3 30 Disput aiio juns canonici

deberet, si haec Sponsalia cum matrimonioconvenirent.

partibus adimere arbitrium discedendi a ^

gationequassita: Exemplum est in re ajt£ ^

arctissima juris jurandi religione prom» ’ ^nec fraus, nec dolus, nec Judiciinec turpitudo quaedam, aliudve, quod “ j C ;jurisjurandi justitiam facere possit,Juramentum etiam in judicio praevia ad v itione de perjurii poenis praestitum,ubi j« r ^ e0Juris divini Nmn.30. 0.3. & vindict® ip* 1 * pßrimminentis,perL.2. C.ficertumpetat. ad P r ® nlJ i-dum id quod promissum,sic adstringitu r > u pela auctoritate humana, sive Imperatoria^,Papali, juramenti nexus remitti possit. iptim si implementum ejus praestationis 4t>a ^impossibilitate non impediatur. Atsio ct „]juramento liberabit ipsum, illius cui j ur ^jf-

, non vincunun i F uuo spontanea remissiossi praestationem reiP r ° ve .

A111 „ v. a hoc ostendi potest, non ex eo im- & fieri nolit, vel rem pro accepta reputa» ^pugnari posse dissensum desponsatorum mu- sit. Deus enim cui juratur, quique sever ^

tuum, quod sponsa cum alio concumbendo, perjurii vindex, nil aliud desiderat,,

H. XXVII. Quibus suppositis, facilinegotio dissolvi possunt argumenta superiusjf. IX. b foq. adducta. Primum enim illud,sponsam vi consensus jam pro uxore haberi,in §. §. praecedent, abunde solutum. Namnon a sola appellatione rei veritas dependet,cum abusive seu ampliati ve saepius scripturamloqui, statumque futurum pro praesenti ac-cipere, variis in hunc finem adductis exemp-lis probaverit Gerhard. Lee. de Conjug. Z. 168.Nec negavimus supra tz.XXIV. vinculum ali-quod subesse, etiam in sponsalibus; Verumvinculum hoc fidei tantum de matrimoniodatae est, non vinculum ipsius matrimonii.Imo ex

adulterii rea dicatur de Jure divino. Nam& idem de jure Romano confirmatur. L. 13.jf. 3. ff. ad L. Jul. de adult. Interim tamenhoc jure mutuo dissensu a sponsalibus discediposse nemo negabit. Hinc quando ex illaL. 13. verum adulterium cum sponsa com-mitti defendefre nituntur, recte respondetCovarruvias de Sponfcdib. P.I. cap . 1. num. 13.quando dicit : Ex rescripto Imperatoris licereSponso coitum alterius cum Sponsa vindicare, per tex-tum in d. jf. Divus , non tamen ex eo, quod ille coi-tus fit Multerinus, sed vel quia injuria atrox Spon-so infertur, propter spem matrimonii, unde Spon-sus non vindicat hanc fornicationem , eo quod fitadulterium, sed ratione atrocis injuria fibi illata,quemadmodum injuriam Sponse illatam vindicare li-cet , ob eandem matrimonii spem, L. Item apud La-beonem jf. Sponsum quoque ff. dejurejur. Quamvishanc Covarruviae opinionem oppugnare sa-tagat Anton. Matthaei ad L.48. ff. T. 3. c. 1.num. 9. Quidquid tamen hujus rei sit, si jurecivili adulterium revera foret concubituscum sponsa, non permissum esset-patri spon-sam alii invito sponso elocare, quod tamenindulget JCtus in L. miles 11. jf. qitcerebatur ff. adL. Jul. de adult.

fraus fiat illi,cui sub hac religione quidp*° t j 0 «sum; nulla vero fraus sit volenti & Pnem rei promisste recusanti. LeffiusL. 2. C.42. Dub.ii. n.57. Laymann.

L.4. tr.^.c.6. &?9» Quod procedit etia^pramentum factum sit per modum voti,na Tom. 2. Disp 4. adii. Decal.pnecept.ps 11 s’w.3. Nulla enim hic Deo fit injuria, qU^ Kmissio ha°c facta präcise in favoremin Deum dirigitur, solum ut testemnis homini facta,& vindicem violata ej uqua alteri adstringitur ; quam fidemviolaverit,sed promissioni ita satisfeceris ^5

sectu juris _oroni prorsus obligatione^ 0 ^!:.

est, & apud Deum & apud homines.Sanderson lr.de obligat, jur am. pmkttffss^ jU'Quod si ergo hocpartibus permissum,fi““ peratam remittere, ex quo juramento tadubio juris divini'obligatio nata, non ^js,quare non idem permittendum sit desp 011 j e jrsibi invicem datam fidem remittere v

tibus.

T\r

VA.

L»-

6 $.

Caterum qua jam di# 3 V’ ei'V C

§• XX

in sponsalibus juramento confirmatis

fe,probandum restat. Provoco autem ^ s\0

quifivit ij.X. de Sponsal. ubi expressa

est, qua censura compellanda mulier ss ll0 v r 0^ r -’jlb .A

§. XXVIII. Secundum argumentum§. IX. oppositum majoris ponderis esse vide-tur; desumptum hoc est a vinculo divini ju-ris, quod in sponsalibus subest, & hinc pce-

nitendi licentiam excludit. Sed velim, osten- c da . Ex fine dubio sequi[U r, -datur Juns divim sana o qua homo maguad i]le 6 cui se nl ? ptllram jlltavit proprio %e-Ädern lponsaliorum, quam alter.ua pa& ho- jurameiltum «mittat, libere diftedfv>-

jurandi religione neglecta nubere ren lJl g ’,jtse nupturaminterposito juramento fi riT! j S b e 'Et respondet Pontifex, quod cura lib^ 3ant esse matrimonia,monenda fit P°^ uS ^gQ

nesti constringatur: quod enim ex spiritu ali-tate matrimonii repetunt, falso nititur fun-damento, uti ostensum jf. XVII. &fiq. & .B.Lutherus Libell.von Ehesachen Tom. VI. Witteb.sol. 257. expresse dicit; Die Eheifi ein weltlichDing. Et quicquid tandem sit de ipso matri-

bit. Et hi ne ob d. Cap . 17.(5’ ob C.2 X-lib. CanonisttE communiter conclud« 0 V os ijtUsalia puberum dissolvi posse mutuo Pconsensu, & alterum alteri.obligatio°^ sl( jo' fi’

'-WiUWUiUj V*. CilUVi UJUi UibVl i. WV/ls)D V

sponsatione natam remittere valere,

_ r ir - - n. - bera voluntate id fiat.Sanchez deSp^rs

momo, falsum omnino est, idem Juns divini ß.« „ r u>r„„ n™n,.;r, a TnmA- ut s :1 se

vinculum subesse in actibus ad matrimoniumpraeparatoriis, quam in ipso matrimonio, vid.supra §. XX.

a voluntate ia nac^ancnez»?^--' ■> 0S.52. n.i.&seq. Bonacina T° m,I se0 S s'e. matrim. qu.i. pimct- \' a

§. XXIX. Patescit hoc eo clarius, siostendamus, non omnem juris divini nexum

CTd1fi m Ulllt/f bltl* yw* Jk • JJVtlbW* - - " Q

jufiit. & jure Lib. 2. Cap. 42. Dijp- l2 ' -ct fi 0 ..

• - 24. . mrsss

sed sd-

sponsalibus admittunt allega« eS p.S*

Tamburin. Tbeol. moral. Lib . 8- * /•

Gutierrez 'Ir. de matrim. cap.non tantum in simplicibus ,