204 Disst

ipsis visceribus textus Mosaici eruta est.Vid. Gerh. loc. de Conjug. §. 2 06. In quamrem illustris est locus Tertulliani lib. de exbor-tat. cafiitatis c. 5. sub sin. ubi hsec verba habet:Numerus conjugii a malediSto viro incepit. PrimusLamecb duabus maritatus, tres in unam carnem effe-cit. Nec miyus elegantia sunt verba, quaeidem ipse in eodem libro c. 5, in prine. />1521.habet, modo rectius a nobis applicentur,quam quidem ab illo applicata sunt: CumDeus hominem figuraffet eique parem necessariamprospexiffet , unam de c&ftis ejus mutuatus , unam illifeminam finxit, cum utique nec artifex , nec materia,defecisset. Plures costa: in Adam , esi infatigabilesmanus in Deo. Et deinde, denique erunt duo,inquit, in carne una, non tres neque quatüor; alio-qui jam non una caro, nec duo in unam carnem. Ad-datur idem de monogam, c. 4. p. 527. Et sane siunquam, certe ab initio mundi polygamiaopus fuisse videri posset, ut mundus homi-nibus impleretur.

§. XXXVIII. Ad hanc autem prirnte-vam institutionem respiciendum, & inde fun-damentum decisionis petendum esse, docetChristus Mattb. XIX, 3 .feqq. Ibi enim detemerariis divortiis apud Judaeos usitatis quae-situs, revocat eos ad primam conjugii insti-tutionem. Ab initio , inquit, non erat sic.Quo ipso non novam legem tulit, sed osten-dit fontem, primaque principia, & propriamdoctrinae, de eo, quod in matrimoniis justumest, sedem. Scilicet agit Christus ibidemquod optimum interpretem decet. Quaesitusde divortiorum justitia quae in V.T. erat per-missa, remittit primo Pnarisoos ad fontem,unde petenda sint principia. Annon legistis,inquit, quod is, qui fecit ab initio homines , mascu-lum & feminam fecit eos, si dixit: propterea defe-ret homo patrem si matrem si adheerebit uxori fucesi erunt duo in carnem unam. Deinde statimexinde petit decisionem. Quare non ampliussunt duo , sed una caro; quod ergo Deus copulavitbomo non separet: Et in sequentibus rationemsubjicit cur talia in V. T. permissa fuerint.Nam quaerentibus Pharisieis: Quare ergo Mosespreeeepit dare libellum repudii ct? dimittere uxorem ?Christus notanter respondet, non preeeepiffe,sed permisisse, Mosen talia, ob duritiem cordis eo-rum, subjungens: Ab initio autem non fuit sic.Sane luce meridiana clarius est, voluisse Chri-stum, in causis matrimonialibus dubiis, nosremittere ad primam institutionem. Necregesserunt, uti nec poterant, Pharissei, Deumtamen ab initio non expressa lege divortiaprohibuisse, siquidem iis verbis Christus fatisluperque declaraverat, sufficere quod id exfacto primae institutionis constare possit, et-iamsi specialis lex non adsit. Jam haec appli-cemus ad polygamiam , ubi ccecus erit, quinon videat, eam cum prima institutione ma-trimonii plane non convenire. Non enimDeus creavit masculum & feminas sed mascu-lum & feminam & Adamo solam adjunxitEvam. Quicquid ergo contra nos ex histo-ria & exemplis Patrum Ecclesia V. T. mo-veatur, hoc prosternere uno ictu licet, verbisChristi: Ab initio non fuit sic.

%. XXXIX. Equidem non igno^Jbis est, quid alii hic objiciant: Scih ce ’ ^3'stum ibi agere de divortiis, non de P ^mia, adeoque quod in uno speciali cal j^si-stitutum est non posse ad alium a?P^-Sed respondetur: Christus tamenliter fundamentum ostendit, unde de *1 . c jjisis judicandum sit, scilicet debere r ^f ä di'primam institutionem. Et dum i® n pot'vortii volebat eo respiciendum esse» $0

est dici, in aliis causis id non obtineteilla verba: creavit Deus unum t&P’

uxorem.

cit.tio

, qua pro fundamento ^ eC ’^ ea

lUlUlUliWVl iUMV UUVVUkli ***■" -- , n V

miam directo & priora & posteri 0 ^ ^

pugnant. Nam ubi hac est, ibi n °pj e qt> e (e i

vir si una uxor, sed plures uxores. Vj r es v 'polygamia sunt duo in carnem unam, ‘f e oiquatuor. Nec obstat in loco Genct e! fc em dw nonreperiri, sed tantum ^$0^,in carnem unam , & vocem duo inditam, ut observavit Er asm. ad b. I-men, quod ibi de duobus, Ada® 8 ®tantum agatur, & hic Christus vö f e %P g,jecerit ad demonstrandam generalis % J’cipii. Ita eadem vox repetita mii. Cor. VI, 16. Eph. V , 31. Vi^ e ft,JJloc. de Conjug. /. 207. Notum aUt 7 qtÄprincipiis juris & fana rationis, q u r ' de ‘Lratio est generalior verbis, lex jpteciali casu Ioquens, ad alios casus si 1 ®. ’ $1,pretatione extensiva, applicari P° jjj d^Lstus autem sola hac ratione utsttst ^ jj#tiis, quod ea non conveniant p®jjrtioni, eadem applicari potest ad P°ergo necessario, secundum regul aSterpretationis, eadem debet obtin e .

UtpC Ä

§. XL. Quamvis autem *]yga l! ypossent ad probationem, quod P °J ßl t^o

UU IrtLW 1 '

Novo Testamento illicita sit,nihilominus quosdam adjicere C h^-V, 9'confirmanda sententia nostra- (t j hnotatu digna sunt verba Christi ^ .0 $ jf>ubi ita loquitur: Quicunquenisi ob fornicationem, si aliamIdem habetur Mare. X, 11. Si P 1 ^'

ditur: moechatur esi avrr,v, ffp erquiratur in rationem, cur talisterium committat, nulla alia " a ^P.^ #quia non poterat a priori divej- > emonium cum ea dissolvere. ~ m ri te ,,.cef l ’patet, non licitum esse, , n ° D ßjperi 11 ;,, off,

diata priore uxore, aliam

n olfies

UJdLct pi-lUiG UAU1C) - -n *'

Si enim permissa esset ^

haberet maritus ut priorem dm ce re * sirpotuisset adulterium esse, a ^ a ] 5 . f e&yjsXinjusti divortii, cum id potu.il ^

repudiata priore. Alter locus e- flscjd'

ubi Apostolus diserte asserit: ..fff

potestatem sui corporis sed vsi-

S

l Po:

:it, non illico demonstrant, propter 1 -“ ^io locum non esse; nam potestuna uxor esse, quamdiu scilicet tn* LT> s . sl u^'

V d"!

divortio non solvitur. Quamvis extibus verbis: Uxori suae adheerebit , o 11in carnem unam, hoc fatis probari P 0 .^^ostendit Jo. Camero in not. ad b. I ar ^. 0 ljf’formalster inde ducens. Ast conti' a Y

°sisi

N

e^jn

to

■ >! S*1

St

s

St

S

is pi

^te

v«

H;

Se

!^s

r e

'i?

s

s

S

s

S

S

? c

%