210 DiJJertatio de natura Matrimonii.

nec hodie esse de essentia matrimonii, sedhoc sine ea verum & justum esse posse, alio-quin non possent illae personae ipso jure procopulatis haberi.

§. LXIII. Hac occafione dicenda eti-am pauca sunt de matrimonio prsesumto; ubilex ex certis circumstantiis, consensum ma-trimonialem inducentibus praesumit. Ubinecessum est, ut tale adsit factum ex quo &justa ratione ejusmodi consensus matrimonia-lis praesumi possit. Lex enim non sine ratio-ne praesumit. Ita jure divino V. testamentiex sola copula carnali nascebatur prassumtummatrimonium, & sic stuprator stupratam du-cere tenebatur Deuteron. XXII. 28.29. quod& jure Canonico repetitum Cap.i.X. deadult.sed hodie non aliter ex copula carnali praesu-mitur matrimonium, quam si promissio ma-trimonii processerit. Besold. P. 6. Con/261.n. 40. Carpz. L 4. Confl. 27. des. 1, & Jurispr.

Eccl. I. 2. des. 228. /eqq. Hoc itaque casu,ubi adest promissio matrimonii concubitu con-firmata praesumtum dicitur matrimonium.

Verum cum de eo ex professo egerit, supralaudatus Dn. Elias Augustus Strykius, spe-ciali Diflert. de matrimonio prosumto , eo quoquelectorem remitto.

sed eti '

non solum quoad thorum 6t mensam, ^fi-am quoad vinculum conjugale, nisi ] . e jgSbus jure divino concessis. Ut adeo m aJ Pi

-_/r-1_ _; J_<-,n* lt\* u M

conscientias consulere videantur

hi c '

§. LXIV. Restat, ut paucis videamus»quid Princeps possit circa haturam matrimo-nii? Scilicet sicut ille omnibus subditorumsuorum actionibus certam formam praescribe-re potest, cum ipse Deus subditis suis obse-quium injunxerit Rom. XIII. i.seqq. ita & quae-dam omnino potestas circa matrimonii natu- plenius explicari , variisque ration s !ram ipsi asserenda, & hac etiam in parte sub- exemplis illustrari; verum cum

"i«

quidam &JCti, qui licentiam Aci^parte plus justo extendunt. Quod t ^Hemming. de conjugio p. 172. Martyr-ment. 1. Cor. VIII. Bucerus in cap. * 9 ' n^di'Wescnbec. in parotiti. Alciatus L. 1 7 *c. 20. Pari ratione nec circadispensare poterit Princeps, quia & 1 si-turas matrimonii, a Deo ipsi indit#’gatur: quanquam, si tandem comm»^ ^rit tale crimen, jus ipsi omnino 3 L.jttd 1 'circa poenam dispensandi & gladium & pdi, uti & responsum fuisse ab AmpUL^/ficult. Jurid. Francos, refert Dn. Strynot. ad B. Brunnern. pjhis Eccleßaß . l ! ßß‘

$.y- Addatur Christoph Crusius de iv/ c 'pH'p- 2. c. 7. n. 10. Anton. Matth. & jp'L.48. tit. 3. c.j. n. 8. Quamvis en * psum delictum sit jure divino prohibi tU %'li S 'na tamen est juris humani, & sic disp esl 0 ]j fImo quod in specie poenam gladii P pßmite Conflit. Crim. art. 121. concerni ^ fldea inter protestantes retinetur, cum e ' ppprincipio, quod matrimonium sittum , statuta. Uti pluribus probas/'Praeses Diflertat. de Reliquiis /aeram. *mon. Cap. 3. Q.tf.fiqq.

§. LXV. Htec sunt, quce'in P 1 */-de nobilissima hac materia differesmus. Equidem potuissent haec omE^§ ^

diti voluntatem ipsius respicere necesse ha- tum animus fuerit prima fundamc n . t3 ,dent, quando libertatem & validitatem ma- re, unde de natura matrimonii j u ^ c fl s, r ,trimoniorum mox ampliat, mox restringit, sit, itaque haec sufficere posseNeque tamen ea mutare poterit Princeps, eile enim ex his generalibus vari*quae jure divino expresse sunt statuta. Nam nes specialiores formari possunt.

& ipse legibus divinis subjectus est, nec sub- lus itaque lector hsc omnia serenaditos a vinculo juris divini liberare potest, cipiat atque in bonam^partem inteJ*P r f0 $Et si id faciat, his incumbet magis obedire Summo vero & benigsiissimo pc°’ [ s pDeo, quam hominibus. Ita non poterit per- vina sua gratia nobis edam hac in P armittere divortia, proprie sic dicta, scilicet stita, grates decernimus immortal eS * ,

SOLI DEO GLORIA.

pis

s#‘