De lacerta Ambiguorum Decisione,
ZZl
fy c j^ or 5 5 o.Zm. zugeschlagenen Garten , in ebent en *? Preiffe naih seinem Tode haben underhal-ie ni ° ten ’ folglich dieser Convention halber ,^ nc ^ n * n seinem letzten Willen nicht ent-itji*! 1 H nd seiner Wittiben zuwenden könnenity 1 a Uih exnudopaäo bewahrter Rechts-Leh-dek^^nung nach, heutiges Tages geh läget wer-
» S \
len>e *t a ^ er dennoch bey des Großvaters an-kj l ^ nen Erklärung keine verbindliche Worte zu% , f B > sondern der selbige steh nur in so weit aus&l (s n feine s Eydams und der Vormunden heraus-sah daß er nach seinem Tode den Garthend er n Enckeln aus Großväterlicher Liebe , Wte-tn e - e ^ en vor den Preiß, wie er ihn erhalten ,biti^ nen n °He , wehhes auf einen letzten Willenlauft, und er clahero sich dießfalls wiederd er ern binnen : So möchten die Vormündere mit^^efteilten Klage ni htfortkommen. V- R- W.
‘ Visa hac opinionum inconstantia, tu-\ Q* re n.dum nobis erat pro vidua remedi-Hs r°^ * n kesta mento invenimus , in quo ne*\ instituti haeredes eo ipfo neeeffita-
W f iendi sibi experiebantur injunctam.\j °^ re ni miffä verborum ambiguitate , siveeant u ltimte voluntatis speciem , live pa-^p^^odeunque; sufficere credimus, quodHu es ' tanquam avi haeredes instituti , velint\ ?I1 ' e ^amsi fundus ipsorum proprius fuister,
1 S, j v, du® legatariae illum praestare tenean-: ^ LcF-rt. Approbaverunt diversae
P?ci e r. facultates hocce fundamentum. Inacu ^ tas Juridica Lips & Wittenbergens.{ *avi t . 111 Prima AI. April. 1704. ita pronun-
ht ? e »»°cb aber und dieweil mehr gedachte Ne-
Zu gleich ihres Großvaters A. W. Erbenetl -> und dahero auch desen Faäa zu prasti-^ U s‘h fe men l ctz - ten Willennachzukom-
n utl a 4t die wider deffen Wittib erhobene Klage5 * ßatt.
k
att -
ijjj*' ^dis confisi rationibus sententiam ex-°Piti^ nitlS P ro y idua, sed contra omnem spemj)' 0ne m publicabatur sequens:
%rtjf d en in der Erbschaft befindlichenittff • c ”> denen R. Kindern , laut des fol. 6 . b.üetjf^kteten Erb- Vergleichs, gegen Erlegunggefetzten 550 . Zm. zu überlasen
2'
s sup r 8° tribuitur bac in sententia vis verr are citatis, nec pro specie voluntatis ul
1 j I* j '■'idilij y UCl prt) ipc^IC VUIUlIliUi5ul
pasto firmiter obligante haben^rpoffia est igitur contra hanc fernenat *°’ ulteriusque deductum fuitfun(i* 1 ^, p ^ Pemel in haeredis institutione post(J e etT| tjue fecerunt Domini JCti WirtenXib^matoriasententia obtinenda, exln Cequenri praejudicio adductis:t >e fegter° C b a ^ er un d dieweil ermeldter A. W.^“>n e ^ r Vormündere Pflegbefohlne in feinen Te-
u »4
^ ftfel- 7 ■ feqq- zu seinen Erben eingesetzt,saft bekandt, daß die Erben des Testato-^ Un ^ ^interlaffenen Willen zu pro:stirenfetyrtt Zu ^ omm en schuldig i Immaffen auch pra-“foofc ^d , daß wenn ein Erbe die Erbschaftl^ e>>t kill' €r dadurch des defunäi letzten Willenen approbiret habe , ober gleich von des*/. Vj[fi en Guthe , geh hweige von des Teßato-1 Ehfp.XXI. Haä.
ris Gutb , darbey der Erbe nur ein jus quafittmhat , difponiretfio auch auf den Fall erstrecket wird,Wenn er rem legatam nicht vor des haeredis , son-dern vor sein eigen Guthgehalten hatte: N’ov.q. §,in vrinc. §. 4. J. de Legat. L. 67. §> 8 f cle Le-gat. 2. und demnach dasjenige Recht, welches derPflegbefohlne aus der Erbsond rungfol. 12. b.feq.erlanget, dunh desGroßvaters letztenWiden ener-viret worden
So hat die Witwe nach justificirter Appellationfu h einer Reformatoria des Urthclsfol. 117. zu ge-trosten V R. vy.
Verum lis haec adhuc pendet, ac dubii haerentlitigantes, quam sententiam sint expectaturi.
§. 23. Nulla tamen obscuritas tam crassa ,praesertim in instrumentis publice autprivaritnconfectis, quam non plerumque certa? comi-tentur qualitates: ex quibus , qutecircumstant,dijudicari, & mens loquentis dubia quadante-nus reddi postit perspicua, si non vere, tarnestpraesumtive. Exemplum occurrit in L. 1. ff.dereb.dub. ubi Testator alicui legaverat alterna-tive fundum Mevianum aut Sejanum. Lega-tarius ex facto probat, sub appellatione fundiMeviani adhuc plura contineri praedia, adeo-que& ca?tern ad se pertinere. Ha?resreliquossub nomineMevianorum fundos omnes dare re-cusat. JCtus Papinianus ex comparatione pra;-diorum Sejani, & unius ex Mevianis, qua?pre-tio non mulrum differunt, decidendi sumit ra-tionem , respondens : Non videri c&uera prae-dia legaro voluisse defunctum cedere, si fundiSejani pretiü a fundi Meviani pretio non magnapecunia distingueretur. Facti circumstantia , exqua decisio lumebarur > erat convenientia pretiiunius fundi ex Mevianis cum Sejano. Atque ita eMevianis illü putat a testatore inrelligi, qui nonmultum a Sejano ratione pretii differret.
§. 24. Exemplum non distimile, ubi ex cir-cumstantia quadam perspicuitas dubie loquentiseliciebatur, mihi in foro obtigit: Legaverat li-beralissimus quidam testator bis mille thalerosad piam studiorum causam, qui legatarios fu-turosque percipientes his designavit verbis:
jkfeiner Frauen nechfte Freunde.
Uxorvero varios habet consanguineos , graduremotiores, inter quos nemo proximior erataltero ; quaerebatur ergo , an omnes intellexeritconsanguineos, quibus eo tempore nemo pro-ximior ; an vero etiam eos vocalfet, qui tunc ul-tra proximos tertio quartove gradu remotioreserant. Affirmandam credidi primam quaestio-nem ; cum notiffimum sit, eum, qui proximislegat, remotiores excludere. Jam vero testa-tor instituit proximos uxoris, non vero remo-tiores proximis. At enim vero aequior ab aliisjudicabatur extensiva , quam restrictiva volun-tatis explicatio. Cum hic concurrat favor stu-diorum , seu pise causa?, ubi iniquum videbatur,remotiores ad studia aptos , & hoc sine ad Aca*demias ablegatos, a stipendio excludere, obhoc , quod proximiores existanr, sed ad studiavel plane inhabiles, vel ob a?tarem minus apti.Alia igitur quaerenda in facto circumstantia, un-de certior mens fundatoris redderetur. Nam
testator disposuerat, ut ufufa?interim collectaein sortem Converrerentur, quia jam nullum sub-jectum stipendii capax adesset. Econtrafio cer-tum erat in facto , e£ remotioribus uxoris eon«T't 2 iangui-