrimonii. 201

Jam autem intellectui nihil ma- error quoque detegatur, qui matrimonium pro

- Unde matrimonia errore con-Ss etl f. n possunt non esse nulla & invalida.'i ’tten S - en * m non ex corbis sed ex mente%|. si°ne contrahentium judicandus.>Vn ^errans consensisse videatur, revera\ i 0 ° n consentit in illud, in quo errat.JNs <} , CUni habet in matrimonio, ad quod0 alter ius inductus est. Nam cumiN dni' 0r ^mper conjunctus est. QuiJi ab ji° decipitur, putat rem ita se habere,r v ide tCra parl:e venditatur, & sic quam-atUr consentire,non tamen vere con-Apponit, rem aliter esse acNhct ’ ^ nc * e & communiter dicitur, do-f f ej e Uln consentire sub conditione tacita:

fe habeat. Deficiente ergo iiloVehsi 0 ^ conditione tacita, ipse quoque

§ Vv^ c * t ‘

Quod autem ad voluntatemHcte 111 e qua nullus esse potest consensus,S*® nulla obligatio, putamus id facile1 Posseut ex voluntate nostra

necessario debere esse volunta-In negotiis enim, quse consen-

^V atn

te

f 5 contractum. Ubi ergo non libe-Jsu S °‘ u ntas, ibi verus & legitimus con-f\ati 0 ° n E ’ & 6c nulla per consequens.Sj n ' ,Sane ejusmodi liberum consen-Ne a rd atr * i nonio, tanquam in negotio ma-te kuius°«, a Mo non-parum felicitatis no-fsrius vjY ’nterdum etiam per indirectumte est - dependet, quodque irretracta-e j’^ e( iui r i, etiam illi concedunt, quiViij te^odi liberum consensum ad obliga-no n esse nece flari am st a t uun t.te l )ai Hinc, fi quis metu ad ine-

teiira ^rimonium adactus sit, pon adesse& sie cessare obligationem,^itur^onium nullum esse, sua sponde con-t ‘ a ta n. vovimus non paucos, qui incon-k tl tr ;i Ä >arteni abeunt, quando in genere deS pa^ * et - 11 inito quaestio est. Quamta-

l,Nd

Cr oversiam hic non ventilabimus.

V c - 6^ l am iis Puffendorfius, de I. K& G. r o utrumque in matrimonio non licere, patet

V Pler ; -Ast vero in praesenti ex individua ilia vitae consuetudine & indis-

tetta$ a J( J u ® consentiunt matrimonia metu solubili nexu, quem Deus huic negotio in'•Nicn iuualida. Ceu & idem J ure ipsa institutione inesse voluit. Hanc enim

io.- veru pt u .. 1 a *

m genere notasse sufficiat,

S, tantum generaliora, i am i ex 1

Kte- Ciales .. '

^ilj £ P ar, ^*‘ Cap. 14. X. desponsat. ac ju- fuisse Dei intentionem , dum Evam ex Ada-IL i XXit/ ^Rittimpt, constitutum est. mo fumsit & creavit, ut sint duo in carne^ 15 hic,v. Haec vero pro institutura- una, fatis clare & perspicue declarat Christus,

optimus voluntatis divinae interpres Mattb.XIX. 4. 5 - 6. Vid. citat. Dissertat, cap. 2. /. 2 r.

§. XX 1 IX. Quodnam vero sit funda-mentum indissolubilitatis, & quando ilia in-cipiat, de eo non conveniunt. CommunisDD. turba cum Carpzovio sswispr. Confistot .L. 2. des. 14.2. num. 11.12. persuasum habet,causam indissolubilis nexus esse copulam sa-cerdotalem; verum eam sententiam Confu-tavit jam tum Dn. Praeses Differt, de reliqu. sa-cram. in matnm. c. 3. §. 25. seq. Hoc autemdubium est, annoa consensus inducat huncC 6 ftexurii

({ - sg f,; r autem quEestiones huc perti-te%!/y : 1Ua sxposuitDn. Praeses integra Diss.

J U. jv fsatrimonii , quse inserta est tracta-^ §. de DijjmsuXptmsalitioSed.. V.

terito ^' .. Hactenus ergo demonstratumtite^Ca teonii vim & obligationem esse ex^ eoc 3 Ue uon posse non pro nego-C^cof humano haberi, quo ipso eorum'ite matrimonium ,pro sacra-

ry . ‘ — -— — ^ W lUU U”

V 0 i ^^uali habent. Jam, ut eorum