559

\

2 ) e Execmhne Judicati contra Tertium.

tenetur , Carpz. inProceff. tit. 25.art. i. ».25.Neque vero privatis concedendum est, utteno-rem sententia exequantur, cum in hunc finemfiut constituta judicia ,. ne quis sibi ipsi jus di-cat, Lita occasio tumultibus detur. L. 176.Jf.'AeR.Jur. Et quidem judex competens inrelligi-tur, Berlich. P. 1. conci. 79. n. 5. feqq. quia in-competentis judicis executio pro mero spoliohabetur. Kiock. Vol. 2. conf 99. n. 47. Compe-tens autem judex ratione executionis est vel me-diate vel immediate. Hoc casu ipse sententiamcxequitur ; illo vero, si bona in eodem terri-torio sitareperiantur, sed sub judice inferiore,judex superior mandata execurorialia ad judi-cem inferiorem decernis. I. 15. §. i.ff dereju-dic. & sic inferior sine alia causae cognitione exe-cutionem facit, Gail. lib. 1. obf. 130. n. 13. feq.Quodsi vero res , in quas executio facienda inalieno territorio sita est', in subsidium juris im-plorandus est judex illius loci pro facienda, exe-cutione. I. 13. §. 3. C. de judic. Nov. 17. c. 14.Berlich. Part. 1. Conci. 79. n. 12. Gail. 1. obf113. n. 16.

§. 3. Procedit vero judex ad executionemnon aliter, quam sipraeceptummonitorium desolvendo vel praestando judicato praecesserit.Carpz. P. 1. C. 3 2. des. 3.». 1. Faber, in Cod. lib.j.tit. 20. des. 27. & haec est quasi loco citationis,absque qua judex ad executionem procedereminime debet, Dn. Praes, in not. ad Brunetn. jusecclef. lib. 3. c. ult. §. 6. non quod novus processussuper executione institui debeat, sed ut spltimsciat & compertum habeat r contra seproceden-dunvesie mediis executivis, ni satisfaciat. DeJure Romano certum est, ex re judicata com-petiisse actionem judicati, quae personalis fuit,orta ex quasi contractu, seu litis contestatione,& hanc subsecuta condemnatione , atque hincdubium non est, quin separato processu ad exe-cutionem deveniri debuerit. Judices enim pe-danei in foro Romano ferebant quidem senten-tias , sed quia tantum notionem habebant, ipsi-met sententias a se latas exequi non poterant ,sed magistratus actione judicati eo nomine im-plorandus erat. > Verum cum jam magistratusipsemet jus dicat , & sententiam suam etiamexequatur, speciali processu non est opus, sedabsque ullis longioribus ambagibus statim sen-tentia mandatur executioni. M cv.p. 6. de cis. 1.Interim tamen communiter plures conglome-rare solent exceptiones, executioni adhuc op-ponendas , adeo , ut Berlich. P- i* conci. 84-quinquaginta quinque referat, & Dn. Martiniad Processum Saxon, tit. ^y.art. i.a.n. 162. usquead 505. quadraginta tres explicet, quas tamenhaud aliter admittendas esse , quam si in conti-nenti probari possint, alias in reconventionemillas rejiciendas esse volunt, Coler, ad Proces-sum execut.p. 4. c. 7. n. 24. Carpz. p- 3. decif. 269.n -i6.feq. Interim inordinat. procejfusSaxon, tan-tum, fi exceptio solutionis & compensationisprobata est. viA.tit. 39. $. 3. alibi aliter procedi-tur. Et ita , qualiscunque demum exceptioExecutioni opponatur, in effectu novus procel-lus , saltem executivus, qui tamen hoc litigio-so seculo satis protrahi solet , inde exsürgit,ctUod an satis cohaereat cum processus moderniPrincipiis, valde dubito. Nam constat ex Con-stitutionibus Imperii publicis , quod hodie

omnes exceptiones peremtoriae ipsi litis conte-stationi annecti debeant, & quidem sub poenapneqlusionis; id quod fatis clare inculcatur in4 R.I. de anno 1654, §.37. ubi expresse dicitur:JVie auch , was er dabey dilatorie oder peremtorieeinzuwenden haben mochte , alles auff einmal beyStraffe der praclufion einbringen , quod etiam inplerisque Ordinationibus Ppocessuum StatuumImperii repetitum est , uti ostendit Martini adProccffum Saxon, tit. 11. §• 6. n. x 1. Quod si ita-que sub poena praeclusionis omnes peremtorhelitis contestationi annecti debent , non video,qua ratione adhuc tot exceptiones posiint admit-ti in executione : Aut enim exceptiones talessuerunt proposita: , aut non. Priori casu , sinon fueruntin sententia attentae , tacite viden-tur rejectae, & sane perspicuum est , eas nonamplius in executione opponi posse. Zanger.dee^cept.p. 3 .c. 26. n. 11 .feqq. Berlich. p. 1. conci.84. n. 92. cum excipienti obstet exceptio reijudicatae, debuisset enim a sententia illa ob nonattentam, exceptionem appellare. Posteriorivero , imputet sibi,quod non opposuerit, cumopponere illas in litis contestationis terminodebuisset, -& sime si de novo adhuc admitteren-tur , poena praeclusionis legibus publicis dictata,frustranea foret, quod tamen asseri nequit. Un-de potius ejusmodi exceptionibus nullus relin-quendus eilet locus.

§. 4. Deducitur autem sententia in effe-ctum variis mediis , prout natura actionis idpostulat. Siquidem, si in actione real i est sen-tentia lata, nec condemnatus sententia? pareat,executio fit in ipsam rem petitam , l. x. C-deexe-cut. rei judic. atque adeo res mobilis condemna-to manu militari aufertur^ /. 68 f de M. V. Sivero immobilis sit victori tradenda , in illamimmittitur victor, condemnato ejecto, Carpz.in proc. tit. 2 5. arp- 3 n. 5. Brunnem. in proceff. ci-vil. c . ult. n. 6. In actionibus personalibus di-stinguitur: Aut enim certum corpus petitur,& sic eodem proceditur modo, quo in reali-bus. Textor, in praxi judic. P. 1. c. 14. n. 3 3 . Autvero quantitas exsolvenda hactenus in lite suit,& sic condemnatis prius conceditur in jurecommuni quadrimestre spatium ad satisfacien-dum. I. 2 , & 3. C. de U/ur. rei judic- l.f. C.deexecut.rei judic. c. 15. X. de fent. & re judic. quod tamenfecundum jura provincialia variat; quo termi-no praeterlapso , si nec dum sententiae siuisfe.ee-rit , demupi in ipsa bona executio hoc modofit , ut initium fiat a mobilibus , quibus nonsufficientibus, immissio etiam in immobilia ex-tenditur, & denique, si nequidem haec sufficiant,progreffus ad jura fiat,/. 15. § 2.ff. dere judic. &tandem ad subhastationem proceditur, ut ita vi-ctori satisfieri plene poffir.

§. 5. Cum itaque executio proprie proces-sum separatum in se non contineat, sed potiusfacto judicis mero expediatur , facile inde ton-,stat, executionem haud posse contra alium in-stitui , quam contra eum,, qui in litecum victo-re fuit, & condemnatus est, utut contra,ffiaere-dem, qui cum defuncto eandem sustinet perso-nam , omnino locum quoque iijveniat. /. 44 jf,de re judic. Carpz-P. 1. C. 32. </<?/. 24. n. i.Marih.Coler, de exec.P. 1. c. xo. n. 3 2. sed non contratertium successorem singularem , quippe quinon aeque repraesentat antecessorem.Carpz.csi./.

multo-