5

#

iiie*

te;

Ni

«t

et tum aci unitatem redire confueverint. Etenim primos homines,huj n l J Ur( mdi rationem ab ipfo corpore humano defumtam efle confiat, indeWis (jj r ?ndi pariter rationem defumfifle verifimillimum eft. Ideoque, quum fin-Nn° & ,tls totidem unitates numeraflent, necefle erat, ut poft integram decademN ante Unitate inciperent ad fecundae decadis terminum et lic deinceps. —58 a]i a ° nin ia quaerendum eft, num Graeci ad numeros defignandos praeter lite-

a, ^ Uo que ligna ufurparint et utra harum rationum prior Jftatuenda fit.

"■ YUa mvi s " •' '

'gei, .‘“ V1S facile, ut opinor, fuspicari liceat, aliquos numerorum characteres(N i nc i^ ls a b hominibus inventos atque ufurpatos elfe, quam fcribendarum vocumic ter es ^?. ret adeoque numerales notas iis etiam temporibus exftitifle, quibus cha-nHev„. 1 v °cibus exarandis exprimendisque accommodati nondum ab hominibus

Attamen exern-

'ere* 111 Voc H )US exarandis exprimendisqitj 8 0t Hn^ tUr ’ ^ verifimillime in Romanos cadere videtur.

Ii lUl11 ^ ere antl( l u itatis populorum edoctus potius crediderim, in principioJV, .^^erorum nomina ufurpata, poftea vero, ne infinitus evaderet numerandijP te b r ae uniuscujusque numeri vocis loco, characterem unum aut pauciores^ ei s lteras adhibitas fuifle. Sed quod aptius hujus rei perficiendae adminicu-

X

v°Cf

aie j XXerr * poterat, quam ut ad numeros brevibus quibusdam notis aut lignis^ a ° s fingulas principesque numeralium vocum literas pro integra numeraliet er l ! ltler o) ufurparent, id quod ab Graecis factum apertifiime oftendi poteft?Ner an ° vero numeros denotandi rationem duae adhuc aliae in ufu apud Grae-

Ia. fi!! arn m nnfirm oorma <sl ne fn m /le tnv nrtMrurmf •» f- ■» v-i liMitrarfimi

NiJ 118 . 010 ^^ rationes pofiint diftingui

tlV , lfr,* _ /-* . • t n

i quarum unaquaeque aliis fundatur principiis, ita ut tres in univerfum

«ti

fi 5

<

e l* { '

agitur, qua Graeci numeros defignabant, ratio haec fuit. Omnibus enimhteris iisque ex variis temporibus vel majusculis vel minusculis pro nu-atis utebantur, ita quidem, ut fingulae viginti quatuor alphabeti lite-

Priores

e.

n Umeros exprimendos viginti feptem literae f. characteres requirantur,Phabeto, quale hodie vulgo in Grammaticis memoriae traditum depre-

^ Oli w x ’ • • ° o ^ x

*< ■ ° ° lc ^ ne rece P tae erant, veluti in tres clalles difiributae fuerint

Octo literae /. characteres A ot usque © S- fimplicibus numeris hV e hs n 0cto fequentes 1 1 usque ad n 7 t decadibus; octo poftremae centenariisr a tj Q . X1 § n ificandis adhibebantur. Sed quum ad omnes unitates, decades ac cen

• i • • r . t . r i - • ■

&C ..

4i°. c to ’• trxa a ^ uc alia fig na /■ characteres adjici opus fuifle videtur J ). Atquefct ’ Uf ltl ant lfl u l s Graecorum monimentis tres peculiares characteres, Ijr/tnj//»Ven iunt, quae fi unquam litterarum (crcixelav f. y^appotToov} vice fun-\S f 0 i’ 1 U( >d Jofephus Scaliger quidem in dubium vocavit, fed alii, ut Bochhiusnom8nem » bcr Sfityener ££1. ?. 385 ff.) proba-

hrinare fiudet, — jam fuperioribus temporibus e Graeco alphabeto exu-

icium numerorum ufum ex denario digitorum numero profluxiflie, ut alios fileara,t; n gUt I) 1 . tott lem (Probi, fect. XV. quaeit. 5) auctorem nomino.

<j, Ul, ibuj elt > h. 1. de primario literarum a Cadmo advectarum numero, do variis ipfarum muta-k,j >1 a dtul^ UaS P ro g re iTu temporis expertae funt, deque iis, qui diverlis temporibus literas quas-<l4e °gr eruut > copiofo disputare. Si quis de his reous fufius disputata deJideret, adeat Montiauc.b • gn p . 117 fq. et Matthiae. Gr. gramm. amp. p. 21 fq.