!

f?6

PifputAM XX11K

cessisset ob mal : tiosam desertionem. Sed opti-mus hic fui Magistri interpres magis ad mentemejusdem, quam verba respiciebat, & inde jamfacili negotio inferebat, sub voce voqveias tan-quam delicto principaliori contra matrimoniumcontineri delicta alia, quibus directo & imme-diate vinculum matrimoniale laeditur, qualis et-iam erat desertio malitiosa, quia plane hsec fini ma-trimoniali repugnat. Ecquid vero quaeso ma-gis fini matrimonii repugnat, quam insidiae vitasalterius conjugis structae? Admittunt Theologipariter & JCti, ob pertinacem debiti conjugalisdenegationem concedi poste dissolutionem tota-lem.Gerhard.«fioc.§.Ä3o.Havemann. in Gamol.Synopt.lib. ^.tit. 7. pofit. 3- Nicolai de divortiisp.2.c.a.M.5 3. Brucknerus aliique a praelaudato Autoreallegati \ndecif.matrim.c.iq.n.i%. Cur vero hocdictum Pauli eousque extendunt? Ecquid gra-vius est denegare debitum conjugale, an veroplane alterius vita; insidias struere ?

H. 32. Qute meditatio me ducit ad aliud argu-mentum a defertionemalitiofa pedtum.Concedimthactenus illam dissolutionis totalis causam ju-stam este. An vero insidiae vitae alterius conjugisstructae possunt esse unquam sine malitiosa deser-tione ? Id equidem non puto. Theologi enimnostri pariter ac JCti duplicem constituunt ma-litiosam desertionem , Localem alteram, alterammn Localem, quae magis animorum est; Ad hancsine dubio non nuda denegatio debiti conjugalis,sed etiam insidite vitae alterius conjugis structaereferuntur. Utrobique eadem est ratio , quambene exponitBruckner.i» decif.matrim.c. 18 » r6.inquiens: Paulus rationem non ponit in infidelitate ,fedin temeraria excujßone jugi conjugalis. Et desertortft, cui, ut Apoßolus loquitur, non placet cohabitatio ,i. e. qui individuam iüam vita consuetudinem penitusabrupit. Cui vero magis displicet cohabitatioconjugalis, quam ei, qui insidias alteri struit?Quis magis excutit jugum connubiale , quamuxor, quae venenum praeparando propinandoq;morti destinaverat maritum? Conf. Dn. Praesesde dijf.fponfal.fefl;. 5.§.9. ubi asserit, Gutierez. Ca-non.Quaft.l. i.c.24.vim hujus argumenti agnosce-re. Unde non raro JCti pariter ac Theologi ma-litiosae desertioni solent aequiparareinsidias vittestructas. v.Bruckner. cit.loc.n. 25. Philippus Me-lanchth. deConjug. cujus rationes quidem addu-cit Gerhard, deConjug .%.63 i.Sed cum ejusmodiepicrisi, ut tandem vel invitus infin. cit. § faterinecessum habeat, fi favitia fit plane incorrigibilis ,eam desertioni mn immerito comparari. Eundem fe-re in modum Harbardusdr Conjug.p. 93. relatusa praelaudato Gerharde philosophatur: Quando ,inquiens, alter conjugum insidias vita alterius struit,vel leonis inftar inhumana crudelitate comparem tra-ttat, nec admonitus corrigitur, tum,quia impedit neces-saria pietatis officia, Aiagiftratus autoritate coercen-dus est, vel separatione prius ad tempus fatta emenda-tio B reconciliatio tentanda, vel fi in immanitate per-tinaciter perseveret, persona innocens intolerabili jugoliberanda est, ne justo dolore fratta, aut indignationesuperata abjiciat pietatis exercitia, B aliquid injufleacChristiana vocatione indignum faciat . Conf.Dn.Lin-ckius ad Decret.tit.de Divort. §. 10. in f. Dn.Tho-masius Jurispr. iiv- lib. 3 .c . 3. §. 6 9. fqq. Brück ner.Cent.y.qu.q.Gisb.VostiusinPolit.Eccles.p.i.lib.y.ttaä.i.fett.^.c.^.qu.io. Beza derepud. & divort.p.tn. 201. ubi paria esse dicit, discedere ab aliquo, Uminis vel vi aliquem a fe digere. Plenius id decla-

rat Kitzel Synopsi matrimc,?,.theor.6.Ht.i.p.tn.24f.inquiens : Omnimodam conjugum separationem seuplenum divortium hisce in casibus decernerem , fi exomnibus circum fi annis, puta personarum, struttarurstinsidiarum vitee, favitia Bpropterea etiam irrogat*poena qualitate, nec non etiam lapsu temporis, Judicisitidem arbitrio astimandi, appareat,quod nulla ampliusspes reconciliationis vel redintegrationis istius matri-monii superfit , B pars innocens parti nocenti proptercapitales inimicitias non amplius tuto B sine vita pe-riculo credipoffit, tum quod isto casu, propter denega-tum debitum conjugale divisionemque unitatis carnisB individua vita consuetudinis, nocens persona pttdesertrice haberi pojjfit.

§.33. Ipsa quoque ratio separationis quoad tho*rum B mensam, quatenus in nostris retinetur Ec-clesiis,suppeditat argumentum pro totali divor-tio, ceu jam docuit Dn. Praeses dedis fponfal. fett.;.§-9. ostendens parum ex tali separatione com-modi habere innocentem maritum, quem vene-numpraeparandopropinandoque morti destina-verat uxor, si ingratissimam adhuc alere tenere-tur , & ipse inierim in ccelibatu vivere sine ullamatrimonii adjutrice compelleretur. Videlicetretinetur & adhibetur in nostris Ecclesiis runCdemum separatio temporalis, ubi adhuc spes fu»perest, conjugem nocentem ad meliorem fru-gem rediturum. Ast vero nescio,an si semel insi-diae vitaealreriusstructae fuerint, innocenti con-jugi consulendum sit, ut ad conjugem prioremrevertatur, praesertim cum nec cautio hic tolle-re possit justum timorem, quem semel innocensconcepit, & non raro homines aliud agere, aliudsimulare soleant. Posset enim uxor,qua; pertaes»est sui mariti, & jam novas nuptias animo conce-pit, simulare, pcenitentiam, & ita sua simulatio-ne maritum cogere, ut cum ea in gratiam & pri-stinam cohabitationem rediret. Quo casu certenova occasio ipsi daretur se per novas insidias li-berandi a marito, & ita novas ambiendi nuptias,quas ambire non poterat, quamdiu tantum se-parata erat ab eo quoad thorum & mensam. Er-go inutile & insufficiens merito haec separatio inhoc casu est, praesertim cum uxori insidiatricisemper obstet praesumtio juris , vi cujus semelmalus semper praesumitur talis in eodem gene-re delicti. Si itaque nequidem tutori, fraudu-lenter tutelam administranti, ulterior admini-stratio concedenda est, etsi fatis offerat, quia sa-tisdatio ejus propositum malevolum non mutat,sed diutius grasiandiin re familiari pupilli fuifacultatem praestat,juxta §. 12 .J.defufpett.tut.l. 5*EF 6.ff.eod. Lfin. c. in quib, cauf.in integr.refiit.neceffinon e fi. Quomodo potest maritus adigi, ut ulte-rius cohabitet uxori insidiatrici, si fatis offerat ,cum hic non agatur de dispendio fortunarum,sed de vitse periculo, cui se necessario exponit,qui cum tali uxore denuo se conjungere debet.v.Kitzol. fynopf.matrim.c.S.theor. 6.lib. 1.ubi p.2notanter ait: persona innocens ad redintegrandum ta-le matrimonium, in quo fecundum verba Imperatorisnostri in l. quisquis, C. ad L. Jul.Maj. vita futurumest supplicium, B mors folatium, adigi non debet, curacvnjux innocens semel interemtus a nocente per cautio-nem ab ipso praftitam , B juris remedia resuscita-ri B in vitam restitui nequeat , nec propter dolat*B contumaciam , imo intentatum parricidium p er ~sona nocentis canjugi innocenti , prohibendo ‘pfitertus matrimonium , laquei conscientia injiciendisunt, B(.

§.34.^0"