220

Dissertatio

bium, Principem causas ecclesiam concer-nentes vel consilio suo intimo, vel alii judi-cio civili committere posse. Ceu & in patriamea, illustri civitate Hamburgensi, causisecclesiasticas coram senatu ventilari & decidisolent.

§. III. Ut vero eo magis & luculenti-us appareat, quod illa consistorii auctoritasnimium extendatur, adducam ea, quas ha-bet Mylerus ab Ehrenbach in Gamologia Cap.8. ubi in §,< 5 . expressis verbis ita disserit: Cumenim vigore transaBionis Pajsavienfis eccleftafiica ca-tholicorum jurisdittio, & jus dicecefeos in reformato-rum Principum & flatuum imperii territorio & ec-clesia penitus quiescat , exinde Princeps, & flatusimperii jura episcopalia , quoad propria territoria NB.tanquam ex deposito habent eorumque jurium NB.quasi fiduciarii pojjessores effefti sunt. Ubi insuperSithmannum de Jure Epifc. c. i. num. 14. aliegat. Quo an aliquid juribus Principum ma-gis adversum dici possit valde dubito. Quodin deposito habemus, nostrum non est; cu-jus tantum fiduciarii possessores fumus, illudnullo jure ad nos pertinet. Ita ergo Ponti-fici aliquando, sub hoc praetextu depositum,data occasione revocandi, a nobis ipsis daturoccasio : nam depositum quandocunque re-vocari potest. Videbit sane unusquisque,qui non omni sensu destitutus est, quam pe-riculosa sit hasc sententia , & quam injuriaerga Principes. Sed ex quo fundamento il-la descendit? ex hoc iterum, quod creda-mus per pacificationem jurisdictionem eccle-siaftrcam demum in Principes evangelicostranslatam esse. Cum tamen ut pnec. §. di-ctum hoc jus iis, ut principibus femper com-petierit, & nunc demum per reformationemrecuperatum sit. '

§. IV. Ex iisdem principiis falsis eti-am hoc sequitur, quod §. 7. idem autor ha-bet; ubi consistorium totum ecclesise pres-byterium reprassentare dicit, allegatque inhanc rem Gebhardum seu Wesnerum. Sicaute videamus, quid hic lateat sub hac ex-pressione, non difficulter id patebit; scilicetad presbyterium pertinet potissimum clerus,nam & ministri ecclesia; adhuc hodie vocaripresbyteri solent, hinc illo asserto nihil aliud dicitur, quam consistorium repraesentaretotum clerum, clerus vero femper se vendi-tavit pro ecclesia repraesentatitia,qua ratione& nostri quandoque satis improvide utuntur,& sic re ipsa iterum jus hoc clero adscribitur,non Principi. Qua; omnia profecto & indo-li ecclesia;, ut Cap. I dictum, & principiis eo-rum, qui evarigelicae religioni addicti, refra-gantur. Consistorium ergo non presbyterii,sed Principis personam repraesentat.

§. V, Uti vero dato uno absurdo se-quuntur plura, ita & hic Mylerus gradatimpergit, & postquam § 6. dixerat, jurisdictio-nem ecclesiasticam tenere principes ut depo-situm, & §. 7. quod consistorium repraesentetpresbyterium, nunc §. 8- plane eam senten-tiam fovet, quod Princeps quisque suo sicsubjectus consistorio. Et primo quidem dicit,hoc convenire Principum dignitati & prte-stantias, ut in curiis ecclesiasticis, quid secun-

Cap. 11.

dum aut contra leges divinas sit

di'

Cbi ]>•

ci patiantur; pergit fecundo, cum

sis pecuniariis se submittant curiam® Q]1judiciis, multo magis in causis divinistinere, allegatque Davidis, Philippi E »Theodosii Imperatoris exempla, q®thanis, Fabiani & Ambrosii censer 1S 1serunt. Tandem vero addit tertio **^0decidendi: praesertim cum episcopali iiyp ec

disciplina, censurceque ecclefiaftictS netrd ^ 1 “jji,tum esse, asseras imperator in L. cuneos fjsp

iSiis

consistoria sunt constituta, ut qvini sit inde tanquam ex oraculo P

C. de Sunm. Trin. Misera profecto 1.7phia & plena papisticis principiis, T-'fcfma ratio plane huc non pertinet,dicio externo ecclesiastico agitur- d>'

üidi V

Princeps hsec vel ex ipsis fontibussacrae per Dei gratiam cognoscere ?° lillos, qui integritate doctrina;, & P r 'vitae excellunt ministros ecclesi® c0 %i^Sed latet hic iterum hoc principiuw.fi s/'cum, quod scilicet ea, quae juris di vl . ^a clero discere debeant Principes, ^

ca obedientia illius decisioni fublcr^Qyifltera ratio nihil pariter ad rem facit’Principes in civilibus causis se j u ^ :Cpriis subjiciant, hoc ex spontaneociant, sine ullo jure .exigente; ut a ^elr'in judiciis ecclesiasticis locum habef e $Exempla adducta nihil planeenim Nathan, nec Fabianus, nec fl 0 fus judices fuerunt, & quod a PhssPvfes 3Theodosio factum alios non string*^ pAdenique ratio plane inepta est, ®„ssauctoritas superstitiosi Justiniani 0®.pro lege esse Principibus evangeji c) ?'de nec illud ex

dicto textu evin cl r t} 4 'quamvis si posset, nihil ad nos sa^ 3pontificis & episcoporum autori & te ’

venerabatur Justinianus, non

quid quod episcopis nuUa potest 33 ^ullo jure concessa sit, uti Gap. I-

tum.

fe o'

§. VI. Praevidit autem

tentiae suae varia opponi posse, ri

in eo est, ut objectiones diluat,bimus, infelici successu. Dubia n Sponit, ha?c sunt, (1.) Quodperii sit episcopus in siio territorioV jpC ip '

jurisdictio ecclesiastica sit ips !U % ic satque ac secularis, nec in eccJesi» 1 * jpil*Ldictione superiorem agnoscat.ex recessibus Imperii probat. (2.) Qin Imperio Romano ad eundem In-

formata; religionis in genere resera 1 ^seopale,ct jurisdictio ecclesiasti^ 3 - 3ctatregio,veluti ducatus, comitat^ s P crium seu territorii jus. (3) Quod <]“ isceps territorii utriusque jurisdicti ^ ytium sibi vindicet. Ubi autemest cujus judicium efflagitaturtat, quin quispiam sibi ipj /n ^pter defectum superioris, p 01 s' e %ciP' srinnpm minrt fnm-ernUS Prin ce P S

tionem, quod supremus rrin^r.a titulo: quod quisque juris in altes u. ijtferf 1 ’ fiipse eodem jure utatur. H»c c ^ lT) ar gü® eI1 j ‘pO l1 ’

spectabam anxie quid ad h^c

%

!>

S,

V

k „Is C|Mdi { fe.

1 SI

tot

'st

iS

v 8»«i

!js

fu P

N

S

Ni

V

CC*

V

N

'A

N

£

bl

c-