4 fr

IDisptttat. XII. Jxten&.Il. Seit. II.

Stfl

jus servari debet ex testamento extranei, quodserva- ri sive propriae sive extraneae» expentur in testamento Viri»qui dotem uxori relegavit}^ «M. ^ot-mnom . Arsi lee-averi v i t

bac enim taxationis habenda est, qu icquid ad te per-venit. Ittic autem, ubi vir uxori relegat, id videturlegare , quod in judicio dotis mulier consecuta fuerit.

Multi dilucidanda; obscuritati horum verbo-rum studuere. Anton.Faber. Lib. i. Conj. 3. d. §.1.hunc statuit sensum : Si maritus uxori fuse re-legaverit , quicquid ad ipsum ex dote ejus per- beatur testator tantum legassevenit, tantum eidem ab haerede praestari, quanti r J J ‘ '' '

habitura cum intentata actione ad dotem repe

bendam elfe rationem: At si leg 3 • - ^s»nomine pervenit ex pensas noti deductantum prostandum, quantum v

ante impendia. Quod attinetopi n '® n , gr jipBorgia de Fabriam mentis sententia t> pj#’Fabri verum penetravit sensum , f* ^

«UU.VUIU VUUI r — - ; - -v- J ' AvCl'

tendam, valor impendii necessarii aestimatur & mendus istius quietis causa, ihuu

« H * _. *- r* r i f\ ' -t rr i • i« • /1nli5 l

quod cum nonquierJus hores extit u ‘"|: er c»'' ;

' ‘ “ ac re-

secutura, cum de dote judicio egss e ’ ^psi^ipsa judicio de dote egisset, testato 1- ” 0 ^

r *.

deducitur. Diversum autem JConsultum sta- tum pervenit legasse,quod judicio ^ or ' S pK* c !,tuere, si quis Paulo legaverit, quod propter Ti- secutura. Corerum mihi non aii^ sl j j®tiamuxorem haeredis ad ipsum (haeredem) per- mentem videtur, quam quodstatt ,er1 .’ t of fvenit. Tantum quippe prostandum Paulo, bium, An, cum restator legat n* 0 . VP,,quantum Titia ab initio matrimonii dotis no- illud quod dotis nomine ad ipsum perW*mine intulerit, non quantopostmodum impen- sarum deductionem subintellexeritiP ^fis necessariis eadem diminuta. Diversitatis dum, quia scit uxorem conventura^hanc dat rationem; Cum enim testator uxori sua tem syam horedem, & ibi passur^^ Njjj

dotem relegat, ita facere creditur, quod inteüigat, se nem impensarum, non amplius ^ e ^j adefunäo, eam judicio de dote aäuram , ut proinde in- semper in favorem horedis haben pjd ;terpretatione in haredis favorem sabla dicamus, non voluntas, maxime cum si in altc f r e s&‘videri testatorem plus legasse, quam eo judicio mu- traheretur, iniquitas oritura. . S e ^!flier consequeretur. At cum extraneus, putahare- impendiorum non haberetur rati°' ^

, dis uxori, legat hoc modo-, Quicquid ad Sejum ubi extraneo sie legatum , quonia* 11 v^vhoredem pervenit ex dote Titio,tantum hores '* "

uxori suo dato, eadem interpretatio admitti non

püe c ‘'jv* tl I

♦ist *

impendiorum non haberetur ran * «.*rF Jt»!

non creditur a Fabro cum tale Jeg a ^idemque exinde conclusit, test^co ^ P f ;tötest quia haredis favor nullus est, nisi quate- gitasse de ipso sublevando. A* 1 ujeftL/mshares est, & defuncti personam reprafentat i dem non mereri favorem, quam

, -K

Prima Fabri conjectura sagacitate \(

da esset; Nisi ex illis, quo 1 ^si) !

Atque ideo nulla adinifa voluntatis conjettura, ver-ba illa generalia prout sonant interpretamur, fi ge-neraliter intelligimus, utquicquidadeumdotis nomi- eluceret,JConsultum ind. jl.54.H- “f

ne pervenit, totum, id est , non deduÜis expensts, gantis non habuisse pro dubia , ’ hr J'restituatur. Hov\xmFabrivzvborumBorgiaLib. verbis quatenus pervenit, sed pro ce1

Cap. z. Inveftig. hanc putat esse mentem : ipsum significare voluisse, V

Si uxori proprias ab haerede legatum quod do- dum, quantum in dote fuerat, f ),(f f 1,tis nomine pervenit, impensarum deductio- saria non facta. Idqueexeo, st a ^ s l° c °. n 1 *nem non excludi: Ea nimirum ratione, quo- ait, verba quatenus pervenit, taxa" 0 ^niam testator ideo dotem legasse creditur; quia Non distinguit[, num extranei hs

uxori proprio; Sed taxationis \eftcV

tenus pervenit tribuit, non diverm 3 fstf $Verum posterior Fabri conjectj 1 '.® jpfiVNon enim legatum extraneo ced ltl faPpsttem, uti legatum proprio uxor"-*' g. $leg. (quod tamen Justinianus j-iKjjlf

Rei uxor, aäion. abolevit, de(] u fPj

50 defuncto uxorem judicio de dote acturamadversus horedes a se scriptos sibi persuasit,idcoque illis consultum volens, & eorum quie-tem attendens, quicquid illo judicio mulier con-secuta fuisset, eidem legasse censendus. At-que in horedum favorem ita interpretandamvoluntatem legantis. Quod si is,qui testamen-tum faciebat, non maritus, sed alius quilibet Gothofred. adl.fin. C. 7 b. deforet, qui extraneo mulieri, aut uxori horedis gatum extraneo quatenus J . f ,fui quid legasset, quicquid dotis nomine per ve - nomine ad horedem maritum e **[)joP $nit, non erunt impenso facto deducendo; vendum legatum, & solutoquia nulla admitti potest conjectura, ex qua dos. Ratio diversitatismihi b^ieg^jChoredipotius, quam legatario favere testato- res nihil accepit quam substantiale»’’ Jrem voluisse dicamus. Coterum displicet go non prosumendus testator b ^jjuf Jl*hoc sententia Borgia, dicenti, adversus eam sa- ci exsolutione onerare voluit'cere, Primo, quod admissa Fabriana explicatione gato extranea relicto, seu horesequeretur, melioris conditionis , atque in re- enim quiaolim dotem accepCs at, ^ fl tö^ ststantis pro dilectione digniorem esse extrane- tiam defuncti, noti credendus *

LM mulierem, alteriusque uxorem quam pro- tus fuisse de eodem non nimiu^^priam. Contra id, quod & ratio & usus com- tio aurem quam Borgia primo A%

munis nos docet. Secundo suspiciose admo- brum allegat, invalida; ^ amdum & maligne mariti liberalitatem Fabrum in- tranese legando quicquid dotis * jj0 o i®terpretari, dum eum credi vult, ideo legasse, efficit, ne impenso deducantu^^ ( ^ f j<yquoniam timebat litem moturam uxorem, & amore in eandem, sed per * cC 'de dote in judicio adversus horedes acturam, scik sententia cujus errorem RCum potius motum eum ad legandum, maritali natione mox impugnabo)benevolentia, & conjugali charitate dicendum hsredis non ulterius habue^ 1 *

&c.

Suam deinde opinionem de d.l. 4f .Borgia ipsius hores. Altera ratio, q« aprofert, Nempe, si dotem legaverit maritus uxo- git Fabrum pretii nyn major" « ir>

ti</