IDe Traditionis Indole «

J<" W

P otc ^ acem » emni obligatio-C'^onernk at0 ' Gnde consequens est,ipsio°norum ex pacto utique esse de-

5, Q

ti 0 ^cita t g Ulls * n magna hominum primorum0’ ^4 k^ Uarn non ^"°^ urn ex historia crea-

1 lt .

k ;> Oajjjj * l 5 omnem proprietatem exulasselln Co mmunia & indivisa omnibus,\ • a. 01 Cu nctis fuisse patrimonium, ne-

1*0 'bagn, atllrn durare non potuisse , si^ > a ^ a dam simplicitate perstitissent.

* vixissent inter fein mutua qua-

>v lcj ; p 0 Car itate , exemplo quorundam A-

Hj, f t itHof U1 ° ruin > Essenorum &Christiano-a rte lrtl P r °bat, verum postquam ani-

i!lc Vol Var * as applicuerint, succedente

Vnl t j.

.Jij 6 , p ec U P tat is, & generosiori vitio, am-i'i£a °- ra ’ tetras, in gentes primum,coepisse dividi , atque ita a

?SC- Iias -~r-~ —

^|1 discessum , non animi actu

o quodam, aut expresso, ut per

K ' tacito , ut per occupationem.

Sis,-• e pti USe ^Grotius circa ea,quae de sim-C*. v „ ttl0r nm hominum statuit,a Theolo-

. y er 0

sis

N

H

sequestratis opinio Grotii de. ^»P^majva recte se habet, & a Pu--> Jsj-p' ® G. Uh. 4. cap, 4. optime est de-\ j' diisgj,. 1 1Uod obscuriora videntur, quse 'accepisse hominem ex concesii-^ a siuidem jus in res, fedintcrmi-ii)5 5 dp ro ^ ra le, indifferens, neque restri-^ l0 Prictatem au t communionem. Sanefy, ^iosL ^ u ® s itur, consideratur in relatio*’O'ab ^^ingz , illud igitur tale sit opor-\j ^'tr^ u ejusdem rei aut excludat alios,j\ 1)66 prn - contradictionem involvit jus,Sw ^?<* c ^ 1Urn nobis nec commune fit cumSii)' 1 ^ e di!*a stnod a pacto hominum illud

c Qtij^ as .’ cum & ante pactum jus in resMlj.. est. 'sierit, quod quale sit, in quae-\V 1 tamen, ut ex antecedentibusjS, ^ r et . a sententia Pufendorfii, initio\s ^ negativam fuisse communio-

SAti Co .ominum vero dependisse, qua-Hij tlr)Ua re, & num ad proprietatem> qu n ^ eiTI Positivam discedere mallent,tla tu r i.* 11 ca doctrina desideres. EtV en ?! ls ra tio, nullam oriri potuisse

Eteoj* 1

!V° l A CU . m omnes homines aequales

k V' proprietatem

p 1 ] Ovinum Numen , neque deAl;. 11 ) , Us positiva lege quippiampra-«M Coi^'"Or, quod natura jus in resq £ e , tat omnibus, lege socialitatis.liKf^eqi a siod est, quam communio,?rite rn u ' ble injecta, ut alterum re, quamk!’ di, ls? eq u _ UlT ^ a PP r ehe n dit > quiete fruipa-1 ^>! ^ JUs sentimus cum Hobbesio,

Jtis 0 Oomisioz in omnia prima specieCHik^Us ; 1ne e t°to terrarum orbe elimi-\ lt?t 5 q 2 r esistendi concesso. Quodsitur-k 3 itione obligatio alterum inv id ai1C ^ cum com munione consi-tem 2atea > tjuae de communione\n P.Cfata disserit Excell. Thoma-

ail‘I'.** 9 -§. 77 •/*«• 9 ucm bl 'o-

2!'Sarnus.H-Xf. K*

I7I

§. 8. Non ignoro quidem , multos JCiosegregios, & inter hos Zieglerum ad Grot> loc.ali, contrariae opinioni addictos esse , motosverbo divino ad Protoplastos : subjicite vobisterram , & dominamini super bestias. Ad quamtamen objectionem reponitur, primo, histori-am creationis lumini naturae plane incognitamesse, non posse autem jus Naturae, utpote exasserto Pauli gentibus non ignoratum, super-strui principiis per omnia ignotis. Deindeverba allegata facultatem hominis in relationead bestias notant, nequaquam in respectu ada-lios homines. Nam & tum solus erat A da-mus , & creatae Evae idem jus in res aequalitercompetiisse etiam dissentientibus puto in con-fesso esse. Et amor mutuus, qui in statu eoperfectissimo longe ante alios quoscunque asse-ctus erat, (simodo ullum sensum aliorum affe-ctuum postmodo habituri erant homines in in-tegritate persistentes, ) proprietatem omnemexcludebat penitus. Infimus amicitias gradusplacendi studio terminatur, medius beneficen-tia, summus amor communionem rerum &a-ctionum omnium infert. Exc. Thomas. Introd.ad Doär. mor. c. 6 . per tot, Inde est, q jao d JCtisRomanis matrimonium perfectior & natur«convenientior, quam erster«, societas dici-tur divini & humani juris communicatio, qusequidem, quod obiter dictum sit, definitio ac-curatior est generali illa Peripateticorum de-scriptione, quae solam sobolis procreationempro fine primario venditat.

§. 9. Durare utique communionem potuisseGrodus contendit, si perstitissent L vixissent in-ter se homines in mutua quadam eximia cari-tate. Verum hoc ipsum est damnum illud ir-reparabile, quod per lapsum nobis contigit;coelestis spiritus, amor Dei, & quiexhoc re-sultaret & ad eüm componeretur, amor socio-rum in cordibus nostris extinctus atque suffo-catus , adeo, ut vix scintilla nobis supersit.Quo in statu si quis communionem negadvaradari posse diceret, id mihi dicere videretur,perfectionem semel amissam ab omnibus omni-no hominibus recuperari posse. Exempla po-sitivae communionis in quibusdam Americae po-pulis talia sunt, qua: roborem Christianis inji-ciant. Qui quidem dum barbarorum convi-cio notati contemtim habentur, nobis ipsis vir-tute sua barbaros mores exprobrant. Scilicethoc illud est generosius vitium in nobis, am-bitio, cui barbaries est, quicquid secundumnaturam & a luxu atque tyrannide longiusabest.

§. xo. Itaqucprffivalentibus pravis affectibus,libidine , ambitione, avaritia, non poterat sal-va pace generis humani conservari negativacommunio, sed eadem «qualitatisratio, qua:communionem intulerat, svadebat, ut agrislimites ponerentur , & suas sibi res quisqueseor sini habere inciperet, quod Inter tanta ho-minum vitia nec in labore nec in consumtionefructuum aequalitas poster ulterius observari.Neque tamen ipso jure introducta proprietasest; fcd ut litibus vitandis a communione di-scederent primi homines, pacto opus erat, utquod cuique per divisionem assignatum effet,id proprium haberet, neque ullam in usu ejusmolestiam vel turbationem ab alio pateretur.

Y a Ita