226
Disputat.
suum beneplacitum ; Quo ipso arbitrium primo-genito relictum videtur, quantum pro pieta-7 te sua & beneplacito praestare velit. Deindehoc pro ipso militabat, quodjampacto paren-tum certa quantitas apennagii constituta esset,quae pacta sine dubio omnes successores strin-$ gunt Arg.L. 13. C. De conti ah. stipul. Sicut &non pauci Dd. 'in illa sunt sententia , apenna-gium, non in feudorum corpore, sed in pecu-nia constitui debere, Reusner. Lib. 1. Decif. 5.§«.26. V feqq- Boerius. Decif 204.». 4. Dispo-sitioni vero paternae reponebat, hanc finem in-troductae primogeniturae intervertere, qui hicerat, ne principatus ipse divideretur, Cravetta.
10 Cons. 895.».9. Gail. Lib. 2. Obf 153. ». 3. imoaucto Domanio non posse appennagium augeri,jam olim defendit Lothmann Vol. 4. Confil. 3.«.323 .&feq.
11 E contrario filius ultragenitus pro se allega-bat ; non esse hic casum de Electoratu , sedalio Principatu , in quo antea nulla obtinuitprimogenitus a, hinc /ibi potius jus ad supplen-dam legitimam deberi, quam ultragenitisEle-ctorum. Vid. Myler. adRiimelin-P^tr. 3 .Dis.
12 j.r/j. i2. Deinde nec Auream Bullamsibicon-tradicere ostendebat, quia*/, c. 2 y. infin. perspi-cue additur, -quod secundum patrimonii facultatesprimogenitus ultragenitis succurrere debeat,hinc justum esse, ut auctis provinciis, augeaturetiam apennagium. Springinsfeld.*/./, c. iz.n.
IZ 33. U feqq- Arbitrium enim primogeniti itaregulandum est , ut in assignando apennagiofratrum postgenitorum dignitas & reputatioConfervetur. Modest. Pistor. Part. 3. Quast. 122.
14«. 25. Betsius dePaä.Famil.lüustr.p.qi. Ex ea-dem ratione, si diminuantur provincia; injuriabellorum, vel aliter, sine culpa primogeniti,se diminutionem apennagii aequo animo ferre
15 debere. Limn. ad A.B.c. 25.$. 2. Obf 6. Cum
XV. Caf. ili.
itaque damnum provinciae simul i«
dundet, justum esse, ut etiam de e) 11 L pr^V
uuuuwi 5 jtiiLuai wiiw j kti v 1.4«-— ' - ^>
to participet. Arg.L. 10. ff. deR.J-de Caut. Lest. C. ^.memb.z. §. 24.partem aliquam provinciae pater ip' 1rit, hoc jurenon refragante factuw^e^^
nagium non präcise in pecunia mim® . po^’if
* i
etiam in certis praefecturis con ^j U nii ^Materia enim apennagii est
> ti 4 ,
Cammer - Gutb. Springinsfeld, de -df'
n. 1. nam rejecta est illa sententia» “ jfti
apennagium in feudis & provincia
“r—c _ _
constitui posse. M 0 Iin7 de Hifp.priemst #
ernnl' n ' 2 S l & ^ereniss Domum
p um hujus rei pra?bere po^ s ^ £</
Spnngmsfcld. de Apennag. c.6.&e.S■ ‘
Mustr. Dn. de Rhetz. de Portio
Princip. Primogenito praftand. c. 4-
n.
Pfi
Dn. a Seckendorff. de Statu Pri nCc ' 3'p-Ti-&in addit.p.92. Nec
P
ev s0 . n nf
D-f l 3 - — . y~-
viditur Principatus, licet pars e)u» c oK^moda jurisdictione secundo gesst 0quippe assignatio apennagii nondivisionis, sed provisionis.SpriuA^c. 8.». 2. Sufficit etiam, quodp ar ‘f 'si territoriali Principis prh^jju 9“',., & ad eundem, h
\o
noritatijecta maneat,
nistranda justitia se gravatosappellationem pateat recursus; 0 jitinter fratres Principes sunt t c■
genitis in pnefectura, apennagii ^ j-J»da, nihil penitus juris relinquere ^Hi^loco esse volunt, quam quidem !
li(*’
}H'
<,y.
non
jusdem Principis vasallos. .
Hinc existimabatur , augmf >nagii juste peti , nec primogem ^»rdispositioni in assignanda loco a Pvincia contravenire posse.
%
k
k
V
' V
N
'Joj
k
%
*4'
k(
Si
k,
hli
%
s
ii'
0 -
m.
An & quando in Majoratu vel Fideicommisso familias salva devgitima ?
S V M M 1
e tfus. n. 1. feqq. Rationes decidendi, n. %.stqq-
Quaftio. n. 4. Decifio. n. 17,
$
,1#
p#
S:
co I 1 !'
Rationes dubitandi. ». 5 .feqq.
jA^Omes quidam Imperii testamentum con- standi libertatem habuerit, 1100
didit, & cum filium superstitem tantum mento paterno? . at uS.
haberet unicum, in casum, si hic sine li- Quamvis autem bona ftn’f
beris decessisset, remotiorem aliquem ex agna- commissa familiae inter se i0 fastas.tis hac lege substituit, ut omne patrimonium ant, ut scii, ubique conserveru f ^
ad hunc devolveretur, & jure perpetui Majo- schild. de fideicommijf. Fawtl- c n'Vi'
ratus semper apud Seniorem hujus familia; sub- Moliri, de Hifp. primogenii■ ' r {äS si c _’ f
2 sisteret. Filius non attenta dispositione Patris, quod in modo succedendi di vecum in expeditione bellica degeret, aliud jure majoratu ad seniorem famjh®„ gmilitari condidit testamentum, in quo plane a- ciatur , non attento, an ^ bet i |1 ^
3 lium sibi hatredemscripsit. 8oborta indecon- rit, an non ; quod secus l e j)t‘st
troversia inter hairedem ex testamento paterno, missis familite, utut hic f s ‘ f
& inter illum , quem filius sibi successorem vo- ... 8 _ f . .
luit; Et cum inutilis videretur controversia, an Betsius de patiis famil. Vlustf'
silius in totum derogare potuerit testamento - ' ^ *■*.:—.miltoo " '
paterno, omnibus solennibus constanti, rema-
4nebar hoc tantum in lite: an non ex bonis adMajora tum destinatis filio jus detrahendi legi-gitimam salvum manserit, & annon eatenus te-
8 ' tSfy
vero in bonis fideicornmiss? v ^ onI i& e ss’ je 1
t r.
twtu Jlil/Uti/3 1IUWIVV»*-- - p fltfä y* *'
Giithern recepta inter Dd- » en griti 1 ^ Jn< , u ,his locus non fit de tracti om ,
na hteepostmortem po” e
detractione ad haeredem
K
S
s
L
l,\
,<
s
.S
H
S