i rum.

De dissensu utriusque

Un fa illa mulier non pertinet ad matrimonium , cumi Ua non fuit nuptiale myflerium.

§, XXII. Et hujus asserti veritatem,Matrimonio consummato intelligenda esse

tristi vr «A. H/T-t+l. z' rnwnm-

homo

329

-risti verba Matth. 19. v.6. quis Deus comjunrs}omo nm separet, agnoscunt Theologi no-■ tri Pariter & JCti, B. Gerhardus Loc. de Cora-.' l, §; /. 168. infin. ex circumstantiis textus id^vincit, praecipue vero exinde, quod ab uni-ate carnis arctissimum illum conjugii nexumr e d«cat Salvator: Atqui vero hunc nexumA desponsatis cessare, extra dubium est. Add.k' Haveman Gamolog. Synopt. Lib. 1. Tit. 1.”°fit.6. & Tit. 13. Posn.i. num.äf. Pariters jCtis Joh. Kitzel in Synopf Matrim. cap.%.

Ut. D. asserit, Sponsalia de praesenti%sterium inter Ecclesiam & Christum nondesignare, nisi consummata, & personae de-hsonsatae conjugalem thorum ingressae.

§. XXI 11 . Ut ergo ad rem accedamusPropius, Sponsalia quibuscunque etiam ver-ris contracta, mutuo dissensu dissolvi posse,jhilli dubitamus, cum nullum aliud vinculumh*c subsit, quam conventionis, quod obii,pndi efficaciam ex sola partium voluntatehabet, ut hinc nihil vetet, quo minus jurisiio renunciare possint. Neque enim huicfacultati, mutua voluntate a sponsalibus di-siedenti, resistit jus naturae, utpate quod qui-dem turpe aestimat, datam fidem fallere: ve-r um hoc eo saltem tendit, ne unus a pacto

Hinc pariter ille peccat, qui cum hac con-suescit : Nam nec spem matrimonii fallerepermiserunt Ethnici etiam JCti, teste Ulpia-no. m L. fi uxor 13. §■ Divus 3. jf ad L. fui. .deadult. sunt enim sponsalia speratte nuptiaeL. 16. C. de Epifcop. audient, sane etiam Ebraeo-rum jure sponsa mi a sponso dimitti posse, da-to repudii libello, nemo est qui negat; vidBrouvver. Cap. 24. nutu. 2. Seiden, uxor.Ebraica Lib. 2. cap. 3. quamdiu ergo hoc fa-ctum non est, sponsa omnino promissi matri-monii fidem servare debet, ac si uxor reveraesset; quamvis si penitus jam consummatomatrimonio furtivos admittat amores, turpi-us omnino agat, cum sic proprie thorum.violet, & hinc hodie etiam graviori supplicioafficiatur. Carpz. Pr. Crim. qu. 56. num.26.

%. XXV. Adducunt quidem porro proillicito desponsatorum dissensu exemplumJosephi, Mariam sibi desponsatam dimitterevolentis , quod propositum ipsius Angelomonitore impeditum, & sic improbatumMatth. 1. v. 20. Verum contextus abundedocet, Josephum ex falsa illicitae impragna-tionis suspicione Mariam dimittere voluisse,quod ne injuriam Mariae inferret, iliaquehoc facto omnium odio ac ludibrio expone-retur, Deus praecavere voluit. Conf. Hoc-tomann. de Spohfiil. Cap. 5. ut taceam, casurahunc nostram ucn tangere controversiam,qui non de unius sponsi dissensu, sed utrius-

Sponsalicio invito altero'discedar, qood si quVdesponsatoron.“ man» ventate ad se 'neutra pars implementum pacti desideret fi- parationem tendente, solliciti .dem, quam remiserunt aperte, fefellisse di-ri non poterunt. Nec resistit Jus Civile obE. 1. C. de Sponsalib. Nec Jus Canonicum,

^Pote quod 1 in nostro C. Praterea 2. X. dehunc disiensunp clare approbat. Derissensu enim utriusque Pontificem illic age-r e, probavit Guttierrez de matrim. c. 24. n. 3.Nec ad Sponsalia de futuro , prout in no-stris Consistoriis ex omnium confeffione ca-piuntur, restringi salva verborum rationepotest.

§. XXIV. Hoc ergo tantum nobis re-movendum ; dissensum illum mutuum non

§. XXVI. Multominus existimandumest, sponsam Jure inter Evangelicos receptopro uxore reputandam esse, & hinc dissolu-tionem sponsaliorum mutuo consensu sequeillicitam esse, quam matrimonii: magna enimetiam hodie utrobique subest differentia, licetverbis de praesenti quam maxime contrahan-tur. Ille enim cönsensus nuptias facit, quieo tendit, ut statim conjuges fiant, & indis-solubile animorum vinculum inter ipsos con-stituatur, ac alter alteri corporis fui jus det& viciffim ab altero accipiat; quod sane insponsalibus de praesenti non intendunt, fcili-

]am supra §. 21. & 22. factum verbis Christi.Matth. 19. ad matrimonium consummatumrestrictis. Verum hoc adhuc restat, quodSponsa jure divino pro uxore reputetur, ad-eo ut in ipsam adulterium committatur, Deut.22. v. 23. seq. Unde & filiarum sponsi jamlum dicuntur generi. Genes. 19. v. 14. quodProbatum supra §. 9. Verum ad hoc re-spondet Gregorius in C. qui desponsatam 12

_ _ vt.ivtuuuu uw cv iwuui Ai V AA JlltWUUUlltij A Vi

efragari divino juri, quod quidem ex parte cet ut statim matrimonium existat, & jus ramn,— * -- *- -- <■ 0 ciprocum in corpus transferatur, sed verba

talia semper futurum aliquod matrimoniumbenedictione sacerdotali adhuc confirman-dum respiciunt, de quo prolixe egit. Cyprm-us de Sponsal. Cap. 5. §. 1.&2. Lauterbach.Tr. de Arrha. se£t. 5. rsc 144. Gerhard. Loc.de Conjug. ß-i'ög. Havemann v Gamolog.Lib. 1 ,Tit.i. Pofit.4. Quamdiu ergo matrimoni-_... _ x um hoc benedictione sacerdotali consumma-ta/’. 21. quafi.2. divinee legis mos est, Spon- tum non est, tarndiu nec effectus veri rnatri-fes appellare conjuges, non quod jam sint monii aderunt, quorsum illa ex unitate car-hxores, sed quod a parentibus uxores fieri nis oriunda indiffolubilitas omnino pertinet,debeant add. Covarruv. de sponsal . P- 1. cap. 1. add. Dn. Brückner Decis. matrimon. cap.i. 72.39.

Vel dicendum omnino est» quamdiu seq • Et hanc diversitatem intra^ iponsalia &^hbsistit vinculum sponsalitium,tamdiuSpon- nuptias agnoscit etiam Carpz . surispr. Eccle-farti adulterii ream este, quod fidem de fu- fiafl Lib. 2. des. 66. «• 14- ßp 1®° vel unicohiro etiam matrimnnin cillar aira-i hoc exemplo evinci potest,non eandem utto-

bique rationem subesse in foro nostro: Mari-tus enim, quamvis viva uxore, cum tribusaliis sponsalia de prsesenti ineat, ut polyga-mus tamen, gladio non punitur, quod fieriT t debe-

etiam matrimonio datam fallat, alteri-Vie copiam corporis faciat. Utut enim tho-Tl violatio proprie de sponsa dici nequeat,?dest tamen violatio fidei, semel datae, quamlQ star adulterii vindicandam censuit Moses.

Vol. Xiv.