De Natura Matrimonii.

wis >.

Ve ^ P°teftatem non habet , sed mulier . SiV' non P ote ^ maritus corpus suumQ.p 5 1 °hligare, quod fit in polygatnia.f'Vric. rc ^‘ loc ’ Conjug. /,210. b 213.|°tide 0 f, e sS°licebit consensu uxoris? Re-rarissime consentiet uxor,jfiipf directo sequitur exinde, cum

l Po]y ern °nstratum, a Deo ipso prohibita° & sic uxoris consensus eam non

! Vj j> e j. ere justam. Praetereo alia loca,Vftre Ca * cum rem non seque clare de-^^o tantum, quod si etiam ad( 1 ^ mysterium, cujus figura matri-V e 0 p 5 respiciamus, sane non convenietö Vs polygamia; unus enim est Christusi Vr Una ^odesia sponsa, non plures.N ip Hoc unicum adhuc adjicimus,V-p^Pofe N. T. cesset illa ratio permisseSilanam* : Ast sublata causa, necesseSi^^m effectum. Nos quidem in variasjVfi r P°^ygamiae in V. T. rationes, qua;Vjp. °‘ en t, plurimus hic non inquiremus.Hh. e Hobabilem illam fuisse credimus, cu-\J ra wentio facta est § XXXV. Addu-a Doctoribus & aliae, quamvisVr. bt p’ tat i s quam soliditatis habere vide-^ci’ 5t ®* x harum numero unam jam allegasseVi(j ’ a futura conjunctione Judsorum &n CUm uno roa ” Co J e f u > desumtam,I ^n 1 y 6r Patrum polygamiam adumbratamN Per gentium vocationem adimple-

305

Vhtiar Vo ’ unt ' Interim tamen nostram

Vts D ? c onfirmare videntur illi, qui di-^prQii^ e m fuisse rationem multiplicatio-ne n u Ecclesia Dei tum temporis, ut-^ata erar ntra cancellos populi IfraeliticiVa p £ Quod Augustinus innuit L. 22.nhipjjca ' c - 47 - dum dicit: Eo tempore! 6 *hab P posteritatis gratia, multas uxoNetis re n Hla icx prohibebat, & ante Hip■ce/-,;, ^ Tertullianus lib.de exhortat.caß

ps( C ^ Cet multas uxores ducere , fi etiam nuncVfyj V ° cis Ullus: crescite & multiplicamini i. e.

a ^ a vox supervenit, tempus in colleUo*'*" % are> ut ^ uxores habent , quasi non haben-Ntijis’ ^ itaque multiplicatio sobolis obh ^ i‘ar' iIri T Pls femen benedictum potissimacessabit illa dubio procul tem-l ^tri 1 ‘ ven ^ benedictum illud femennon ad certum populum re-

Sed revertimur ad rem, pau-di • 0Us al) ea digressi, & ex iis, quass'^Qns, nunc inferimus, quod pronoijVcog J Petamus, solum jus naturae ad^ai- n °~ endamnaturam matrimonii haud

. cast . ubi:

betij u * cere - Nam ut jam supra dictumJC>tl stra CX P^ncipiis juris naturserationemVSinT c e ,. poterit > stuare non cum pluri-kNüd J llceat matrimonium contrahere,,!V a a d t e mp US inire, autiterum dissolvere,

le xand

,-^ss u aq tempus inire, aut utriusque vo-Atj 5 Hem iterum dissolvere. Unde & di-N. Ai pU( I plerasque gentes licita fuere.N c. R ex ander ab Alexandr. L. IV. genial .tf'o W Charondae lex facultatem da-» quacunque de causa a virisl K N 1 - Conf. Diodor. Siculus Lib. XII.e Turearum moribus Vid. Aug. Bus-

bequius Epifl, 3. Imo quidam populi eo le-vitatis fuere progressi, ut uxores inter se per-mutarent & commodato invicem darent,quod Lycurgus Lacedaemoniis & Numa Ro-manis indulserunt. Vid. Plutarch. in Lycurg.& Num. & Solon lege lata taxavit invidiammaritorum, qui strenuis viris uxorum suarumcopiam facere recusarent. Plutarch. in Solon.De Germanis Vid. Jul. Ccesar. de bell. Gall. &de Romanis Hottomannus Part. III. Comm.adXII. tabb. Conferatur insuper Coei. Rhodig.Lib. XV > /est. antiqu, cap. 16. & Arnisieus dejure connubiali c. 6. le£b. 3. ubi plura ejusmodiexempla adducuntur & formul® in divortiisvulgo usitari solitas adjiciuntur. Haec tamenomnia non licere Christianis ex sacris literisfatis manifestum est ex loco Mattb. A, 9. su-pra citato.

§. XLIII. Atque ita, qui penitius na-turam matrimonii cognoscere cupit, ad ipsosjuris divini fontes recurrat necesse habet.Cum enim ipse Deus Autor conjugii sit, cumipse voluntatem suam nobis patefecerit, &institutionem illius per Mofen promulgarit,merito voluntas sua ex hac ipsa institutioneerit indaganda, & secundum normam abeopraescriptam de negotio hoc judicandum, si-quidem nec ulla alia conclusio, ex jure natu-rali deducta, qualiscunque etiam ea fuerit,prius approbanda, quam ad normam juris di-ligenter fuerit examinata vid. Dn. PraesesDiffert, de matrimon. jure & infiit. cap. 1. /. 24.seqq.

§. XLIV. Quodsi itaque sacras paginasevolvamus & primam conjugii institutionemaccuratiori paulo industria perpendamus, nonsolum apparebit quod indissolubile debeatesse matrimonium, & quod idem illud nonnisi cum una possit contrahi , sed &, quodplura adhuc ibi requirantur in personis, quo-rum conjugium tale esse debet, quale a divi-no Numine institutum & benedictione suacoronatum, & quale insuper arctissima; & san-ctissima;, qua inter Christum & ecclesiam est,conjunctioni congruat.

§. XLV. Equidem institutio verbis ad-modum brevibus absolvitur, nec ullas legesmatrimoniales tum Deus hominibus prasscri-piit: mirari ergo quis posset, cur nos ad pri-mam institutionem lectorem remittamus.Ast enim vero quid tunc temporis opus eratsanctione legum, cum primi parentes in para-diso adhuc constituti, & divino lumine non-dum privati, ipsi fatis intelligerent, quid vo-luntati Dei conforme esset? Et tamen Chri-stus nos Matth.XIX. eo remittit, ut supra di-ctum. Itaque cum Deus expressis verbis le-ges non tulerit, ibidem ad factum ipsum re-spiciendum est, & ex eo colligenda VoluntasDei: Et quo pauciora sunt institutionis ver-ba, eo attentiori animo a nobis illa sunt per-pendenda, coque diligentius omnes circum-stanti® consideranda. Hujus vero cum ex-perimentum fecerit & quandam manuductio-nem dederit Dn. Präses in d. Differt, de jure jsinfiit. mairim. c. 2. ubi ex singulis ferme insti-tutionis, illius circumstantiis, postquam eas-dem expenderat, certa consectaria deduxit,C c 3 brevi-