V

%>e Contrariis Styli Cur i a. 461

Cas Va n .

?• () 2 fi , e per mod. violent, in cauf. EccleJ. per eam talis praesumtio non purgetur. Richter.’ - - * ^‘Flamin y - L decif. 15.«. 35. Etfastadicuntur Rescripta, in

Paris, de Resignat, beneßc. üb. deaj. 15.«. 35 . . „

^ ^Uksk ^'^ktariol. i^rS. /oc. Imo volubilis est, quibus saltem titulus insolitus continetur C.l ° r,) in {( Ut a< ^ mutationem novi Papa: & Audi- quam gravi 6 . X. de Crim. Falsi ubi subjicitur,^ de $5 J^ou. in L. cunctos populos. «.53. quod RescriptaPontifieia tam in Bulla, filo &

Ph>pt er ' e rtntt ; Hieron. sse Csevali. diä. loc. Et charta, quam in Itylo inspicienda, ne vera pro

n,

Cacc ' ^ a J ' n ^‘ es rec ip4 varietatem,Sigismund.

%

C;

Judic . lib. i. cap. 3. n. 277.

M,

U H&

falsis, & falsa pro veris admittantur vid.Rebuff.d. art. 2. Cloß. 13.«. 32 .feqq. Si itaque Referi- $ptum contra stylum datum sit, non tenetur Ju-ddxstatim idem Rescriptum exequi, ledsine re-prehensione supersedere & exspectare secun-dam jusiionem potest. Nicol. Everhard. T'opic.o o Legal. Loc. aßyl. Cur. 105.», 1. circa fin. Si en mi

^• er -> auch dessen alter rvolhergebr achter Sty- postea secunda jussio accesserit, constabit inde

ati 0 •" " u - -• ‘•«j '• j - «• *77. Qu® ipsa

*s. Augustissimo nostri Imperii Judicio,Epirensi, saepius contingit, ut appa-rii, ^ m pcr. Spirenf de Anno 155 7. §. die-^bhentuu verba: Dieweil aber in un-}' t \)[d^ ter & er * <: h t > durch vielfältige Veränderung

h; y "~

bevorab in Erlernung der -Process de enixa voluntate Principis; Haec en m secuii-. ett geändert. Quamvis enimCame- da jussio tantum operatur, quantum motus pro-

^yi^iquussempersit observandus Adri- prius Andr. Gail. diä. obsi 35. ». 6. Quae ipsa toßmplm.de quasi, injureContr.Rubr. duplici ratione intelligi possunt; Vei siRescri-Camer.pr. suepius tamen contrario ptum imponat aliquid judici observandum,

» httr>j ervant * a a h eo receditur, & novus fty- quod contra Itylum iit flue Curia’, que in Prin-%;°^uc ! - - -- - - - 1 J

hisj lClt ur, sicuti hoc partim praefata Re- ceps, uti antea dictum, tacite mutare non pne-i ncll.' Ver ^ a J partim quotidianaexperi- sumitur; cum uti particulares locorum coniae*

tudines , ita & stylum particularem ignorareCuriae mutari potest per Prin- praesumatur, vel si rescriptum sit contra stylum,

^ ’Vij lllc enim uti Legempriorem abroga- in Curia Principis adhiberi solitum,de quo Tex-uti consuetudinem hactenus re- rus C. quam gravi X. de Reßript. utroque casu°lere concestiim; ita, quod stylum enim idem erit effectus.

{3 ^Utare possit, nuda ratione negaripo- Carterum an & alius inferior Judex faculta- 15h^fl^etiim omnes judiciorum, & Tribu- tem mutandi stylum habeat, dubitaturi 1 Non

5l, di t Q ! nat iones spectant, quibus novapro- posse hunc stylum mutare sine magna causa di

J Op;tescripta, quas Judex loco styliobservare necessum habet. Verum

Et tamen mu-

ci t Rebussus dici. G laß. 13. » 50.rationem judicum mutationem styli ordinarien ° n habet,side expressa mente Prin- subsequi, testantur plerique, Rebuff. d. loc. Hie*^uod stylum Curiae mutare velit, ron. de Caevall. decognk. per mod. violent, q, 62.shj^ii^Ofas haec pro lege servanda L. t.jf. ». 64. Breviter vero ita dicendum putamus.

V ^ C f? rinci P- Unde & si Princeps contra Quaecunq; facultas judici iu introducendo stylo

nlß 13E rescribat,expresse inserta Claulu- Curiae concessa, ea & in immutando & abrogan«Rescriptum validum erit, do; htecenim naturali quodam vinculo sibi con-GL^tf c Qhoc passu derogare stylo volue- nexa sunt. L. nihil tam naturale 35./. d. R.J. Cir-tet ’Pstr. Rebuff. de Consuet, artic. 2. ca introductionem vero , quid possit judex , idN^ci^' Clausula enim, non obßante, hu- capit. 2. expositum; scilicet, quodper Actus, 4ut tollat omnes omnium loco- judice gestos, stylus induci possit: Ergo per A»f a r, tll( ^ines, omniaque statuta in con- ctüs in contrarium gestos,&ab illis judicii mem*

V v >s Gail. lib. 1. obf. xg. n. 2. Ergo ea- bris parili usu comprobatos, derogare stylo ,

v^ llIn Curia: tollendum se quoque vel eundem imutare poterit. Quanquam hi a-

1%

mest.

c «i

Magis dubitari poterat; an si vo-' r i tl, ‘hiloi' 0 ^ anC ^^ % l ° non expresserit Prin-kamen contra stylum relcri-^[^t^.^yhisnuueturj' Et hic verior vi-,i . la ’ stylum ita non mutari. Nonrescribentisam vero dein-

N,?

^ uvuim uanon in

Q „ Potestate Principisf/dde voluntate. Jai

L ria//-riK#»nfic

ntate rescribentis certi esse de-

ctus contrarii saepius ex imprudentia judicurnproficiscantur,uti conqueritur Rebuss.d./.«. 5 1,Haec de mutatione styli dicta sufficiant, ubi 13tamen ex abundanti & ob vicinitatem materiaedemutatione Ordinationumjudiciarianimuni-cum saltem subjtjmgere lubet.Certum est,quem-vis Principexn Imperii ob stiperioritatem terri-torialem facultatem habere, cursum justitiae insuo territorio pro lubitu dirigendi t Uti enim

T) p v * v wi. ii WxiW UV- AUU IU.HLVUU lUUUtl unigwl\U . VU viiJUU

^ a oriptxun eousque non extendi- Jus erigendi Dicasteria ipsis competit, Nicol0 - mandatum 3 g. X. de Refcript. Myler. de Jure Princip, hnper. cap. 42. n. 1 .feqq<

-

'?l quod stylo contrarietur Ita quoque jus ordinem judiciarium illis prae»

%\^ c °lii^ Clte v °lnntas Principis derogan- scribendi competat necessum eit; Quod experi»^P°sTe videatur, attamen & hic entia omnium Imperii provinciarum abunde^ a “ e ^ ) stregula, quod multa ex- probat, adeo, ut confirmatio Imperatoris "

hic

V'

S> t;

1 jf-ilfo ssdptss ll0ri expressa non noceant. Nam praecise necessitatis non sit. Sed quid si prin-hJ ^ena^^iuid expressum non est, pro ' ^ ^ '' ' " ^

lib. i. observ. 3? . n. 3.asiyi "ociores; quod rescripta ob-jjj'tt ^ n o n j um Curiae, praesumantur subre-

VciS llt ,' p£> ', C - ex P ane - *- ^H>i Do-

^ ^ ac °k- Menoch. deprasumt.

. kF si-. «

f ' 5 " P Ttt f umt - 20. «. 2 1,rnotu psoprio > cum

ceps aliquis OrdinationenoProcessus coriicripl" 2 ’rit & confirmationem Imperatoris desuper im-petraverit, an postea citra consensum Impes 4 -toris eandem Ordinationem immutare possit,A

novam induceres Sic E. G. Ordinatio Judiciariain Pomerania aBarnimo & aliis Pomeran. Du-cibus Anno 1566. edita, confirmationem Impe-rat. Maximiliani II. prsemiffam habet de AnnoU mm z r;68.