i

De Origine & Progrtfs, Jur, Sax. in Siles a.

5S

|j*. ^

fjj^'ddg ? llr ^° II. imo nee de Henrico III. mum circa Ann. 1292. eonf. Dubrav Hiß. Bob,12 ^3' excipias cujus & Schi- /. ig.Cromer.Hist. Pol./.3. c. 66. ipsaveroPo-|j, l,S P r j V ij' c * s -9«. 4. meminit,) hactenus vi- Ionia jam sub Boleslao Pudico adeoque anno(is Ss 'egium, aut alias constitutiones, ex circiter 1226.. Saxonica Jura agnoverat ; Per-0 tej ris ntr ^ u &i° seu confirmatio Sax.Ju- inde igitur erit, sive Silesiorum sive Polono-^°liiti s j e - fis clare probari possit. Prae- rum jura coluisse dicas Principes istos , ante-sis qua? jam jam diximus, tau- quam Bohemia? se submitterent, utrobique e 7'^iter ’ ^ nt entiam illam, qua hactenus u- nim non poteris non concedere , illos quoqueHm, o eC ^ tUrne ^> Henricum III.Ducem Jure Sax. usos suisse, quia & Silesii & PoloniS'^^tod 260 * J ura Magdeburgica in suo illud jamjam receperant.

Pot'’ 111 «on » sia quoque nostram facie- §. 8> A Seculo igitur potissimum XIII. in Si«^ la S 5S prims introductionis quam lesia pariter ac Polonia, Magdeburgensium Jural ° r * s confirmationis gloriam ei- insignem autoritatem acquirebant, adeo ut &l?ttn. r 5s Laudatissimi hujus Principis, appellationes ex utraque Provincia Magdebur-

Hjq. i*tn i^^ enr * cos IV. V, ad Vltum usque gum mirterentstr , donec tandem Seculo XIV - .,H{ ' e , r atjt ß j*? atu Vratislaviensi, cujus Do- Casimirus Udus Polonorum Rex provocatio-hr^Oti ^osiira Sax. jura vel confirmatio- nes ad Saxonica fora hucusque conluetas, quo-!

p r j v d etiam concessione novorum'is)! ^ Hpp e ^’ 0rum corroborasse, dubioca-'u U . m V. cognomine Crassum Vra-ttuw'dtfi./« ^ r * v ilegia sua confirmasse testis

Nw?«>

ad Poloniam penitus tolleret, constitutain Urbe Cracoviensi An. 1356. solenni Tri-bunali, a quo Polonis a;que ac Germanis Teu-tonico Jure utentibus, & interpretationes &

. ,- c. 26. p. 86, nihil vero eo- sententia? decisorste petenda; erant. Qua de

i^^tti Henri ci IV. antecessoris fui re vide ipsum Casimiri Privilegium apud GoFvel inde probabile est, qüod dastum , qui Collectioni LL. Imperialium, il-;P S > etsi aliis turbis saepissime in- jud praemisit. In causas hu jus rei si inquirere

'® s Icij, er * t » tamen subditos sibi Vratisla- vellemus, non negabimus, Casimirum ad con-tos tr anquille uno verbo felicissime stitutionem hujus Tribunalis ideo commotumV '^on' anta Vero incrementa sub Henri- suisse, ne dum e longinquo adeo stepernagnis,sum l< r J ura i° Vratislaviensi inprimis cum impensis decisiones causarum accerfend®!<^< lerint> nem ‘ nern Ictere potest, erant, Civium suorum bona fortunaeque mi-.

^ <• • •■- nuerentur ; inierim tamen nec haec forte ul».

tima subfuit ratio Politica, ut solenni quodamexemplo monstrare posset, Polonos non magis

!■ ^pnrni hujus Principis auspiciis

solennster in dicto Ducatu abro-

kl' 8i

"ili

’Us

^ " a Pa^^ Uos Milesiae Ducatus spectes, Germanorum jura, quam jurisdictionem haust^ cena ^si^oid affirmare, tolerare posse, quam ex longo adeo temporeD e ^.oticos paffim hac de re sit silen- Judicia Saxonica in illos habuisse videri pote-t( i(,^etn 0 ^oensi neutiquam dubitamus, rat. Facit huc inprimis locus ex Leuberi Tr.S s > Sa x Um Vra si slav >ensi Ducatu tempo- deStap.Sax. n. 7x6. ubi expresse aster it, ideo»V .^Iq *[ Ura mtroducta fuerint, cum Rege Cafimiro provocationes ad judicia Saxo-II. sive Pius, sed & ex sub- nica inhibitas fuisse, ne forsitan Magdebur-.ra tislavia? Ducibus plures alii genfes Jurisdictionem quandam contentiosamK Ce ”^ em Ducatum sub sua potesta- in Polonorum litigia sibi arrogarent. Imo niliLiem forte de Glogoviensi di- solennis illa transactio, qua Casimirus Annoc ( 'V V men 1270. per Conradum III, 1339. omne suum in Silesia Jus Johanni Lu-ll)Q rih u Vlen ^ ern abrogatis pristinis pere- cenburgicoBohemorum Regi cedebat, obstaret»iV ^ v idr. S si u ' c Jura Saxonica restituta pr^sumi forte posset, boc ipsum Tribunal oc-S h n:TA CQnGbus Dux eorum Boleslaus " ’ ' ' '

kW?* 1 ’ 1 ’ 1 ! e , exern pst>m Henrici III. Vratis

casionem quandam prtebere debuisse , ut SilesiiBohemicae Clientelae licet subjecti, eo faciliustamen adhuc a Polonorum partibus starent, aut

>

•fi*

%

^ confirmavit, testante Luca

p. 1437- cumque nuper ad- plane pristinos Dominos meditarentur, si vi-^ m * cus meus aestumatiffimus derent, tantam Teutonicae genti libertatem &er *tdita de Feudis Ducatuum licentiam per plenissimum jurium suorum ex-fi 0 J^roviensis Dissertatione plu- ercltium in ipsa Polonia indulgeri. Veras in-^erst Ducat »s huc facientia praeoc- terim hujus Transactionis caufasapartePolo-L eo remittimus. De fu- norumvid. apudDn. Schumfleifch. in Lemmat,l• ’^sch • UCat ^ US puta Oppoliensi,Ra- Hiß . Silpert. §. 23- p- t2.

j ltle nsi&c. res admodumobscu- §. 9. Sed ut ad Silesiam redeamus, salva?

jp»? Ipja Sav* a ^ len etsi adeo aperte non pa- huic nihilominus manebant ad ipsos Saxonum

C

5a xoniea ibidem solenniter intro-‘sihilominus verum est, usumKa ^ ibi aeque ac aliis in Silefise

Nkw^UlI - j nva luiffe. Nec enim obstat,siVb Vlii' superioris Sstesiae Principes See,ßuhemiese sese {abjecerint,

Scabinatus provocationes, Jurisque ipsius Sa-xonici tanta jam ibi erat autoritas, quanta olimadhuc nunquam fuerat. Quandoquidem cumSilesia a Polonis posthabita , variisque indeimmixta turbis» tandem sub Henrico VI. Du-

'5 f q -*n Ca — . .. ceSilesite Anno 1327. SceptroBvhewico se sub-

J^ura, quam Saxonica, jecisset, vid. Henel. Bresl. (. 5 p- 4°- statim\ 6rint ' ^Pximis cum & hodie* quoque hujus Ipsius Principis jussu PolonicI

'W^ri 3 e . x Legibus Bohemicis ibi- mores ex terris, quarum Dominus erat, solen«Ity I>t. Scilicet hic ni Edicto migrare jubebantur ; id quod ex

"l/s, transitus accidebat de- Privilegio Vratislaviensibus dato fatis patet,

V///. Hat!. S 2 Cujus