De dissensu utriusqm desponsatorum .

' p l ' Laymann. Theol mord. Lib. 5. tr. 10.|‘ 2, c. a. n. 1. Add. Marci P. 2. Dec, 746.^ dentum enim hoc dirigitur quidem infJ, Un U sed tanquam in testem promissionis• quare remittente homine remittet et-,, tn Deus. Sanchetz d. Difp. 52. n. 6. Et hoc

mittat. Si enim juramentum hac rationenon violatur, quare sponsalia violata dice-rentur, quorum implementum neuter ex,,de-sponsatis desiderat. Caveat tamen sibi 6m-nino alteruter desponsatorum, ne si ipsum

v . , -_ _ promissi poeniteat, alteri tot molestias variis

j 0 ® g sie dicitBonacina Tom. r. oper. d.punSt. artibus creet, quibus ipse quoque ad dissen-c bar *' sponsalia jurata sint prin- sum inducatur; Non enirq illaesa ejus erit

uter in honorem Dei, seu per modum

■> ut accidit, quando quis intuitu pieta-f„ S CUln juramento promisit foeminae pauperi,t , contracturum cum ea matrimonium: Ra-. 0 est, quia ille, in cujus favorem factum estra ®entum, potest cedere juri suo, & jura-.

conscientia, quamvis remissionem promissimatrimonii ab altero impetraverit, quippehanc remissionem plane liberam este deberejam supra dictum. Bonacin. Tum. 1. de matrim.punEt . 10. num. 2. ubi recte subjicit; nonrecte dissolvi sponsalia, quando alter sponsus

JV, - r jwft; * WWW . - 'I --7 -~*~'*'* -I---

ilJe - Um censetur factum sub conditione; si remittit obligationem ex metu sibi incussoab

J n cujus favorem factum est, velit acce-

altero contrahente ad extorquendam remissio-nem. Aliud tamen si ipsa sponsa sibi metumconciperet ob sponsi asperitatem, eaque pro-pter sponsalibus renunciaret, hic enim metusnon incussus est ad extorquendam remissio-nem, conf. Sanchez. de matrini, Lib , 1. Difp,52. num. 3.

§. XXXIII. Quartum argumentum fu*pra H. XII adductum, quod sc. super matri-monio transigere non liceat, non mox infertprohibitam facultatem discedendi a sponsali-bus; de matrimonio enim consummato nonsubsistit transactio ad ejus dissolutionem ten-dens, ne dissolvatur unitas illa carnis, quamperpetuam Deus voluit. Sed si super spon-salibus transigatur, nihil contra Dei institu-tum committitur; nec aliud hic contingit,quam quod sutura connubii infelicitas in tem-pore avertatur. Non quidem diffiteor, au-tores nostros eapropter desponsatis non con-cedere facultatem deferendi juramentum,quod alter nuptias non promiserit, cum hoctendat contra matrimonium, de quo praeterGailium &Mevium quos/. XII. allegavimus,vid. Hillig in Donell. Lib. 24. cap. 17, lit. ff.Carpz .Jurispr. Ecclef. lib. 3. De/.44. n.io. Dn.

& no ii t cedere juri suo; quam senten-hani quoque probat Kitzel Symps. matrim.c fP- 8 .tbes ult. lit.k. Cyprasus de jure Connub.

1 cap. 13. j). 12. Beust. de Sponsal. §. 10.

13. Imo idem hoc extendit Sanchetz52. num. 9. in fm. Ut mutuo consen-, / di (solvi possint sponsalia, licet reciprocojuramento «d consummationem matrimoniif e obligaverint, reciproca enim remissionejuramenti etiam batc obligatio tolleretur;luando itaque alii Dd„ pontificii dicunt, quod6 sponsus juraverit, ie sponsam in uxoremducturum, ad hujus jurisjurandi observatio-Uetn arctari prrecise possit. Seraphin deprivi-kg. jurament. Privil. 138. quod & asseruit pon-fifex in C ex literis 10. X. de Spons, hoc itatemperandum est, nisi altera pars juratam proUjiffionem repetat; Quamvis etiam ipsi jurantiU-anonista» indulgeant discessum a sponsalibus,u probabilis causa accesserit ex qua infelicis'yUnubii augurium capi possit, per d. C. 17.

5 ' d « Sponsd. quod thema prolixe persequiJohann Baptist. Costa. Tr. de satt. scient.

& ignorant, distinet. 40. cent. 2. n. 31. &seqq.

tz. XXXI. Non equidem diffitemur ca-

nonistas adductam hactenus dissentiendi li- „ - ^ , T t> ensl .

centiam ad sponsalia de fututo restringere ^ s i

Kittel Symps Mrm.c. 8. (.ult. Verumqum de sponsal. ß. 2^. Verum & hsc male sponsa-illisde futuro sunt, nobis de prassend esse, l'busappheariputo-.Rat.onememmassertired-jam supra /. V. ea ipso textu c/. a. X ie spml qu , a potestate partiam non est

H. evictum est. Nec poterit inter evanne- sivere matnmomumi, quam rationem et.-

'1'itiam ductumm^el ssirtr s TV^ ^ tio sponsalibus applicari valide nequit, quia

S™ d . U . ct , lüUm ’ rf jUret lel-tmm ducere; separi jure cum nuptiis censeri non pos-sunt: Verissimum itaque est, si maritus foe-minam ut uxorem suam petat, haec vero ssunquam cum ipso matrimonium inivisse ne-get, non posset huic deferri juramentum;& sic admitto sententiam Dd. antea adducto-rum. Sed si fceminam illam non ut uxorem,sed ut sponsam petat, haec vero sponsalianeget, aliae autem probationes deficiant, noavideo quare huic non posset deferri juramen-tum , se desponsatam non esse: Si enim di-xeris, esse hoc contra matrimonium; quaerdan magis promoveatur matrimonium, si hoe

, - -- - 1U1UIJU uucci 7

^adem utrubique fides promissa & obligatiojuramento neglecta utrobique Deum vin-ssicem haberet, nisi spontanea remissione de-sponsatae a nexu juratae fidei liberaretur.

§. XXXII. Tertium argumentum pro^movendo dissensu desponsatorum /. XI.a dductum, quod conjugium Dei foedus fit,ea que propter nefas inde discedere, ex supe-r ioribus pariter facile dissolvitur. Non ne-? a mus matrimonium tale foedus esse, quodhidissoiubile autor ejus O. M. ad mortem us-

voluit. Verum non idem de sponsalihus - .-

S t»,«» hujos mdissotobilisMwis pro- j« — L-

dicendum, ob cessantem juns div m ss jA» nega-

'ationem. Et quamv.s nec hate pacta de fu- «L sses/nsatiouetn. Interitu hoc com-

Vur tamen illa non aliter. quam fi nnus modi ca permissa dolatione jnrts arandi habe-^ilcedat temere, non si uterque fibi fidem re- bit fponfiis, annou nla. si juraudum iit,Vd. XIV.

Tc %

con-