280

§. XX. Quem itaque juris effectum,cujus faspe mentio fuit facta, h$c principumin sacris cura habear, distinctis id notat Gro-tius terminis. L. i. de J. B P. c. 4. Il-lud quidem apud omnes bonos extra contro-versiam est, si quid superiores imperent, na-turali juri aut divinis praeceptis contrarium,non esse faciendum, quod jubent. Nam Apo-stoli cum dixerunt, Deo magis quam homi-nibus obediendum, ad certissimam provoca-runt regulam, omnium inscriptam mentibus,quam totidem ferine verbis apud Platonemreperies. Quid fligitur princeps injusta im-peret, conscientiisque subditorum adversa,an tunc obedientia praestanda? Non positi-va. Non omnibus enim imperiis parendumest, inquit Seneca Deciam 271. Sape enimin ministerio crimen est. Plin. L. 3. ep. 9.Hinc ubi nihil Dominus jubet eorum, quseDeo improbantur, sequi & obsequi oportet,non ultra. Chrysost. ad 1. Corinth. 7. v. 24.Privativus tamen hic actus obedientiae requi-ritur, talis quippe qui in non resistendo con-sistit, de quo ita Grot. c. I. th. x. num. 3., Siqua ex tali causa, aut alloqui, quia summumimperium habenti ita libet, injuria nobis in-feratur, ea toleranda est potius, quam viresistendum. Constare enim alias non possetMajestas, si aliquatenus maneat resistendi li-centia, th. 2. num. 3. ordoque ille imperandi

Disputatio juris publici. Cap. II.

commendat Christianis Nazianz in 0 ^' o0 jJulian. Imo & supplicationibus tan^imperiis locus est, ubi principibus »j os j.fidei proponi teneantur ab ecclesi® ^

tf

bus, Exemplo Pauli, qui non prius,fit ei prafis, loquebatur. Act. 24, t°- eX gli t’

men severiora sacerdotum monita nvU ^do, modo modestus m) adsit exprir®®® a ü s,

dus in vitia

1 non personam principis1.)intempestivus hic corrjg jp-

cum alias (1.) intempesti

increpandi Eelus fine eareat,princip^ q,.)duret potius, quam mitiget pervicacia*®'

Imo

M

liß

saepe materiam seditionis turb^i®tranquillitatis publicae praebuit afflPseverus ille, cum excessu Cleri fervor* ^ja-cui hinc abfuit consuetudo veterui ®[Wnorum, optima legis novae interp reS ' 0 fiVctus repugnare non novi; doler e potero, P°^ e riire. Adversus arma, limites, Gotbosqdt ‘Jsmea arma sunt. TALIA EN ^rjs’M UNIMENTA SA CERDO 1 ^aliter nec debeo , nec possum refifiere, ^Ambrosii L. V. Orat, in Auxent. Hi® 0 ,.^sibi cavere debent verbi divini w>® ^vera quoque de principibus icelera

1 i~\ n O DV ‘1 f £< *4 »-< m J m |"|jß .tfl*

cione exagitent, eosdem impios, - ^aut tyrannos appellando, cum &me scintillam seditionis foveant,

' reir

libi Meo, juris aliquid in principes Kjiobse, populo. An dicere licet regi, inq® 1 JUbXXXIV. v. 18. Tu es iniquus ,- &vos ejtis impii; quod Lutherus ita exp* e

' 0 i f

Genevensiui® \ a t* 11

An dicere licet regi, inq® •«ir.’

parendique cum privata resistendi libertate XYYIV. u.xst Tu -c - a? t/riV-.isi

consistere nequit, num. 5. Si quid itaque in- — . -j~-? -- — ~.- s

justi a summis potestatibus imperatum fue- te einer zum Könige jagen , du loserrit, non ideo approbationem, quae sine cul-pa & hanc concomitante peena kj esse ne-quit, requirit parendi necessitas, sed improba-tionem tantum & resistendi conatum exclu-dit & impedit. i) Quod etiam certo respe-ctu ad verbi divini ministros extensum volocum & hi nomine subditorum coiÄprehen-dantur, potestate seculari politico Magistra-tui tantum relicta Job. 18. x Epift. Petri 5. ^ x ..

v. 3. Hinc in novo foedere Christus ipse dans, expresso pacis articulo sibi prospe* er ^/ Jdarique pracipiens Casari, qua Casaris sunt, Intel- perii principes & status. §. utriusqu* ^ cl ii P a ”ligi voluit a luse disciplinae sectatoribus non 50. Art. 5. Insir. Pacis Osnabrug. cui te*minorem, si non majorem obedientiam cum " '

patientia, si opus sit, conjunctam summis potestatibus deberi. Grot. c. l.th.$. num. 1. Et

zurn Fiirflen du loser : __

interpretatio eodem recidit: Dira VRoy mechant garnement, & inech 3 ®. ji«principaux des peuples. Serssus '$$$&est: Quanquam principes errare utpossint, non debent tamen erroris a® ctatis deprehendi, n) sl0 $

tz- XXL' Hinein imperioconservandam ejus publicam tranq uli ^ p c ^

it'

rallelus locus reperitur inRecejsu w-r. m j1530. 1 >. Wir haben. Die Predigt* j ^mit ihrem predigen dem Abscheid gt^P

talem quidem obedientiam ipsos Apostolos, und ßrnebmlicb.in ihrem predigen -ex monitu salvatoris, fugam ex civitate, ver- unterlaßen, was zu Bewegung des

bum divinum recipere nolente,exercuisse constat. Armorum

consulentis,vice preces

lc) Qu® causa eft, quod sepe pro populo Regemsepe pro Rege populum plecti, judicet Gra-mond. L. 4. Hiß. p. m. 262, quando scii, alteralterius vitiis tacite applaudit.

l ) Nam & olim, non omnia qu* a Synedrio di-cebantur, credi imperabatur, sed tanturfi noncontra agere, non contra docere, id ex Mai-monidelil. 41, Grot. demonstrat in Notis Bibi,ad a. Reg. iz.

m) Ita vel ipsum Gentium Doctorem facti sui,dum in Judicem supremum invehitur injuriaaiapas ad id incitatus, poenituisie legimus AU.i $.' v ' 2. Historiam ipsa in verbis textus propo-nam : Ananias autem PontifexM. imperavit iis

ut os ejus csderent. Tum

narie«He^iK ei:F * uturume ^ ut percutiat te Deus,P Ake,8t tu sedes judicans me fecundum

Mannes wider die Obrigkeit, odesgtg 0zu verhetzen dienen oder Urfacb gti>t n 1}i fi 0 * 1

legern, 8c legern transgrediensjuses^ 1 sjß.

Tütn qui adstabant, dixerunt: pont , uSximo conviciaris ? Dixit autem PaU ...

ud 1

bam, Fratres, Pontificem esse M^'f n od ‘jnit

Tut

S ß'>i"

ptum est enim, Principi Populi 1dices. Hinc idem Paulus, Serv ^ ctU jxi ^ait, non oportet pugnare, ted toi e . c oO'erga omnes, aptum ad docendus 3 jsemalos, cum lenitate erudientem PJ 1 ®* a»

trario animo sunt affecti, expertusquando daturus sit eis Deus re»p p

agnitionem veritatis ejus. notf*’ *

Gonf. Dn. Becman. de Suspect. ^

u)

c.i. th. ti. & 14. . atu s §j

0) Conf. Norderman. de jure Priucip

ReCeffi Imperii, de Anno. i<^ 4 2 ‘ j j u re V41. & Generos. Dn. de RhetZ»

Imperii circa sacra c. 4. tb. 7-