st

<st

fifl?

r ß

t röl'

#

ibK*

/'

)i(£ (

/

c-l'

i F

-L

ll

flU 1 '

/

/

f.

,tl! [

’ s£ S

jfS'

IF

/

ds

ti 5 :

K

\

titi

st

f

P

ff

F

F

f

(]!'

F

df

pi>'

F

e c'

$

:if

5

;s*

F

F

;H'

: U'

F

F

■De ?F/ JurisdiStionis ecclestasticce in Protestantium Consistoriis.

H JJ^j

t| it; non Princi P is ’ ut * & Ipsa P r ™ s P ro ''Illic® Crg0 Proprie Ium jurisdictionis ec-

Vocationem etiam ministro-1 ordinationem Weberus ad^siOg^.^P^ituales refert; sed tamen ite-Plv ättijj»* a ratione. Nam quod vocatio-

22Z

quae non possint coram alio judicio ventilari;cum tamen & haec Principibus, vi juris cir-ca sacra, competant.

§. XVI. Pergimus ad causas ecclesiasti-cas secundi generis, quas autor dependentesvocat; quia non per se, sed ratione conse-quentiae spirituales dicuntur. Has iterum

Nbu et n Cuivis constat , illam tantum ab dicit vel contingere religionem vel personas'Ci Urr[ s lieri, modo naturali, uti alias ad religiosas. Ad prioris generis causas perti-

~ r ' nere putat reformationem, ör immutationemrituum, quamvis haec duo pro diversis habe-at, Verum hic non opus est prolixa refuta«tione , cum autor ipse citat, cap. 27. feEt. 15.fateatur, quod Statibus imperii vigoresuperiorita-tis territorialis competat jus, publicum religionis exer-

/ Wd« lg * 5 ^ v ocari solent officiales. Da-s^Pifif 111 vocatio interna; qu® fit a DeoS j ü . Ulri Sanctum. Sed illa non est obje-rfit au ,S . * on i s externae. Ordinatio eti-[ i|l a i C . 0r ' tate Principis inter protestantes,est, quam ritus quidam, & ce-Nici^^erna, quae nullo modo spiritua

citiutn erigere, conjervare, & mutare. Qua 5 cum;tit 0 uisi cum pontificiis pro lacra- ita sint, cum autor illas causas spirituales vo-

fHisTu 11 habere velimus, quod tamen a cet? cur soli ecclesiae hoc jus adseribit? &.Itojjj fif°logis validissimis argumentis re- quomodo cetera cum hoc principio conveni-?° s r e |j . Quamvis & hic multi® apud ent? adeo sibi ipsi est contrarius. Quod\of'* superstitionis papalis supersint, porro ad dependentes causas referat interpre-

1 * <'L 3 —_r*_ t __ ___JImo + ntrtnnnnnm C/\nnP¥,ir\nr,nnw\ Är _ 1 _ f\ _

pauci sibi persuadent, per ordina-li ^Nisti-st incapacibus, ct impiis, eon-1 ' Opii. 11Cu dinem ad officium ecclesiasticum

K hard -

loc. cie Minister. Eccl. js. 165.5bf i ^ lateatur, eam non esse apud%iv° lltae fieceilitatis d. tr. < 1 . 139. confer.

tationem sanüionum & constitutionum ecclesia-sticarum, quam adfeslbribus consistorii pro-priam esse dicit, d. cap. 27. feEt. 8- illud eate-nus admitti potest, quatenus omne judiciumhabet facultatem interpretandi leges proscri-ptas, sed secundum mentem, & voluntatemlegislatoris. Tandem adhuc disciplinam eccle-siasticam ad causas dependentes refert. Hancvero duplicem esse dicit, cit. l.seEt. 13. perso-nalem & realem ; illam dicit esse excommunica-tionem majorem, hanc censuram librorum. Verumnon puto ejusmodi excommunicationem ma-

t 1Jne -— . jorem, quas nihil aliud est, quam exclusio a

° tl h'ov er ? la £ no Hbore demonstrari potest, toto coetu ecclesiae & ab omni sacrorum pu-i<r_ >as ;n-- -- — 1 ~ r ~ n - : — J blicorum usü, a solo consistorio decerni pos-se, nisi accedenpe expressa voluntate Princi-pis. Equidem non absque utilitate hic diciposset, de excommunicatione, quid de easentiendum, maxime quP cum externa vi, &poena conjuncta, & quibus in terminis recte,& secundum indolem primitiv® ecclesiae exer-ceri possit; verum cum id a scopo nostro alie-num sit, & magnam etiam tractationem re-quirat, itaque nihil amplius hac de re addo.Id tantum miror, qua potuerit ratione autorcensuram librorum ad disciplinam ecclesiasti-cam referre, cum sane nihil habeat cum disci*plina ecclesiastica commune. Apud ponti-ficios ideo clerus censuram ad se trahebat, ne

Hin nece ffitatis d. tr. js. 139^ XlY ^ con s c ' ^' 4 - c ' 6- c - 2 - Vid. in-

5 Refert porro citatus autor

c tlef, a as "iere spirituales controversias inA y°rtas, de religione & articulis fi-si hoc non ex principiis ponti-^ sin« * ed Ver ’ s ac genuinis, dijudican

, -rvv7^8ki0h

^sie; cu >as filas in ecclesiastico, decidi; ,0 tii ^htum extern® actiones jurisdi-hsles, „ sint, non cogitationes & opi-animo & intellectu concipiun

U. * Ia /2 1% .IA 4A A A A« A M A- H Afwfll* /A A t -

c eat ea sensibus nostris penetrare non,. e h exeeutio, qu® jurisdictioni co-'Ow 5 facultates animi internas detur,i- e quid £

‘Agj.rquidem quam sibi hic potestatem af-> sub nomine ecclesi®, clerus, qui

s 4 i> c Hii

. -a rr - s & synodis lites subortas decidereM S sit, gav l c i quanto fulmine illos proseeu-lion decretis conciliorum coecoS clz O lubmittere se voluerunt. Sed quott» Ho n ecclesiam redundaverint illi,I? siitit fi 1 hospites in historia ecclesiasti

Qd 0 ’ fissis fuperque cognitum habent, quidquam typis exprimi posset, quod suis non

... . _ 1 . . . n •__• •• _ ^ _J«.

er ° autoi-is mens est, huc tantumf^h'ov b 5 re i ta > ut consistorium ejusmodi^ dift er fi' as componat, uti videtur id asse-s e£t ' 7 - rum non dissentio, cuml,">c eD , 0 n °fi sit actus jurisdictionis. Imosi viderit hac vel illa litepll bli c ltar . i in republica, plane disputatio-^en„? as wterdicere controvertentibus,

conveniret principiis, vel eorum fraudes de*tegeret. In praxi certe non semper jus cen*fur® consistoriis competit, id habent ex con-cessione Principis, non ex jure proprio.

§. XVII. Jam ad causis mixtas pro-grediendum, qu® definiuntur, quod sint il*1®, qu® certo respectu, proque diversitateconsiderationis, alias ad ecclesiasticam, alias

^ He h concrovci tcuuuuj), COUUUcicUiums, midb au vwwv-ucuuuauj,

Pr 0 h,K C Ve l Usi doctrina publice docea- ad politicam cognitionem spectant, Weber.

h» oPrp C a J L a _/i. Jaa 4 .Ia«a ♦. i.« 11U« <11 m a d Pau.i rt-i q/»a 1 aIia sVi Aii m npp«

^0ve°|? re * Sed hoc non est decidere cit. 'loc. ubi ili® ad forum ecclesiasticum per^ <W rllam: neque hoc ulli alii quam Prin- tinefe dicuntur, si de jure qu®ratur, quod stk i l etl t vero defatto, veluti in judiciis possessoriis,

. * Refert etiam .ad hanc classem tum judicem secularem in causa cognoscereC fiala r ; ^spectionem Parochorum, eorum- posse. Schilterus Insit. Jur. Canon, lib. 1. tit. 5.Ä s U( J' uc & inspect. scholarum; quae /,». Carpzovius lib. 2. des. 1. num. 19. Ö 3^üsi. r 000 relinquimus, si modo non /.3. ck/. 27. num.i.seqq.

^tntualibus & talibus habentur, tz. XVIII. Ad has causas mixtas refer*

tur