De qualitate & conditione personarum matrim. confrah.
lt r$, ^ eöerat ‘ Adstipulantur sententieelta aitp^' r 4 -Cf 28--V de Sponsal. nam cap. 14.
0l sofex: Cum locum non habeat consensus,fyiis c ,- Ve ^ c °täio intercedit , necejse efl, ubi ad -V, ^ requiritur, coa'äionis materia repel-|‘aliit Ur ^^® on j um autcm solo consensu con-■ se Cu ’. de soso queritur, plena de-’ t idag anH ritat:e 41e gaudere, cujus animus est^ *1 Uoh S ' - ne P er taniorem dicat ^soi place-sis odit, & sequatur exitus, qui de in-Sil f ia solet provenire. Et hoc ut aSue 0US omnibus ac singulis observetur,lUag, optandum, nil enim frequentius estS, C Plentes, vel aucupandarum divitia-\q Ve ^ externorum commodorum causa,Pläne invitos ac repugnantes co-
Uti autem metus impeditton’- 601 ’ ita ma 8‘ s a dhuc consensum om-^'cin 11 err °r; consensus enim ex integro% e Proficisci debet. Ast eo ipso dumnon consentit, quia putat remi 1 : üs • > quam est, adeoque recte dicit
SelT* 1 A. 15. JJ-. de jurisdiä. errantis nul-la J lle consensum; si nullus consensos, nul-r e (J 151 obligatio. Idem quin locum habe-in matrimonio contrahendo, dubi-?\ui • E- Solet tamen communiter di-3c .soter errorem circa substantialia, & cir-% e g 1(ae ntalia matrimonii : Quae distinctio. 3s tolerari potestcted habet tamen
c irc a g e .Pticnes. Nam & quandoque error^iotji^^entalia vitiat, si per modum cen-Jütt). pso id, circa quod erratum, suppo-^sogua ° rte rnelius decidi casus postum, si^iterran 111118 soter errorem, quem evitare po-^ illo quem evitare non facile potuit,l 5sti. p 11 hon noceat error, bene tamen hoceteru m error tantum negotium facit5tr 0re rei P e ctu errantis, qui, si non obstantettimo ’. c °ntractum servare velit, subsistit ma»S(T' Um ' ^ujuz exemplum habemus in ma-hta^fsojacobi cum Lea, quam Rahelem esse
24I
sovi t
, Gen, XX, v. 22. seqq.
Tertium quod consensui^ dolus, nam, qui dolo inductus adfjt,»s 5 ) rem iterum alio modo sibi conci-. revera est, & sic exulat consensos.p> p r etllI so 5 u °cl quis, dolo alterius indu-as g^solttitssemper tacitam conditionem,>di t ;° modo se habeat; cessante ergo hac?>o. °i 5e ’ cessat consensus, & ita etiam obii-jl'llipoy °lcnt quidem & hic Doctores multisorer dolum, qui concernit subflan-rttjiactsojonii, & qui accidentalia: at verov °lus X • 0 nu ^° bititur fundamento, namt' ^ tini rca acc ldentalia matrimonium viti-i\, p Um reddit; vide pluribus hac de'$o, L ^Odem cit. Dijs. de Nullit. Matrim.v §, L® & praejudicia adducit.
Vsofti*-Postquam hactenus fatis,«kNaivT 1 ratione , de qualitatibus externis
rri^trimonium inire volentium,Vallis ’ a .so paucis quaedam de qualitatibus^risosP^cuda. Hae enim necessariae sont,
in ^ naCrarnon ii scopus, ejusque effectussorerno obtineatur. .
’ Quemadmodum vero inter
qualitates externas, primo loco requireba-tur justa aecas, justumque judicium, & ut quis-que sufficientem habeat rationis usum,«^ nonminus Judicium requiritur in foro interno.Ut scilicet, ante omnia, matrimonium initu-rus sciat, quale sit hoc negotium, quo illudjusto in pretio habere possit. Hoc enim sinon recte prius ponderaverit, non aliter quamcoeco impetu, & ut homo ratione destitutusillud aggreditur. Hic vero ante omnia con-siderabit matrimonium ab ipso De^ in-stitutum, adeoque non ab hominibus pro suoarbitrio esse ineundn«,, red secundum volun-tatem divinam, quse maxime ex circumstan-tiis institutionis eruenda; ceu pluribus de-monstravit Dn. Praffes Dijs. de jure & Inftit.Matrim. Cap. 2. jf. 14 .seqq. Considerabit por-ro, matrimonium elfe quidem negotium hu-manum & civilej sed tale tamen, quod simulest figura magni illius mysterii unionis scili-cet inter Christum & Ecclesiam suam, utiPaulus testatur Epifi. adEpheseos Cap. V. v. 32.adeoque matrimonium, tanquam typus, de-bet conforme esse antitypo ; cum nihil possitesse imago alterius, quod non cum originaliconcordat. Unde & Apostolus ibidem 0,22.seqq. quando officia conjugum exhibet, ex-presse requirit, ut non tantum ex naturaliinstinctu fieri debeant, sed in timore Dei, &habito respectu ad Christum. Qua in re ite-rum me remitto ad cit. Dijs. Cap. 2. s. 47. seqq.addatur etiam Dn. Prtes. Dijs. de Natura Ma-trim. /.48.
§. XXXVI. Cum itaque tam divinatahabeat originem matrimonium, & tanta quo-que benedictione a Deo dignatum, non sa-ne oportet illud illotis auspicari manibus,sed debito modo id inchoandum, precibussc. ad Deum fusis, ut is coepta secundet, su-amque addat benedictionem. Sed & praepa-ratione justa opus est, ut animus firmissimumhabeat propositum, illud secundum Dei vo-luntatem inchoandi.
§. XXXVII. Deinceps, uti in primaInstitutione legimus, Deum ipsum Evam for-masse, & Adamo tradidisse, ita & hoc incum-bit, volenti hoc negotium suscipere , . ut aDeo ipso sibi petat conjugem, qui & non dee-rit, licet non eo modo visibili, ut Adamo,tamen aliis modis, & signis, ipsi talem perso-nam eligere; ii quis modo ad vestigia provi-dentis divinae, quae se maxime in matrimo-niis exerere solent, accurate respiciat. Sanerem ipsam cuncti fatentur, dum in omnibusfere litteris nuptialibussoribi solet: Nachdemes sich durch Gottes fonderbahre Schickung bege-ben. Sed dolendum, quod haec tantum exconsuetudine, & recepto stylo adjiciantur,paucissimi vero de ductu divino Certi sint,sed, quia Deus etiam qu® male ab homini-bus fiunt permittit, omnia ductui divino ad-scribunt. ,
§. XXXVIII. Quemadmodum supradiximus, ad qualitatem externam requiri ca-pacitatem ad obtinendum finem matrimonii,ita ad qualitatem internam requiritur, ut quisjustum finem, cujus causa matrimonium aDeoinstitutum, intendat. Scilicet, ut soeiamvi-H h ta*