222
F»
defensent. & interloc. cum vero interea temporissanctio Electoralis publicaretur, S. W. super-vacaneum existimabat, super hac causa ampliusdisceptare, utpote qua; nova Constitutione tan-quam Lege publica jam decisa esset. C. M. vero
'ifputdtio XI ß.
. e* 1 ”
bit ad illa, qutein judicio jam pende»^motu propriosquod tamen in nostiO esnon erat, nam desideraveranthocarr^r^fii'
tus Provinciales) Constitutio nova elT1 .
Felin. in c. fin. verf modo adverte . -A*
_j _; nSwr.
hanc non ad se, sed ad casus suturos pertinere quod rationem habet evidenretn , j^u 1n»o-»>rf»Kar Hirw* cnnfrnvprrphflflir. nnnfpnns Contestationem in judicio quast eoli .
s
r regerebat. Hinc controvertebatur, quatenushaec nova Constitutio in praeteritum trahi posset?
Licet, 3. §. 11. ff.de Pecul. ergo&sup e ^j
ur«
fu-
mant, tunc legem novam utui , jipnon debere extendi ad actus pr$teri (3 st
giU-
riret communem observantiam i sl C r„W
5 -
3 Quamvis autem C.M. graviter obstaret, Con- recepto simul quasi contraxeruntstitutionem hanc revera novam non esse, sed velle, quicquid secundum htcc J ur ]j e gasif,°tantum repetitivam seu declarativam juris ve- fuerit. Unde nec statuta correcta fl[ u:teris, id tantum inculcans, quod juri veteri in L. sunt ad decisionem causarum, st uS
fin. C. Qui bon. ced. poff. jam tum conforme est; per facto prsterito, Bartol- in L- 1 \ ' ^ ol>f.
4 tali vero casu L. nova etiam ad praeterita seu li- Et quia C. M. provocabat ad contm ^ £ <i
tes pendentes trahitur, Zces. Comment, ff. de LL. vantiam juri communi contrariam (
n. 34. Jason. ad tit. de C. LL. n.11. Farinae. Frag- mant, tunc legem novam utut dec si r e P
5 ment. Crimin. Part. 2. Lit. L. n. 51 • © seqq. Imo& alias L. nova generaliter' seu simpliciter lo-quens, limitationem recipit ex jure veteri, & siceatenus nihil innovasse censetur. Alphons.Villa-gur. 7 r. de extensione Legum Rubric. An gesta con-tra , velprater formam juris &c.n. 177./». 1 82.
6 His tamen non obstantibus , cum nova illaConstitutio Electoralis plane nullam faciat men- fuetud.artic. z.gloff. 15 ».23. ltaU ^ ndonem casuum praeteritorum, sed saltem futu-rorum, certi juris est, Legem ad praeterita nonpertinere, nisi.de his in specie caverit, L. 7. C. deLL. C.2.& ult. X. de Constitut. Sebast. Medie, deLL. Part. 4. quaft. 3 5. Barbos, ad C. 2. n. 2-X. de
7 Constitut. ut idem quoque in Statuto novo obti-neat Bartol. in L. omnes populi, n. 4-3. ff. delnflitLSJur. Aldaran. Mascard. Tr. de Interpretat. Statu-
| tor. conci. 13. Imo utut Legislator ad praeteritaextensam velit legem, non tamen hoc pertine-
G 1 oss in C. 1. de Postulat.Pralat, in 1dic. de LL. & Statut. P. 4. quast. 3 5 • n ' ' e pi"nam observantia continua,si ab allege 11 .^7^ta sit, vim legis habet, Finckelthaus J ^Rebuff. ad Conflit. Regn.
n. 1
+.&IVJJ. *■ j " --inpi v ni'
tium nullitatis ab hac observanti ^ i
-- l/ol
ando recedere non postit. Pruckman°_ pi(ffil. i o. «.47. U Confli. 38.». 9. Guid- jß 0 >'
ß
292. n.
Christ, lib. i.tit.14. n. 107
Hinc pronunciatum, quod u -& n0 [)|,
rovi^oifd
4 7 - & Conju. 3 ». n. 9. ,
2. Camill. Borest, in fumnin
n. 107. c0>"
ss
illa n<» v ®
tutio ad hanc litem pendentem p
tineat, sed si C. M. continuam p ru ''' p o'’jj1—;-».;,m docere
observantiam legi contrariam — ^
ipsum contra priorem sententiali aU
XV.
De debitore moto concursu creditorum administrationem bonorust 1tentionis adhuc praetendente.
S Ü M M R I
Rationes decidendi, n. 5 -feq^'
e*J
illl e
ff
r^Afu
n»
us. n. 1.
'Quaftio. n. 2.
Rationes dubitandi, n. 3.4.
Decisio, n. xo.
ex officio facere renetur. Gail- hqui Curator ad inventarium eo"pzov. lib. 2. resp. 74.». 11. ut& - 0I C'vaP 1 '-in omnium utilitatem dirig en tC c'\^ e .ßMWesenb. Confil. ioS.w.i i°- nt> n P . (1 v jti S
i OEmpronius, qui cum beneficio inventarii Pa- vel Commodo sit , curator bom s ^
O tris haeres factus, creditores suos edicto ju- ff-de Curator, bon- quod qudicis ad concursum convocarat, cum bona ^paterna solvendo a:ri alieno non sufficere ani-madverteret ; admhiistrationem tamen bono-rum pendente concursu creditoribus cedere no-lebat, sub hoc praetextu, quod ob illata materna weienu. uonju. ios.w.i iu* " "inVipse jure retentionis gaudeat, & sic hoc respectu nius, utut se pro creditore £on ci- epro creditore in hoc concursu reputandus sit. administrationem vindicare, ]„ Qo^.ßfL Quaerebatur, an audiendus, an non potius cura-tor bonis dandus fit ?
3 Equidem jus retentionis filio ratione dotismaternae competere eo minus negari poterat,
cum & ipsum jus hypothecae & praelationis ad creditorum. Mev.Part. 3 . ^,..
4 filium devolvatur §. 29. Institut, de Aäionib. Jure tantum operatur jus retentm<s^ or jt,uS ^
autem retentionis nemo sineprsecedente causae tis cautum sit, non vero ^ f
cognitione destituendus. Mev.part. 1. decif. 242. non sit, sibi fatis per admm*
Verum cum moto concursu omnium credito- ris prospiciendi. Mev.E^t -4 - 0 qiH ^
administrationem vindicare,conlensu opushabebit. Brunn-
tor. c. 1 .§.<). Nec ipsum adjuv as c of jCtI
re retentionis gaudeat; quia hoe^ e x ^transfert jus administrationi s ' - b° AI*
Hinc decisum fuit,
" efl lP !,ß
rumpar reddatur conditio, ita ut unus prae alte- jtuuc uecuuin ruu, -- „
ro praecipuum quid praetendere nequeat. Mev. rante concursu permisso 111 e f ’ tain ei ‘ ct is 9 ' ,--------- - ’ ' ' rsistatUP su lLr^i/
crea 11
Part.2.Decis.34j. V Part. 5. Decif. 125. Pet. Fran-cisc. deTonduti Sanleger. Tr.de pr avent ion. part.6 i.C. 10.». 1 6.§.Sedquid. & hinc ne cuiquam excreditoribus administratio bonorum vel damno
jure retentionis per
re non posse, quominus a , oS _bonorum constituatur, 9 u, s jyscip 13
ff
nem
HUUUUUUUWfU «* 1 i r g
ad finem usque concu»
C
s
s
hi