»

434

sDiJfi. XII. JHemb. //. Selb. II.

oie"°

ptione illam §. pen. translationem ipso jure con-tingere Dd. statuere. Non male ita locuti fu-issent; Verum probandum prius, Imperatoremd. §■ traditionis necessitatem remisisse. Verba

§. hsec sunt : In his autem omnibus cafibus non fo- ^ B .

Ium personales aätones damnamus,fed etiam in rem & itaque alteri demandare contractum fophypothecariam secundum Constitutionis nostrte te- ptionem dominii. Verum nondum J ^ (I1 )i'

$.VI. Voluntate transferendi & iCCi ^'paccedente ipso traditionis & accep» 0 ' 1 '^vel naturali vel asci titio, acquiritur dom> ^Nihil vero interest corpore quis su° a a «sdno porrectum dominium accipiat. P ot f r aC cF

ciunt ad dominium nanciscendum

cet mandatario, procedente voluntate ^ 0 m’ l 'Trendi, tradita possessione traditum m

ori

um

norem, qua Legatariis & Fideicommifiariis hypothe-cariam donavit, &fupradifiis omnibus unum tantum-modo terminum humana vita imponimus i. e. centummetas amorum. Quoniam Imperator in omni-bus casibus, quos pr.l■ 23. tractaverat, dat actio-nem realem, videtur etiam eandem communi-casse, si cum adminiftratore publici corporis emtio& venditio contracta, nec subsecuta rei traditio,quippe de quo casu d.pr. pariter egerat. Namquid sanctione ista opus fuisset, si intervenisset

traditio. Nec putandum, Imperatorem ob ver- mandator procurator in rem suambasubsequentiad.§. Bsupradiäis omnibus&c..det- minus evadet, nisi spontanea rei rjA

"I'”""'“ tVilummOsln vnlnWTk nmrUknc «,st;r>«k XT-m K finiit m a ,n IF

attamen si non nomine mandanu^^j^

cum venditore mandatarius contraxit, ^

ille non prius potietur, quam ubi actl

dati intentata mandatarium ad dom> n j yi^

dendum compulerit, aut ad cedend 3 ^^,^

dicationem, fi mandatario domino ea ,.\\ jö' 1 ’

10D“ JO'

ta. Quo tamen casu, postquam rem ^ c i

in i*ptn et ',lt

lll 1 .

clarare solummodo voluisse, omnibus actionibus praecedentibus, tam personalibus (I. e. quae

luisse, nempe primo vindicationem emtori pu- ditor dominus dum huic dat nejciuf ‘Co/J,blico, re nondum tradita a venditore, secundo mandatarium,non dedit mandanti- ,,$1^,centenariam praescriptionem, exinde conclu- täte domini vero dependet domim* ^dendum videtur, quod diversis orationis par- Ubi igitur mandatarius auspicando c °^ je^ (tibus consistat d. §. quas convincit conjunctio venditori officium suum explicuet’ 1 '

r* /in« t-\1t- nwivtiha c A rvminit n «i /io* *-* i r-i 1-pfTl ^0 -

Et, quae praecedit verba supradittis omnibus &c. dominii traditio, non accipientem c s‘ ve c c ^Haec conjunctio cum sit copulativa, & non nisi cere voluit , sed ablegantem. ^ eCl f t&Linulta copulari valeant, probabile, Imperato- ista pradicto jure sese habeant, t

rem duo ista tractavisse. Enimvero licet prae- personae, quarum pecunia si res fu'* A edicta vindicandae Dd.opinioni attulerim; veri- ablegaverint ementem sive non, #

fuerit res domino pecuniae, effdem pvasere. Tales sunt i. Aliles, 1 8 - ri\^ubi dicitur, si nomine suo quis»P eC cX tf f Vquid emerit, & ita dominus

superius allata, militi competere r el e

nem utilem. Sed cur Utilis ■ f ä ß llScompetere direäa , similes dotws uS e A e(i j/ra fuisset. An ideo, quod domin uS fl0 fl ri ^re extraordinario ? videtur tam et, ’ ;fvt al< 5 Jt

or tamen contraria visa mihi est sententia. Pu-to Imperatoris d.l. 23. §. pe«, non aliam esse sen-tentiam, quam declarantis, Quando Ecclefia, alii-que pio corpori ex legato aut fideicommisso perso-nalis ex tefiamento aäio competit , aut realis ex lega-to & fideicommisso vel ex traditione rei vendita fivedonata , non minus hujus ac alterius aclionis judici-um centenarium fore. Vid. Salycetus in Comm.C. ad dl. 23. «. 10. _Nec adeo validum argu-

- . - luctui t—' jp.t* 1 * rf

mentum ex conjunctione Et, quae verba sitpra^ esse dominum, qui jure extraordso 3 ^ gX f Jdiäis omnibus i§c. pnecedit. Licet namque ex- dit. An quod vindicationem tt*,]/-

. .. - L ^. ..quod vindicationem

inde superius demonstrare conatus sim, duo ibi gio, non ex dominio ipso jure foritrattari, hanc conjunctionem monere (primum Huic quidquam firmamenti ex s /jjcS

personalem, realem, ut hypothecariam dari inter Vir. & Uxor, ubi utilis rei V j t '\A,five ex legato quid debeatur, sive ex venditi- videtur, si pecunia uxoris res suet pe^p^ 1 ,one & donatione, traditio licet non fubsecu- 1 .12, C.de Jure dotium, dicitur» reta; alterum, illas actiones cuicunque prasmis- tali{Ergo magis ita obtinetinp eC ^ tä pi,^'ej'! )forum casui communes , centum demum an- nali, de qua d./.; 5. sermo) comf M.

nis expirare) Attamen non credibile, Impe- ri uxori. Adeo ut in casu d.l-fi- 1 ^ratorem jus extraordinarium & novum empha- torem quidem rei vindicatione ^ jfi . ffi critica, dubia maxime aut obscura, intima- turus, sed non contra alium» d® ^(sVtjr e voluisse. Alias quoque connexiones tam tor rem istam transtulerat. . »jn Pandectis quam in Codice si quis considera- one d.l. 55. concludit Ant. F averit, scrupulositatem hancce non fuisse religio- n.fin. Cum igitur dubium, a ^ips°jjV ^

«eM, animadvertet. Nec multum facit, quod latum, non expedit quaerere,num ^•v f 3 /1 • • 1* n • f r\ ^ _ C* nfiC u «t

Imperator retulerit fe ad Constitutionem ali-am, qua forte triplicem actionem legatariiscompetentem simul dederit emtoribus & donata-riis publicis; Nam incertum illud est; ideo-que eidem initi nemo potest. Non inpoffibi-le, Conflitutionem quo fe Imperator d.l. 23. re-fert, extitisse in Codice Justinianseo, sed detra-ctam Codici repetita Praleftmit.

-**1 UU,,<,U„ W ^ U1 - -

fuerit factum. 2. Uxor si res P ecU ^i ifjferit emta /. 54. ff. de J.VotiU 0 - f.\A

ba; Res, qua ex dotali pecunia f e< U$

tales ejse videntur. Concludunt ffl) ri Jnia dotali uxore inscia comp ara pd jspropriam dotalem (credunt etil ss (a lerilAque concurrere statu, ubi reIJ },seritur) evadere, etiamsi re* ® ,c

obtenta relictione, Nam si nolit ""us, non prius erit dominus mandans» l sd

ex contractu emtionis & venditionis cum pu- judicialiter ad relinquendum fuerit

blico corpore celebrato oriuntur, aut actio ex Cessione enim juris exercendi contr a

testamento, fi legatum pecuniarium relictum) rem, non juxta concessum est jus

quam reatibus , & hypothecariae centum se in- apprehendendi, seu Dominium ‘‘^'4

dulsisse annos; Duo namque ipsum sancire vo- Et praedicta decisionis ratio htec est'

- • - '- • ■*- - . . . .... io» w .1#