Band 
[Volumina I et II.]
Seite
502
JPEG-Download
 

fvr

2dISfi litAt t fiCfiCm Udp. 11 m

47 judicio prolata. Verum cum nihil magis ho*minibus debeatur , quam ut ultimae volunta-tis liber sit stylus i & licitum quod iterum nonredit arbitrium, juxtaL. i. C.deS. S. Etclefi nonadeo rigorose exactum judicium in testatore ex-igere voluerunt jura. Unde & minorenrti, seuilli, qui nuper excessit annum aetatis 14. testan-di licentiam concesierunt. §. 1./. qu.ib.nan efiperm.

48 te fi. fac. Licet enim hi ob defectum judicii per-fecti nullum actum inter vivos valide gererepossint. Attamen testamenti factio tanquamadmodum favorabilis ipsis indulta, adeo ut sub-sistat testamentum, etiamsi fine Curatoris con-sensu conditum fuerit. L. Aurelius . 20. §. i.jf.de liberat, legat. 1 . 4. C. qui tafiament.fac . pojf. Petr.Heig. ad §. t. Infi. quib . non efi permijs. fac. n. 5»

49 Unde concludunt Dd. quod ad id ut quis prop-ter rationis & judicii defectum intestabilis di-catur, non sufficiat probari , quod simplicis, im-becillioris & crassioris fuerit mentis, vel intel-lectus, ac quod non ita omnia perceperit, pro-

ut alii acuti & perspicaces solent, sed opoct®*at doceri, quod prorsus caruerit intellectu.'judicio & ratione. Cafp. Manz. deießatnelit. v*- ^&inval. Tit. 2. Qmfi. unum. 19. 74. Qi 1 *sententiam quoque amplectitur Dauth. de Test 4 'ment. n. 220. quando dicit: Quosdam non otfni mente carere, sed eam non integram ciovre , & sic este grossi , simplicis , hebetiori 5 ^que stupidi ingenii; ita ut neque communi* 110do prudentes neque omnino mente capti si sl ^sed, medium quodammodo locum occupent,hos fatuos magno Doctorum Consensu ad testamenti factionem admitti. Conf. Mevin 5 ^jus Lubecenf. P. .2. Tit. i. Artic. i. num. 19- fquez. de Saccejs. progrejf. lib. 2.§. 17. k. ito.cedere tamen & hic debet arbitrium Jud[ cl Van quis magis mente .captus, qriam fatuus fit,inde testamenti validitas dijudicanda, id vesexinde- patet , rusticis ob simplicitatem > \/communiter prcediti, testamenti factionem ®negari non posse.

CAPUT II.

Z>£

PERSONIS JURE RUSTICORUM TESTARI

VALENTIBUS.

MM Ut IU

Onnexio capitis, n. t.

Rujlicis hocprivilegiunt concessum. n. 2.

Sed tuncfi(i.) ruri vel inpago tefientur. n. 3 .feq.Confirmatur hoc ex Constitutione Aiaximiliani, it.

■ 4 ‘ ^ . .Vocabulum Garo in dicta Conßitutione unde derive-tur. n. 6.feq.

(2.) Si defeftus teflium adfit.n. 9.

Quidfirufticus in civitate tefiamentum condete Ve-lit ? n. 1 o.

Privilegium hocpersona & loco conjtinciim concejfum.

n. ii. 1

Rusticitas an in civitate excuset ? n. 12An in suburbio habitantes jure rußkorufliteßari pos-sint? ». 14 .

Rationes pro affirmativa, n, 15 .feq.

Deciditur negative. ».18.

Ratio subjicitur.n. 19.feq.

Aiinorennes & alii simplices an jure rußicorum te-flari posfint t n. 21.

Quid in nobilibus ruri degentibus? n. 22. 23,Affirnmivasententia adducitur, n. 24.

Diflinfiioproponitur.n. 25. *

Attendendum an Nobilis maximam partem rurihabt-tetln.26.seq.

|Ostquam Testamenti rustici naturam pri*ori capite delibavi, jam ad personas, qui-bus singularis illa testandi licentia indui*’2 ta, me confero. Apparet vero ex textu. L. ult.C. de Teflament. quod rusticis hoc privilegiumindulferit Justinianus, subjuncta ratione, quodhorum simplicitati & imperitis succurrendumexistimaverit, cum ipsis possibile non sit tan-. tam legum subtilitatem custodire. N011 ra-i men simpliciter rusticis id concessum, sed tuncsi ruri vel in pago testamentum condere velint t

Civis ruri in morbum incidens , an jure rufiicor 0flaripoffit? n. 2%,feq.

Sententia affirmativa, n. 3Ö.

Temperamentum subjicitur, ».z t. 0.

Objectio proponitur ex defectu teflium defuWpM'

. .M

An in casu neceffitatis tefiamentum pauciores *vadmittat? n. 34 .

Exemplum in incarcerato a Tyranno. n- 35. . ^

Et in peregrinante , qui in via in morbum incidd'

, 3^-37- ... sjt

Extensio t efi amenti rufiici ad alias personas tk» , J- fieri debet. >1.3$. , r j/.

Resolvitur exceptio de extensioni testamenti wm»• 39 - feq*.

Respondetur ad Novell. Leonis, n. 41 -feq- ^

Tempore neceffitatis regulariter teflium nUm erl<Jremittitur, n, 43. •

Quod probatu/', n. qq.fcqq.

An rufiici , qui proprii hominesfunt, 1dereposfint?n.q.%seq.

Rationes pro negativa.t1.q9. feq.

Decifio affirmativa, n. 51. J^s

Refiriäa efi in propriis hominibus testandi j 4n. 52.

Dicit enim Imp, in d. l.fin. qüod iri. & Castris, ubi legeS manifeste sunt ,surrt viget scientia, omnia qUte in librisj/^ -||is& Cod. habentur, observari debeant. jj 0 ifli'

vero locis, in quibus raro inveniunturnes literati, per präsentem Legem ru ^ *

quid concellum esse. Ad pagum ergo j^jcU 5Imper. & non ad quemvis locum, u0 V, aX jir>i' *condit testamentum, Et ita quoque ^lianus Imper. in Ördin. Notar, de AnnoIj-^fiefl*hnc, von Testamenten • §. und, sotten dti

teer